Oranje had alle complimenten over het mooie Barça-spel van vrijdag ter harte genomen en wilde de uitverkochte ArenA iets aantrekkelijks voorschotelen. Helaas draafde sommige internationals iets te ver door in het willen vermaken van het publiek. Want Dirk Kuijt en Robin van Persie hadden best voor eigen succes mogen gaan en Wesley Sneijder juist wat minder. En sommige acties hoefden echt niet zo ver door te worden gevoerd, als enkele spelers wel deden.

Een goal viel er desalniettemin wel te noteren in de eerste helft. Van Persie lette in de 13e minuut het beste op toen een corner van Sneijder door schoot. De spits legde gemakkelijk aan voor zijn 21e interlandgoal: 1-0. Helaas bleef het daarbij en mocht Hongarije lang geloven in een stunt. Met recht, want door slordig verdedigen konden de bezoekers zelfs enkele prima kansen bijschrijven.

De gelijkmaker in minuut 46 van Gergely Rudolf - na slecht opletten bij een korte corner - en prachtige treffer van Zoltán Gera in de 50e minuut (1-2) onderstreepten nogmaals dat Oranje best mooi mag voetballen, maar vooral niet moet vergeten effectief te zijn en goed als collectief te verdedigen. Ineens zat Nederland in een situatie waarin het sinds de verloren WK-finale tegen Spanje nooit meer verkeerde: die van de achterstand.

Toen werd het interessant om te zien hoe de ploeg reageert bij zo'n tegenslag. Het antwoord luidde: redelijk. Even was er paniek bij met namen de onervaren Erik Pieters, maar mazzelkont Sneijder had weer eens het geluk aan zijn bips hangen. Hij zette onbedoeld een ééntwee op met een Hongaar en rondde in minuut 61 fraai af: 2-2.

Invaller Ruud van Nistelrooij redde alsnog de avond van de 51.000 toeschouwers, toen hij een pass van Kuijt via een Hongaars been promoveerde tot een doelpunt: 3-2. Dat Nederland daarmee niet klaar was en toch echt een probleem op de linksbackpositie blijkt te hebben, werd een minuut later pijnlijk duidelijk, toen invaller Urby Emanuelson als een pupil instapte en Gera de derde van Hongarije liet maken.

De knotsgekke wedstrijd kreeg een passend einde, nadat Kuijt dankzij een afgemeten voorzet van Ibrahim Afellay aantekende voor de 4-3. De Katwijker lobde Nederland daarna ook nog eens naar de 5-3 eindstand.

Over fortuin had Oranje dus bepaald niet te klagen. Mooi dat er opnieuw drie punten konden worden bijgeschreven in de EK-kwalificatie, maar Van Marwijk zal enkele harde noten kraken over het gebrek aan concentratie en scherpte bij zijn elftal, dat nooit eerder onder zijn leiding drie tegentreffers moest slikken.

• Tweeten