"Toch bekijk ik het positief," zegt Zoetebier tegenover het AD. "Ik ben blij dat ik zo'n zware blessure pas in het laatste jaar van mijn loopbaan heb gekregen. Als klein jongetje wilde ik profvoetballer worden. Als ik dan zie wat ik allemaal heb bereikt. Ik heb 20 jaar mogen keepen in het profvoetbal. Ik heb landstitels gewonnen, de UEFA Cup veroverd, man ik ben hartstikke trots. Als ik deze blessure in het begin van mijn carrière had opgelopen, had ik dat allemaal niet meegemaakt. Ik heb genoten van elke minuut op het veld."
Zijn mooiste tijd beleefde de keeper in Rotterdam: "Feyenoord is een club naar mijn hart, de mooiste club van alle werkgevers die ik heb gehad. Ik heb er nooit problemen gehad. Ja, ik heb er ook op de reservebank gezeten. Door uitspraken van anderen zijn een paar supporters ook wel eens even boos geweest. Je weet hoe dat gaat, je mag niks negatiefs over Feyenoord zeggen. Niemand is groter dan hun club. Maar toen ik er weer afscheid nam (Zoetebier stond twee keer een periode onder contract, red.) stond het hele stadion weer te applaudisseren. Dat deed me dan wel wat. Mijn vrouw en kinderen hebben zich in Rotterdam-Zuid ook altijd geweldig gevoeld. Voor de supporters en voor mij telt na al die jaren één ding: ik heb er meer duels gespeeld dan goals tegen gekregen. Dat kunnen er niet veel nazeggen."
