Op de zandstranden van Ibiza en Cancun in Mexico dacht hij in de afgelopen weken nog eens terug aan hoe het kon gebeuren: dat Rode Ster Belgrado vorig seizoen geen hoofdprijs pakte. "We stonden tot drie competitiewedstrijden voor het einde van het seizoen bovenaan. Maar in een paar weken tijd hebben we het echt weggegeven", vertelt Donald, inmiddels weer terug in Belgrado, aan de telefoon. "Daarna verloren we ook nog de bekerfinale van Partizan, tegen de verhouding in. We domineerden zeventig minuten van die wedstrijd en kregen een heel lullige tegengoal uit een corner. En dan sta je na een goed seizoen toch opeens met lege handen..."
Pantelic
Mitchell Donald, ex-speler van Ajax, Willem II, Roda JC en het Russische Mordovia, speelt sinds januari 2016 voor Rode Ster Belgrado, Fudbalski klub Crvena Zvezda, de populairste club van Servië. In 1990/91 won FK Rode Ster (toen als Joegoslavische club) de Europacup I. Het is de club waar Vladimir Jugovic, Dejan Savicevic, Robert Prosinecki, Dejan Stankovic, Sinisa Mihajlovic en Nemanja Vidic ooit speelden.
En Marko Pantelic hè, jouw oud-teamgenoot bij Ajax. Ben je hem tegengekomen in Belgrado?
"Ja, hij woont inmiddels weer in Belgrado. Ik heb een paar keer wat gedronken met Marko. Dat was erg gezellig. We haalden herinneringen op aan onze tijd bij Ajax. Hij heeft ook wat verteld over Belgrado en Rode Ster. Hij zei dat ik voor de beste en mooiste club in Servië heb gekozen. Het is niet zo dat hij als een gids met mij door de stad loopt, maar Marko heeft wel tips gegeven voor goede restaurants. Die zijn er genoeg hier. En als speler van Rode Ster hoef je lang niet altijd te betalen voor de maaltijden. Hier wordt je op handen gedragen. Marko heeft ook een restaurant. Daar moet ik nog eens naartoe. Ik weet niet of ik bij hem wel moet betalen, haha."
Bozovic
Hij heeft het goed in Belgrado, vertelt Donald. Nee, Servië was niet direct het land waar hij dacht te gaan spelen als talent bij Ajax. Maar via Mordovia in Rusland, de club die hem in juli 2014 overnam van Roda JC, kwam de middenvelder uit Nieuw-Vennep in contact met Miodrag Bozovic, een Montenegrijn die in het verleden bij RKC Waalwijk en RBC Roosendaal speelde. Bozovic was in het seizoen 2014/15 trainer van Lokomotiv Moskou en leerde Donald kennen als speler van Mordovia. Bozovic tekende in de zomer van 2015 bij Rode Ster Belgrado. Toevallig oefenden de Serviërs niet lang daarna tegen Mordovia en Donald.
"Ik speelde een goede wedstrijd tegen Rode Ster en Bozovic en de clubleiding van Rode Ster waren overtuigd. Ze wilden mij erbij hebben. Het hielp dat Mordovia mij graag wilde laten gaan. Ik drukte op de begroting. Ik verdiende goed bij Mordovia, toen de nummer acht van Rusland, maar ik was toe aan een nieuwe uitdaging. En die bood Rode Ster mij. Ik zag het direct zitten, ook al moest ik behoorlijk wat salaris inleveren. Ik zag de overstap als een kans om weer naam te maken. De trainer liet snel weten dat hij het in mij zag zitten. Dat deed Bozovic trouwens in het Nederlands. Hij sprak het nog een beetje. We hadden vanaf het begin een goede klik."
Emoties
Wat was jouw beeld van Servië voordat je naar Rode Ster kwam?
"Nou, ik had er eigenlijk geen duidelijk beeld van. Ik kende wel een aantal Servische jongens met wie ik samen heb gespeeld in mijn carrière. Zij zeiden dan altijd dat Belgrado zo'n geweldige stad was. Zeker 's avonds. Ik zei dan altijd: 'Ja, dat zal wel'. Maar het is inderdaad een hele mooie stad waar van alles te beleven is. Heel nice. Zeker als je goed centjes verdient. Belgrado is echt heel aangenaam om te wonen. Ik woon hier middenin de stad met mijn vrouw en twee dochtertjes. We hebben echt alles wat we nodig hebben. We hebben een nanny en onze dochter van tweeënhalf gaat hier naar de crèche. Alles is op rijafstand. Ik voel me hier ook veilig. Er is hier niet heel lang geleden oorlog geweest. Daar zie je nog wel wat van terug in de stad. Een aantal gebouwen die tijdens de oorlog is aangetast hebben ze laten staan ter herinnering aan die tijd, als monumenten. Vanuit ons huis kunnen we ook zo'n gebouw zien. Servië is in opbouw. Maar buiten Belgrado zie je wel dat er armoede is in het land. Zeker in kleine dorpjes. Het land heeft ook mooie kanten. Zoals de natuur, met veel groen en mooie bergen. En Novisad is een mooie stad. Het eten is goed en de mensen zijn open en vriendelijk. Wat me ook opvalt is dat ze hier totaal niet bezig zijn met hoe voetballers zich kleden, welke oorbellen ze in hebben of in welke auto ze rijden. In Nederland kan dat nog weleens tot commentaar leiden. Hier niet. Maar over voetbal raken ze niet uitgesproken."
Hoe uiten de Serviërs zich dan?
"Nou, je kunt hier twintig wedstrijden op rij winnen. Dan is iedereen dolgelukkig. Maar zodra je weer verliest kunnen we er niks van. Dat geldt zowel voor de media als de fans. De emotie regeert. Dat is soms wel lastig. Maar ik heb ermee leren omgaan. En zeker in mijn eerste jaar heb ik vooral fijne emoties gezien. Toen werden we kampioen van Servië. Het was echt een enorm volksfeest. Ik heb toen ook veel gespeeld en kan wel zeggen dat ik vanaf mijn komst een begrip ben geworden bij Rode Ster. Ik voel me gewaardeerd en ben een vaste kracht in het team. Het is een warme club, een echte familieclub. En de beste en populairste club van Servië. Zo'n zestig tot zeventig procent van alle Serviërs is ook voor Rode Ster."
Eeuwige Derby
En de andere dertig procent is vooral voor Partizan?
"Ja, dat is de grote rivaal, hè. Qua landstitels gaat het volgens mij aardig gelijk op, maar Rode Ster is veel populairder, ook door Europacup I-winst in 1991. Ik was wel bekend met de rivaliteit tussen de clubs. Maar het is niet zoals Ajax en Feyenoord. Het gaat veel verder. Dat merkte ik ook tijdens mijn eerste Eeuwige Derby, zoals wedstrijden tussen Partizan en Rode Ster worden genoemd. Ik ben niet meer de jongste en ook niet snel onder de indruk, maar de sfeer was toch behoorlijk intimiderend rond de wedstrijd. Er was ook een enorme politiemacht op de been om supportersrellen te voorkomen. Fans gaan de hele wedstrijd tekeer en overal wordt vuurwerk afgestoken. Het is elke keer weer een gekkenhuis. Mijn ouders en broertjes hebben ook al een Eeuwige Derby meegemaakt. Ik zei: 'Jullie moeten dit een keer zien'. Ze keken hun ogen uit."
Kun je als Rode Ster-speler rustig over straat in Belgrado, ook als je Partizan-fans tegenkomt?
"Nou, ik kom eigenlijk vooral Rode Ster-fans tegen. En zij zijn altijd blij om mij te zien, haha. Ik ben een paar keer Partizan-fans tegen het lijf gelopen, dan spraken ze mij aan, maar bleven netjes en zeiden dan dat ik een goede speler ben, alleen bij de verkeerde club, volgens hen. Dan merk je dat ze ook respect hebben. Dat geldt ook voor spelers van Rode Ster en Partizan onderling. We gaan normaal met elkaar om voor en na de wedstrijden. Of als we elkaar ergens anders tegenkomen in de stad. Dat was overigens ook zo bij spelers van Ajax en Feyenoord. Tijdens wedstrijden is het anders, dan is het echt hard tegen hard. Ook bij de supporters. Zij kunnen met tweehonderd man in het stadion een volume produceren voor tienduizend man."
Toekomst
Hoe hoog is het niveau in de Servische competitie?
"Niet heel hoog. Dat is ook een reden dat ik deze zomer wel open sta voor iets nieuws. Je hebt Rode Ster en Partizan en daarna daalt het niveau. Voor de prijzen gaat het ook elk jaar tussen Rode Ster en Partizan. Ik heb wel de ambitie om een stapje hogerop te maken. Er speelt ook het een en ander, vanuit Europa en daarbuiten. Ik heb genoten van mijn tijd in Servië, maar een nieuw avontuur zou leuk zijn."
Je houdt jouw telefoon dus goed in de gaten de komende weken?
"Ja, inderdaad. De voorbereiding met Rode Ster op het nieuwe seizoen is alweer begonnen. In de eerste week van de vakantie heb ik weinig tot niets gedaan, maar in de tweede week ben ik weer naar de gym geweest en heb ik gefietst. De eerste trainingen met Rode Ster zitten er net op. Het is voor mij bikkelen om fit te zijn voor een nieuwe uitdaging. De club is op de hoogte van mijn wens om verder te kijken. We moeten zien wat er voorbij komt. Aan de interesse van andere clubs merk ik ook dat het een goede keuze was om naar Rode Ster te komen om mezelf op de kaart te zetten. Ik heb hier een mooie tijd gehad en leuke mensen ontmoet. Zoals het leuk was om Marko Pantelic weer eens te zien."
Heb je nog veel contact met jongens uit jouw tijd in Nederland?
"Nee, eigenlijk niet. Ik heb mijn eigen vrienden die ik al van jongs af aan ken. Met hen ben ik ook naar Ibiza geweest. Verder zie ik sommige jongens uit mijn Ajax-tijd weleens op feestjes, dan praten we even bij. Iedereen gaat toch zijn eigen weg en heeft een eigen carrière. Ik heb wel een mooie tijd gehad in Amsterdam. Zeker ook als ik nu kijk met wie ik heb gespeeld bij Ajax is dat toch wel speciaal geweest: Huntelaar, Stam, Sneijder, Davids, Suarez. Ik vond het mooi om te zien dat Ajax dit seizoen met zoveel jonge jongens zo ver kwam in Europa. Mijn broertje is goed bevriend met Jaïro Riedewald. Voor hem is het misschien niet zo slecht dat Peter Bosz naar Borussia Dortmund is vertrokken, ook al heeft Bosz het wel heel goed gedaan met het team. Ik blijf een Ajacied, maar vond het voor Kenneth Vermeer en Jan-Arie van der Heijden ook mooi dat zij nu kampioen zijn geworden. Wanneer ik terugkeer naar Nederland weet ik nog niet. Voorlopig vermaak ik me nog wel even in het buitenland denk ik. Waar dat wordt is afwachten."
