Was getekend Ronald de Boer, eind 2007. Ik was op reportage in Qatar om Co Adriaanse, Anouar Diba, Ali Boussaboun, Adil Ramzi en hem te spreken over de opvallende voorkeur voor de stinkend rijke voetbaldwerg. Allen hadden natuurlijk gekozen voor de sportieve uitdaging, de kracht van de competitie. Dat moge duidelijk zijn.
Het land was toen nog in opkomst. Dag en nacht werd er aan wegen, torenhoge gebouwen en eersteklas faciliteiten gewerkt. Door de vele importwerknemers uit India en Sri Lanka welteverstaan. Want de plaatselijke bevolking is te rijk om te hoeven werken. Maar hun weelde suste hen niet in slaap.
Omdat het vooruitstrevende en vrij tolerante Qatar als een van de weinige en eerste Arabische landen door kreeg dat de olievoorraad op aan het raken is, besloot het koningshuis zich vier jaar geleden al meer op de toeristische sector te richten. Mensen lokken, met pracht en praal. Met maar één motto: niets is te gek en alles kan. Alleen het beste van het beste is goed genoeg. Het woestijnzand stoof 24 uur per dag omhoog door het geboor en gehei. Of zoals De Boer het zei: "Ze zeggen hier nooit dat iets onmogelijk is. Ze vragen enkel wat het kost."
Dat was te merken. Er waren hotels in vormen van zeilschepen en piramides, zwembaden die direct grensden aan de brandschone Indische Oceaan (?), een authentieke en overdekte ijshal (wel eens een Arabier op schaatsen gezien?) en een winkelcentrum met ingebouwde rivier, waar je in een gondel boodschappen kon doen. Oh ja, en elk prachtig aangekleed en zeer hygiënisch pand was voorzien van een razende airconditioning. Want ook in oktober kroop het kwik naar 35 graden.
Daarom zal het tijdens het zomer-WK in 2022 bloedje, bloedje heet zijn. Toch maak ik me daar geen zorgen over. Het geld om alles te koelen, is er nu eenmaal. Net als de (ingehuurde) strenge en sterke arm om eventuele hooligans in toom te houden. Nee, het probleem zit hem eerder in het daar als normaal bevonden onacceptabele rijgedrag. Zelfs De Boer ging daar in mee.
Het leek alsof hij een stroboscoop achter in zijn auto had liggen, maar de zeer korte dodenrit tussen het stadion van Umm Salal en zijn besloten compound werd ruw onderbroken door de vele flitspalen. Boetes die De Boer overigens nooit hoefde te betalen.
Vier jaar later schijnt alles nog mooier en beter te zijn. Er is zoveel geïnvesteerd in de infrastructuur en publieke voorzieningen, dat je beter daar in een ziekenhuis kunt liggen of aan universiteit kunt studeren, dan hier. Alles om Qatar meer op de kaart te zetten.
Ik acht ze zelfs in staat om de strijd met de FIFA te winnen. Een land als Qatar heeft financieel gezien een veel langere adem in eventuele rechtszaken dan de Zwitserse bejaardenkliek en krijgt langzamerhand meer en meer steun in de oorlog tegen Blatter.
Een alternatieve Wereldvoetbalbond met Qatar aan het hoofd, die alles mogelijk maakt en waarvoor niets te gek lijkt. Zoals de Hawkeye-camera, die al in de stadions daar de normaalste zaak van de wereld is.
Het zou een echte stap voorwaarts zijn in de toekomst van het voetbal, dat met een herverkiezing van de megalomane en knettergekke Blatter juist terug dreigt te vallen in de prehistorie. Dat moeten we niet willen. Daarom als één man achter Bin Hammam. Erger dan de dodemansrit met de huidige FIFA kan het toch niet worden?
