Resultaten x
Hoe-is-het-met

Avonturier Pa-Modou Kah geniet in Canada: "Ik leef elke dag alsof het mijn laatste is"

Hij voetbalde met de energie waar de gemiddelde windmolen een jaar voor moet draaien. Ook nu hij zijn voetbalschoenen heeft opgeborgen is Pa-Modou Kah nog altijd druk in de weer. Met het assistent-trainerschap, zijn familie en reizen. ELF Voetbal sprak met de oud-verdediger van Roda JC over zijn tijd in het Midden-Oosten, ambities in Canada, zijn geloof en verdriet om ‘karaktermens’ Cheick Tioté. “We keken elkaar aan met tranen in de ogen. Dit kon niet waar zijn.”
12-03-2018 18:30 door Marc Gunterman

Het gesprek komt moeizaam op gang. Kah houdt het voornamelijk bij korte antwoorden. Maar naarmate het gesprek vordert spreekt de 37-jarige Noor met steeds meer bravoure over zijn leven. Hij heeft het naar zijn zin in Canada. “Het is hier heel anders dan in Nederland. Ik kan hier anoniem over straat, haha. Ik ben sinds dit seizoen assistent-trainer bij Vancouver Whitecaps. Het voetbal is mooi, en ik ben vooral blij dat ik gezond ben. En gaat het goed met mijn vrouwtje en kind.” Het leven in Canada is volgens Kah wel duur. “Eten, drinken, huizen en kleding: alles is veel duurder dan in Nederland. ”

ASSISTENT-TRAINER & MIDDEN-OOSTEN

Kah is na zijn profcarrière aan de slag gegaan als assistent-trainer met als doel ooit hoofdtrainer te worden van een betaald voetbalclub. Zijn eerste stappen bij Vancouver Whitecaps smaken naar meer. “Het bevalt goed. Het is heel anders dan als speler. Voor mij is het belangrijk dat ik alles moet opbouwen om als trainer te kunnen slagen. Ik leer elke dag veel bij. Ik kan bijvoorbeeld veel leren van Carl Robinson. Hij is nu hoofdtrainer van Vancouver Whitecaps en oud-voetballer. Hij heeft bij Wolverhampton Wanderers en Sunderland gevoetbald. Ik ben iemand die veel wil leren. Ik denk na over situaties. Wat is iemands filosofie? Wat is zijn visie en die van de club? Elke dag ben ik daarmee bezig.”

De route van Limburg naar Canada had nog diverse omwegen. “Toen ik bij Roda JC ben vertrokken, ben ik naar het Midden-Oosten gegaan. Eerst naar Qatar en toen Saoedi-Arabië. Ik heb daar echt genoten. Ik ben een echte levensgenieter. Je leeft maar één keer. Dan moet je genieten.” Over Vancouver Whitecaps hoefde Kah niet lang na te denken. “Mijn vrouwtje en ik hebben alles op een rij gezet. We hebben een mooie tijd gehad in het Midden-Oosten, maar waren toe aan iets nieuws. Ik ben vervolgens naar Canada verhuisd en heb eerst nog een paar seizoenen bij Portland Timbers gespeeld. Daar hebben we met het team de Western Conference Finals gehaald. We verloren de finale van Real Salt Lake. Het MLS-niveau kan op dit moment worden vergeleken met dat in Nederland. Voorheen was de MLS niet aansprekend, maar je ziet dat veel goede voetballers richting deze competitie trekken. En ik denk dat sommige Eredivisie-teams hier goed meekunnen.”

OMHAAL

De fabuleuze omhaal van Kah in de derby tegen VVV-Venlo staat hem en de fans van Roda JC nog op het netvlies gebrand. “Het was een geweldige dag. Ook voordat ik scoorde al. Ik had bezoek uit Noorwegen en er was een mooi spandoek voor mij gemaakt. De hele familie was aanwezig. De goal viel aan de kant van het fanatieke Roda-publiek. Dat was helemaal mooi. Ik ging op de achterlijn staan en schudde iedereen de hand. Waarom ik dat deed weet ik niet, haha. Het kwam zomaar in mij op.”

MEKKA

Kah is moslim. Minimaal drie keer per jaar reist hij naar bedevaartsoord Mekka. “Mekka voelt voor mij als thuiskomen. Naar Mekka of Jeruzalem reis ik voor mijn geloof, niet voor ontspanning. Het is ook niet wat mensen op televisie tegenwoordig zien. Al die vooroordelen over moslims en aanslagen. Dat is helaas de wereld van nu. De mensen moeten een onderscheid maken tussen religie en terreur, maar dat doen ze niet. Zij scheren alles en iedereen over een kam. Ik ben net als vele andere miljoenen mensen moslim en dat moet niks uitmaken.”

TIOTÉ

Cheick Tioté was in zijn tijd bij Roda JC een goede vriend van Kah. Zij speelden er meerdere seizoenen samen. Hij beseft nog altijd niet dat een van zijn beste voetbalmaatjes het leven heeft gelaten. “Cheick was echt een karaktermens, een pure winnaar. Ook een hele lieve man. Net als ik een familieman. Ik kan het nog steeds niet begrijpen. Ik zat op een warme zonnige dag op het terras in het centrum van Vancouver met Marcel de Jong samen, met wie ik bij Roda JC heb gevoetbald. We keken elkaar op een gegeven moment met tranen in de ogen aan en beseften dat hij er niet meer is. Onvoorstelbaar.” De band met Tioté was zo goed dat hij met meerdere ploeggenoten van Roda JC vaak bij hem langsging in Nederland. “Ik ging vaak met Sekou Cissé, Jeanvion Yulu-Matondo en Roland Lamah uiteten. Jongens met hetzelfde karakter. Ik heb Lamah nog geholpen toen hij naar Nederland verhuisde en alles moest regelen hier.”

WERELDREIZIGER & AFSCHEIDSBRIEF

Kah weet dat het leven als profvoetballer vaak makkelijker is dan dat van de gemiddelde mens. “Ja ik weet dat het makkelijker is, omdat ik misschien wat meer verdien dan anderen. Ik ben niet zo materialistisch. Maar ik houd van reizen en ontdekken. Daarom heb ik ook in Europa, het Midden-Oosten en Canada gevoetbald. Ik heb ik nu ook de tijd om de Hadj te maken. Dat is een van de redenen waarom mijn vrouw en ik zoveel van de wereld willen zien. Saoedi-Arabië heeft een mooie cultuur. Daar leven mensen echt samen. Mensen komen op voor elkaar en het land. Qatar is weer heel anders. Saoedi-Arabië leeft in het verleden. Qatar en het leven daar is futuristisch. Maar alle landen waar ik ben geweest en heb gewoond hebben zijn charmes.”

Kah is een familiemens en staat ervoor open om anderen te helpen waar nodig. “Ik wil met mensen praten en ze leren kennen. Ik ben heel open. Als ik mensen leer kennen, leer ik vaak ook gelijk de cultuur kennen. Voor mij erg belangrijk. Voetbal brengt je op plekken waar je als ‘normaal’ mens niet kunt komen. Voetbal brengt mensen samen. Voetbal heeft mij veel meer gegeven dan ik had gedacht.”

Toen Kah stopte als voetballer, deelde hij via Instagram een afscheidsbrief gericht aan zijn dochter. “Ik heb altijd in mijn hoofd gehad dat ik mijn dochter bedank voor alles, als het moment daar is. Zij betekent heel erg veel voor mij. Toen ik nog wedstrijden speelde voor de Whitecaps was zij altijd dolblij als ze mee kon naar het stadion en papa zag voetballen. Ik vond dat ik dat moest doen voor mijn dochter. Ik hou van haar.”

En ook Nederland heeft nog altijd een bijzondere plek in zijn hart. “Ooit keer ik terug naar Europa en Nederland. Het is daar mooi. Maar nu geniet ik hier in Canada met mijn vrouw en kindje. Ik leef elke dag alsof het mijn laatste is.”



Cover ELF Voetbal magazine, ELF NR 12 2018Nu in de winkel
Aanmelden
Advertorial
jukebox Laatste: De Jukebox: Richard Jensen (Roda JC Kerkrade)
transfergeruchten Laatste: 'Ajax zit achter Nigeriaans supertalent aan'
boulevard Laatste: Mevrouw Rugani schittert op Kerstbal Juventus
hoe is het met..? Laatste: Hoe is het met... Niklas Tarvajärvi?
betweters quiz Laatste: ELF Voetbal Betweters Quiz: Feyenoord - Fortuna Sittard
superelf Laatste: Superelf Martijn Reuser: Van Van der Sar en Hreidarsson tot Kreek en Kluivert
ballenmeisje Laatste: Het ballenmeisje: Adriana Pozueco
cultheld Laatste: Lord Bendtner: edelman in onderbroek
voetballer x Laatste: Voetballer X: "Ik heb gracieuze trainers zien veranderen in beulen"
avonturiers Laatste: Waarom Peter Leeuwenburgh na veertien jaar Ajax gelukkiger is in Zuid-Afrika
Privacyverklaring
X <