"Het succes van Feyenoord komt voor pakweg zeventig procent op het conto van Ron Vlaar. Hij heeft, nadat hij de mening in zijn selectie had gepeild, aan het begin van het seizoen zijn nek uit gestoken. Hij is de man die naar buiten bracht dat het onder Mario Been niet verder ging. Hij heeft daarna alle ellende over zich uitgestort gekregen. Onder zijn leiding is de breuk met de trainer geforceerd - écht geforceerd, want op dat moment had de dagelijkse leiding van de club nog niet in de gaten hoe de zaak er binnen de spelersgroep voor stond."
"Er is naar de spelers geluisterd, zoals dat overigens ook gebeurde toen die van Verbeek af wilden, en daarna lag de druk bij die spelers. Die jongens, in wie ik vorig jaar ook al het volste vertrouwen had, hebben de druk in positieve zin gebruikt. Ik vind het dan heel knap als je uiteindelijk tweede wordt. Het is een klassieke spelersrevolutie geweest, die uiteindelijk Feyenoord er weer bovenop geholpen heeft."
