Op het eerste gezicht lijkt het dat de strijd tussen Ten Have en Cruijff door de laatste is gewonnen. Dat zou ook heel goed kunnen, maar alleen als Ten Have zou besluiten dat het wat hem betreft genoeg is geweest en dat ze het bij Ajax maar verder moeten uitzoeken.
Voor iedereen die zich een voorstelling probeert te maken van de hoeveelheid bagger die hij de laatste maanden over zich heen heeft gekregen, zou het een begrijpelijk besluit zijn. Een echte Ajacied was hij immers nooit. Hij is door Ajax gevraagd - een aspect dat nog wel eens over het hoofd is gezien - om de club uit de ellende te helpen en dat heeft hij ongetwijfeld getracht zo goed mogelijk te doen.
Ik twijfel er niet aan dat Ten Have in het begin heeft geprobeerd om zijn medecommissaris Johan Cruijff te faciliteren; hem te helpen zo veel mogelijk zijn visie uit te voeren. Maar al snel is het mis gegaan tussen die twee. Het waarom is nooit naar buiten gekomen, maar ik kan maar één echte reden bedenken: de zeer ervaren bestuurder Ten Have moet er na enkele maanden van samenwerking van overtuigd zijn geraakt, dat door het klakkeloos te volgen van de lijn-Cruijff Ajax er op den duur slechter van zal worden. Niet beter.
Ik weet dat ik, omdat ik dat al eerder naar voren heb gebracht, vaak word gezien als anti-Cruijff. Dat is totale onzin. Ik heb geprobeerd een andere reden te bedenken waarom een slimme man als Ten Have (tot een jaar geleden een totale Ajax-outsider, iemand zonder eigenbelang in de club) niet veel eerder de pijp aan Maarten heeft gegeven. Maar ik kan er werkelijk niet één bedenken.
Ten Have moet er voor de volle honderd procent van overtuigd geraakt zijn dat Cruijff een soort dombo is en dat het zijn verantwoordelijkheid is om te voorkomen dat hij de volledige macht bij Ajax krijgt. Nogmaals, ik denk dat, ik zeg niet dat het zo is.
Om Cruijff een hak te zetten, werd eind vorig jaar de list verzonnen om Van Gaal te benoemen op een vergadering waarbij Cruijff niet aanwezig was. Waarschijnlijk in de verwachting dat Cruijff - net zoals hij in het verleden zo vaak deed - zich weer boos in Barcelona terug zou trekken. Niet dus! Cruijff bleef en ging het gevecht aan, met als resultaat dat die list door het gerechtshof, op meer emotionele dan zakelijke redenen, nu is afgeschoten. Maar dat wil niet zeggen dat Ten Have de strijd definitief verloren heeft.
Als hij wil - ik vraag me dat af, maar aan de andere kant zou een normaal mens er al lang mee zijn gestopt - heeft Ten Have nog steeds alle mogelijke middelen voorhanden om Cruijff af te houden van de macht. Het simpelste is om de voor komende vrijdag geplande Buitengewone Algemene Vergadering van Aandeelhouders niet door te laten gaan, vervolgens - op de juiste wijze - een vergadering van de raad van commissarissen uit te schrijven, de benoeming van Van Gaal en Sturkenboom daar op de agenda te zetten en deze benoeming dan (met een stemverhouding van vier tegen één) officieel aan te nemen.
Doet hij dat, dan heeft hij volledig aan de eisen van het gerechtshof voldaan en is Ajax net zo ver als vóór de beide rechtszaken.
Het is voor Ten Have een simpel besluit. Maar of hij nog één keer zijn nek zo ver zal durven uitsteken? Ik zou er de moed niet voor hebben. Maar misschien Ten Have wel.
Jan-Hermen de Bruijn
Hoofdredacteur ELF Voetbal
