"Ik zag Mike voor het eerst op een YouTube-filmpje", begint de sportdirecteur zijn relaas. "Zijn loopbaan deed mij denken aan die van Hulk, de spits van FC Porto. Ook Hulk speelde ooit in Japan in de tweede afdeling. Mike is niet alleen groot en sterk, maar kan ook nog eens hoog springen en heeft een geweldig coördinatievermogen. Hij heeft een geweldig schot in zijn linkerbeen, maar kan ook met rechts het nodige, zeer doelgericht."
Van Leeuwen heeft Havenaar, die ook schermde met interesse vanuit Duitsland, Frankrijk en Japan, live aan het werk gezien bij zijn Japanse werkgever Ventforet Kofu. "Dat de jongen iets bijzonders had, stond voor mij al meteen vast. Ik ben hem een half jaar blijven volgen, heb met Mike en zijn vader Dido gesproken, die ik uit diens verleden als speler nog kende. Uiteindelijk ben ik nóg een keer gaan kijken, samen met John van den Brom en toen hebben we de knoop doorgehakt: doen."
Op een gegeven moment was Vitesse niet meer één van de weinige clubs met belangstelling voor Havenaar. "Op het eind werd het nog spannend. Bij de eerste wedstrijd die ik van hem zag, was ik nog de enige buitenlander op de tribune, aan het eind van het seizoen liepen de clubs elkaar voor de voeten."
