Uiteraard zijn er vele redenen waardoor het vergaan van de wereld valt te betreuren. Maar het niet doorgaan van het voetbal kerstprogramma is er beslist één van. Voor wie niet weet waar ik op doel even de volgende achtergrondinformatie.

Al decennia lang gedragen veel Engelse mannen zich niet bepaald als huismussen. Het interieur van de pub zien ze veel liever, dan dat van hun meestal vrij kleine huiskamertjes met die veel te felle plafondverlichting die Engelse woningen vaak zo typeren. Maar er is één dag dat ze er niet aan ontkomen om wél thuis te zijn, en dat is Eerste Kerstdag als er in de middag eerst een uitgebreid kalkoen-eten op het programma staat, waarna de rest van de dag uitbuikend voor de TV wordt doorgebracht.

En dan vindt, 24 uur na die verplichte huisarrest, op Tweede Kerstdag (Boxing Day) de grote uitbraak plaats. Ik denk altijd dat Boxing Day zo genoemd wordt omdat in het verleden de Britse echtelieden, na 24 uur op elkaars lip gezeten te hebben, nog wel eens de neiging hadden elkaar op de hersens te timmeren. Maar sinds de uitvinding van het kerstvoetbal programma (en de openstelling van alle warenhuizen) hoeft dat niet meer. De eerste Boxing Day-wedstrijd was in 1860 de spannende ontmoeting tussen Sheffield FC en Hallam op Sandygate Road, het oudste voetbalstadion ter wereld. Het moet zo'n succes zijn geweest dat in de jaren daarna overal volop werd gespeeld; wedstrijden die op die dag meer bezoekers trokken dan op welke andere dag van het jaar.

Dit jaar was opnieuw geen teleurstelling, al moet ik er bij zeggen dat de wedstrijden van Oud & Nieuw (die wedstrijden behoren traditioneel tot het kerstprogramma) dit keer het spectaculairst waren. Vooral zaterdagmiddag heb ik genoten. Niet alleen achter de buis bij Sport1, maar gedeeltelijk ook in de auto, luisterend naar BBC Five Live, het mooiste sportradioprogramma dat ik ken.

Op de TV had ik de eerste helft van Manchester United-Blackburn al gezien (0-1), het vervolg maakte ik mee op de radio. En wat een feest is dat, te luisteren naar superieur goede radiocommentatoren als Ian Denis, Conor McNamara, John Murray en Mike Ingham. Zo als altijd echter, stal de 76-jarige Jimmy Armfield de show. De voormalige aanvoerder van Engeland (WK 1962) en manager van Leeds United (Europa Cup finale van 1975) is bij de BBC de beste van iedereen en paart het overbrengen van de unieke stadionsfeer altijd aan een haarscherpe analyse van wat er gebeurt. Trillend van genot hoorde ik hem vertellen dat Blackburn op 0-2 kwam. Daarna nam hij me mee aan de hand van Berbatov, die voor United twee keer scoorde en uiteindelijk voorspelde hij - vlak voordat het daadwerkelijk gebeurde - dat nummer laatst Blackburn best wel eens bij kampioen United zou kunnen gaan winnen. Wat ook daadwerkelijk geschiedde: 2-3.

Die nederlaag verziekte ongetwijfeld de 70e verjaardag van Ferguson, een man die ontzettend slecht tegen zijn verlies kan. Maar ik ben er zeker van dat hij (z'n teleurstelling verbijtend) na afloop, uitgebreid en zeer correct, met Jimmy Armfield over de wedstrijd zal hebben gesproken. Kan niet anders, want daarvoor is ook het respect wat Ferguson heeft voor de BBC-man te groot, getuige de volgende mooie anekdote.

Nadat in 2007 bij Armfield Non Hodgkin lymfklierkanker werd geconstateerd, moest hij zich helemaal terugtrekken. Lang werd voor z'n leven gevreesd, maar uiteindelijk sloeg de behandeling aan en herstelde hij weer. Ik oktober 2008 was hij zelfs goed genoeg om in het Reebock Stadion van Bolton voor het eerst weer commentaar te geven bij de wedstrijd Bolton-Aston Villa. Nadat hij zijn commentaar-positie, na een jaar afwezigheid, weer had ingenomen, was het eerste wat hij zag een velletje Manchester United-briefpapier met de tekst: Welcome back Jimmy. We have missed you. De brief was ondertekend door Sir Alex Ferguson en Sir Bobby Charlton, die de notitie - per speciale koerier - 200 kilometer verderop hadden laten afleveren.

Ook dat kan voetbal dus zijn. Een mooie en hoopvolle gedachte bij het begin van 2012. En nu maar hopen dat de Maya's ongelijk hebben.

Jan Hermen de Bruijn
Hoofdredacteur ELF Voetbal

• Tweeten