De wedstrijd had eigenlijk al na acht minuten niets meer om het lijf. Als Heracles Almelo niet zou winnen van ADO Den Haag kon FC Utrecht bij een overwinning nog zesde worden. Angstgegner FC Groningen, drie jaar op rij verloor FC Utrecht in de play-offs van de noordelingen, zou daarmee ontweken worden. Toch speelde FC Utrecht van meet af aan goed en scherp en kwam al na zeven minuten voor: Dries Mertens schoot met een diagonaal schot op de rand van het zestienmetergebied raak na een steekpass van Jacob Mulenga: 1-0. In het restant van de eerste helft kwam Vitesse nog enkele keren goed weg na Utrechtse aanvallen.
Na rust schoot de aangever bij de eerste treffer, Mulenga, zelf raak via Eloy Room en de paal. Room verving de niet fitte Piet Velthuizen in het doel van Vitesse en kwam niet altijd even zeker over. De comfortabele voorsprong zorgde voor een goede sfeer op de tribunes. Maar dat was niet het enige waarmee de aanhang van de thuisclub zich mee vermaakte. Dat FC Twente kampioen zou worden en daarmee niet Ajax, zorgde voor nog meer vertier bij de Utrechtse supporters. Regelmatig klonk dan ook het 'Helemaal niets in Amsterdam' vanaf de tribunes.
Intussen werd er ook nog gevoetbald, want Vitesse wilde zich niet zomaar laten afmaken. FC Utrecht sukkelde wat in en Onur Kaya zorgde met een fraaie krul voor de aanslutingstreffer na 62 minuten. Vlak daarna leek Mulenga de wedstrijd te beslissen, maar ditmaal wist Room uitstekend redding te brengen. Tot grote vreugde bij FC Utrecht viel de afscheid nemende Hans Somers na 71 minuten in. Hij werd luid toegezongen en uiteindelijk bekroond tot Man of the Match. Elf minuten later kreeg hij alweer een publiekswissel waarna de emotionele Belg in tranen was. Dat Santi Kolk een kwartier voor tijd de 2-2 scoorde na een passje van Claudemir, en zelfs nog een kans miste op 2-3, zorgde voor slechts enkele fluitende mensen die meer bezig waren met de nieuwe kampioen van Nederland: FC Twente.
