De vernieuwde lach van Demy de Zeeuw

Een dinsdagavond in Kaapstad. Op het grasveld van Green Point Stadium ligt een man in een Oranje-shirt, met een bebloede mond. Hij legt zijn handen onder zijn hoofd, ter ondersteuning, alsof hij het laat bezinken. Ondertussen lopen Wesley Sneijder en Mark van Bommel naar Martin Caceres. Met zijn schoen raakte de Uruguayaan het hoofd van de man liggend op het gras: Demy de Zeeuw.

Zwart voor ogen

"Het filmpje van de schop heb ik nooit meer teruggezien. Daar kan ik echt niet naar kijken", zei De Zeeuw (nu 31) in april 2013 in een interview met het Algemeen Dagblad. Bijna drie jaar nadat hij uit de halve finale van het WK werd geschopt. 6 juli 2010 blijkt voor De Zeeuw een zwarte bladzijde.

Nederland ging weliswaar naar de WK-finale, maar voor de Apeldoorner was die avond in Kaapstad het begin van het einde. "Dat moment is het keerpunt in mijn loopbaan geweest", zegt De Zeeuw, die onlangs de schop van Caceres nog een kwartier doorspeelde. In de pauze werd hij vervangen door bondscoach Bert van Marwijk.

"Hoe ik het tot de rust volgehouden heb, is me nog altijd een raadsel. Eigenlijk had ik nooit meer het veld in gemogen. Mijn tanden stonden helemaal naar binnen. Ik denk dat de adrenaline me overeind heeft gehouden. In de kleedkamer ging ik liggen op de bank en kon ik niet meer opstaan. Het werd helemaal zwart voor mijn ogen."

Caceres neemt hij niets kwalijk. "Maar tot die tijd ging alles heel voorspoedig. Ik ging van AZ naar Ajax, zat bij de WK-selectie, speelde de halve finale. Ik hoopte na het WK op een mooie club in een mooie competitie. Je weet niet hoe het was gelopen als ik die schop niet had gekregen."

Het Zwarte Gat

De Zeeuw had veel moeite om richting zijn oude vorm te groeien. "Omdat ik allerlei ontstekingen kreeg, voelde ik me ziek. Ik stond wel op het veld, maar was er niet echt bij. Alles ging langs me heen. Op een gegeven moment kwam ik ook op de bank terecht, omdat ik niet goed speelde."

In de zomer van 2011 ging De Zeeuw naar Spartak Moskou. Een vorstelijk salaris, maar weinig succes op het veld. Na 33 duels en drie duels werd de middenvelder door de Russen verhuurd aan Anderlecht. Trainer John van den Brom ving 27-voudig international De Zeeuw op. Paarswit besloot na 31 wedstrijden en vier goals geen gebruik te maken van de optie tot koop.

Na zijn vertrek bij Spartak Moskou begon de zoektocht naar een nieuwe club. De Zeeuw liep stage bij New York Cosmos en probeerde via LinkedIn een nieuwe club te vinden. Het liefst wilde hij naar een club in Europa, de Verenigde Staten of naar een competitie in de Verenigde Arabische Emiraten of Qatar.

Het 'Zwarte Gat' dreigde even. Maar zo'n 4,5 jaar na die avond in Kaapstad maakt De Zeeuw zich op voor zijn terugkeer in de Eredivisie. Getekend door het verleden, maar nog steeds ambitieus, blijkt. "Het toont zijn karakter dat hij er nu bij ons instapt", zei NAC-trainer Robert Maaskant, die De Zeeuw zaterdag kan opstellen tegen ADO Den Haag. "Ik ben heel blij dat hij bij ons wil spelen."

Altijd blijven lachen

Op Facebook werd hij deze week het mikpunt van spot nadat hij op een post van een speler van topklasser Excelsior Maassluis reageerde. 'Wie had dat gedacht? Van de halve finale in Zuid-Afrika naar geen geld verdienen bij NAC Breda...', schreef Excelsior Maassluis-speler Ahmad Mendes Moreira.

'Grappig, maar ik heb genoeg geld op de bank en in bedrijven en panden. Dat heet investeren, net als deze drie maanden bij NAC. In de zomer teken ik weer ergens een contract voor geld dat jij alleen van monopoly kent', reageerde De Zeeuw, die zich weer opnieuw wil bewijzen op het hoogste niveau in Nederland.

"Als mensen zeggen: 'Die De Zeeuw is tien kilo te zwaar', dan is dat niet waar. Ik voel me goed en heb niet lang nodig om belangrijk te kunnen zijn", zei De Zeeuw tegen BN/De Stem. Kritiek wuift hij tegenwoordig lachend weg. "Dit gebit heeft duizenden euro's gekost. Daarom lach ik nu ook veel."