De concurrentie, deel 1: Argentinië
Argentinië, Brazilië en Spanje worden het vaakst genoemd als favoriet voor de WK-titel. Zijn deze teams eigenlijk wel zoveel beter dan Nederland? ELF Voetbal neemt de proef op de som en bekijkt de favorieten in de groepsfase. Vandaag deel 1: Argentinië, dat in Johannesburg (Ellis Park) met 1-0 won van Nigeria.
Doel:
Hij mag er dan uitzien als een clown en zich soms ook zo gedragen, Sergio Romero is een betrouwbare keeper. Bij hoge ballen toonde de AZ-doelman zich vandaag goed, verder kreeg hij niet veel te doen. Voor Diego Maradona is Romero de absolute nummer één. Net als Maarten Stekelenburg is hij een keeper die op eredivisieniveau niet ter discussie staat en zijn waarde internationaal al bewezen heeft.
Conclusie: gelijkspel: 1-1
Verdediging:
Jonas Gutierrez, Martin Demichelis, Walter Samuel en Gabriel Heinze. Als je die stoere verdedigers met de uitstraling van seriemoordenaars als vijandige spits ziet staan in de spelerstunnel, keer je het liefst zo snel mogelijk terug naar de kleedkamer. Maar ben je eenmaal op het veld, dan blijk je gewoon kans te hebben. Met name rechtsback Gutierrez - spelend voor Newcastle United - is een zwakke schakel, terwijl de andere drie ook niet uitblinken op het gebied van slimmigheid en wendbaarheid. Net als bij Oranje is de verdediging de zwakste plek van het elftal. Nederland heeft iets meer voetballend vermogen, Argentinië iets meer hardheid. Maar veel ontloopt het elkaar niet.
Conclusie: gelijkspel: 2-2
Middenveld:
Omdat de verdedigers niet kunnen opbouwen, komen de middenvelders Javier Mascherano en Juan Sebastion Veron de bal vaak halen. Dat betekent dat ze ver terug spelen en de aansluiting bij de spitsen vaak ontbreekt. Angel di Maria, de derde en laatste middenvelder, speelt vooral vanaf links, maar was tegen Nigeria onzichtbaar. Oranje lijkt met Mark van Bommel, Nigel de Jong en Wesley Sneijder een beter middenveld te hebben, met een betere combinatie van voetballend vermogen en verdedigende hardheid.
Conclusie: Oranje wint: 3-2
Aanval:
Messi, Messi, Messi. Zo kun je de Argentijnse aanval het best in drie woorden omschrijven. Iedere aanval die zaterdag gevaarlijk werd, begon bij het wonderkind uit Rosario, dat door Maradona niet op rechts, maar in de punt van de aanval was geposteerd. Doordat Carlos Tevez en Gonzalo Higuain veelvuldig naar binnen kwamen, werd het aanvalsspel voorspelbaar. Desondanks wist Argentinië een enorm aantal open kansen te creëren. Bovendien heeft het met spitsen als Diego Milito en Sergio Aguero nog topspitsen op de bank zitten, die er in kunnen komen als het even niet loopt. Daarom lijkt de Argentijnse aanval sterker dan die van Nederland, dat wel degelijk enorme aanvallende kwaliteiten heeft, maar niemand als Messi heeft.
Conclusie: Argentinië wint: 3-3
Totaalplaatje:
Als elftal lijkt Nederland beter op elkaar ingespeeld. Bondscoach Bert van Marwijk hanteert al twee jaar een vast systeem met vaste spelers, terwijl Maradona twee jaar lang heeft geëxperimenteerd. Naarmate de wedstrijd vorderde, werd het onderlinge verschil tussen de linies steeds groter en speelde het team niet meer als één geheel en hoopte het op een nieuwe ingeving van Messi.. Nigeria kreeg door de ruimtes nog een aantal goede kansen op een gelijkspel, maar Argentinië had het geluk dat de Afrikanen kwaliteit missen. Daardoor bleef het 1-0.
Slotconclusie: Nederland wint: 4-3
