Wie denkt dat matchfixingschandalen voorbehouden zijn aan nietszeggende wedstrijden tussen nietszeggende clubs uit Roemenië en Wit-Rusland zit er verder naast dan Trijntje Oosterhuis op het songfestival. Zelfs het WK van een jaar geleden bleef niet gevrijwaard van duistere praktijken.
Terugkerende factor bij veel wedstrijden uit de categorie 'daar zit een luchtje aan': een gebrek aan bewijs. Dat is ook het geval bij het duel tussen Kroatië en Kameroen in de groepsfase van het Wereldkampioenschap. Toch zijn kenners ervan overtuigd. De 4-0 zege van de Kroaten is tot stand gekomen op basis van invloed van een fixer.
Het zou gaan om een fixer uit Singapore. Een fixer die in de loop der jaren een reputatie heeft opgebouwd binnen het circuit door tientallen, zo niet honderden wedstrijden te beïnvloeden. De betreffende boef zette grote sommen geld in op een 4-0 eindstand en wist bovendien te voorspellen dat Kameroen al in de eerste helft een rode kaart te verwerken kreeg.
Alex Song moest inderdaad voortijdig inrukken nadat hij tegenstander Mario Mandzukic op de middellijn hard op de rug slaat. Een veilige keuze voor eenieder die graag een veldverwijzing aan zijn broek wil hebben.
Conflict met de bond
Het WK, met alle camera's die draaien en iedere beweging op iedere milliseconde nauwkeurig vastleggen, lijkt niet het ideale werkterrein voor een matchfixer. De risico's voor de omgekochte spelers zijn groot. Waarom zouden de goedbetaalde profs van Kameroen de woede van het hele land op de hals halen in ruil voor een som geld?
Het antwoord op die vraag laat de vermoedens van fixing aan kracht winnen. De internationals van Kameroen lagen het gehele toernooi al in de clinch met de Kameroense voetbalbond, die weigerde de wedstrijdpremies uit te betalen. Als gevolg van die kwestie hadden de spelers zelfs gedreigd het toernooi in Brazilië te boycotten. Zo ver kwam het uiteindelijk niet, maar duidelijk is dat de selectie nog een rekening te vereffenen had.
