Voor Eindhoven is de nacompetitie al een bonus en dat is duidelijk een voordeel voor de ploeg. Onbevangen en zonder vrees trad het aan tegen Willem II, dat meer dan eens met de rug tegen de muur gedrukt werd. Waar Eindhoven bij Tilburgs balbezit het veld klein hield en bij verovering als de brandweer de vleugels zocht, kwam Willem II statisch en inspiratieloos over.
Tekenend voor de verhoudingen op het veld was een situatie na 41 minuten. Eindhovens rechtsback(!) Prince Asubonteng kwam weer eens mee op, poortte zijn tegenstander met een hakballetje en gaf vervolgens een vloeiende voorzet, die maar net gemist werd door Leon Kantelberg. De stand was toen al 1-0, nadat Leon Kantelberg de thuisploeg na twee minuten op voorsprong zette uit een voorzet van Ivo Rossen. Namens de Tricolores was Stefan Nijland was twee keer gevaarlijk, maar hij koos even zo vaak voor de mooie oplossing. Dat was weer situerend voor de Tilburgers, dat een gebrek aan kerels kende. Het was dan ook niet gek dan sloper Ibrahim Kargbo na rust op het veld verscheen: hij verving de onzichtbare Sergio Zijler.
Na rust werd het spelbeeld iets evenwichtiger. Stefan Nijland was dichtbij de gelijkmaker, maar zijn vrije trap belandde slechts op de lat. Eindhoven kende logischerwijs vrede met de 1-0 voorsprong en probeerde wat meer achterover te leunen, loerend op een counter via de snelle Jeffrey Vlug of Leon Kantelberg.
Nadat Nijland na zeventig minuten wél doeltreffend was - hij strafte defensief geklungel af - was Eindhoven van slag. De één koesterde het gelijkspel, de ander wilde voor de 2-1 gaan. Het resulteerde in een Tilburgse voorsprong. Aanvoerder Arjan Swinkels deed zijn eigen broer (Ruud Swinkels) en keeper van Eindhoven pijn door - zij het met wat mazzel - 1-2 op de borden te schieten. Door dat resultaat staat Willem II met één been in de volgende ronde van de nacompetitie en lijkt het sprookje van Eindhoven voorbij.
