Het stokje werd woensdag letterlijk overgegeven aan Bert van Oostveen. Die is, samen met mede-directeuren Ron Francis en Jean-Paul Decossaux, niet te benijden. Niet alleen omdat velen hoofdschuddend de weg aanschouwden waarop Kesler zijn opvolger in een gouden kruiwagen naar zijn nieuwe positie duwde, maar ook omdat de nieuwe machthebber weet dat een grote meerderheid in de voetbalwereld de politieke zwaargewicht Wouter Bos nog steeds een veel geschikter kandidaat vindt.
En het moment van instromen is nu ook niet echt comfortabel te noemen. Goed, de KNVB lijkt kerngezond. Lijkt me ook niet moeilijk met zulke grote en trouwe sponsors die helaas hun geld maar één keer kunnen uitgeven en daardoor een financiële injectie voor de noodlijdende clubs achterwege moeten laten. Want noodlijdend zijn de clubs, bijna zonder uitzondering, tijdens de bestuursperiode van Kesler wel geworden. Maar als een hedendaagse Pontius Pilatus wast hij zijn handen in onschuld. Hij heeft de clubs nota bene met regelmaat gewaarschuwd. En als directeur betaald voetbal draagt hij toch zeker geen verantwoordelijkheid voor het financiële beleid van clubs? En heeft hij dit seizoen dan niet laten zien dat hij en de licentiecommissie in durfden te grijpen? De minpunten vlogen de clubs de laatste weken om de oren! En een kwaliteitsarme Eredivisie? Zelfs dat valt volgens Kesler wel mee. Nederland staat zelfs tweede op de FIFA-ranking. Maar hij zal toch wel doorhebben dat we onze handen mogen dichtknijpen dat onze bepalende internationals alleen maar door het spelen in veel sterkere buitenlandse competities met sprongen vooruit zijn gegaan?
Kretologie
Vanaf afgelopen woensdag dus Van Oostveen aan het roer. In navolging en in dezelfde stijl als zijn voorganger riep ook hij dat de clubs zelf verantwoordelijk voor hun reilen en zeilen zijn en dat de gezondmaking van het betaald voetbal het belangrijkste speerpunt van zijn beleid zal zijn. Gezondmaking is een mooie kreet. Maar kan hij ook snel een keer aangeven wat dan zijn criterium hiervoor is?
Verscherpt toezicht is het sleutelwoord en onaangekondigde vliegende financiële controles zullen worden ingevoerd door de nieuwe directeur, die deze week in diverse media onnadenkend liet optekenen dat hij in deze moeilijke tijden perfect bij de afdeling betaald voetbal past.
De clubs zullen vanaf nu te maken krijgen met een streng regime. Dat is de nieuwe directeur wel toevertrouwd. Tijdens zijn studie liep hij maandenlang stage bij de Duitse CDU. Bij onze oosterburen moet hij toen besmet en als geboren controlefreak nog enthousiaster zijn geraakt met en door de laatste overblijfselen van de Pruisische deugden. Misschien herinnert u zich die geschiedenislesjes nog? Over die typische mentaliteit waar verantwoordelijken riepen dat zij dienaar van het volk waren, maar met ijzeren vuist regeerden. Daar waar onderwijs werd gegeven door onderofficieren en men leefde in een maatschappij waar bescheidenheid, zin voor orde en recht, terughoudendheid, vlijt, onderwerping, trouw aan de organisatie, hardheid, gehoorzaamheid, rechtlijnigheid, piëteit, punktlichkeit en plichtsbesef de belangrijkste kenmerken waren.
Voor het betaald voetbal zou het wellicht een zegen zijn geweest als Van Oosteen zijn stage had kunnen invullen in het losbandige Parijs, waar de waarden vrijheid, gelijkheid en broederschap (waren dat ook niet de drie pijlers waarop de start van ons betaald voetbal in 1954 rustte?) als leidraad worden gehanteerd. Het lijkt erop dat vanaf deze week de clubs zullen worden bewaakt door een plichtsgetrouwe, overigens hardwerkende adept van Angela Merkel die zal blijven terugvallen op harde maatregelen en als 'machtswoorden' onderworpenheid en kazernediscipline in plaats van democratie zal hanteren. Die ervan zal genieten als anderen hem zien als een betrouwbare en loyale harde werker, maar die bij de eerste keer als een schijntje flexibiliteit wordt gevraagd geheid in de problemen geraakt. Iemand die niet terug kan vallen op enige vorm van specifieke voetbalkennis en die als autoritair, kil en betweterig baasje (en bij veel collega's als Allo Allo's Engelbert von Smollhausen) bekend staat.
Macht en angst
Wel als iemand die, zoals cabaretier Fons Jansen ooit beschreef, doorheeft dat 'het probleem van de macht het probleem van de angst is. Dat als iemand niet bang wil zijn voor anderen, hij dat kan bereiken door ervoor te zorgen dat die anderen bang voor hem worden. Want als dan iedereen bang voor hem is, hij voor niemand meer bang hoeft te zijn'.
Ik heb het niet echt op verantwoordelijken die net als de Franse president Sarkozy, om wat groter te lijken, inleghakjes aanschaffen en zich alleen maar laten omringen door speciaal gerekruteerde 'kleinere lieden' en pennenlikkers. En als ik ze in het openbaar zie spreken of op foto's zie afgedrukt, altijd aan een illustratieve tekstregel van de Engelse new-wave groep The The; 'Uncertain emotions force an uncertain smile',moet denken.
Net zoals op die leiders waar een "Wees en blijf jezelf" zo ongeveer de slechtste raad is die je ze kan meegeven.
Klik hier voor meer informatie over de auteur.
