VIDEO: Voetbal is oorlog bij Algerije-Egypte

De haatgevoelens tussen Egypte en Algerije ontstaan in 1978. Egypte voerde de medaillespiegels van de twee voorgaande edities van de All African Games aan, als het in Algiers behoorlijk uit de hand loopt. Nadat Egypte buurland Libië verslaat, worden de spelers aangevallen door Libische voetballers en toeschouwers. De Algerijnse politie doet weinig om het geweld te stoppen, tot woede van de Egyptische regering, die alle sporters direct naar huis roept. Saillant: Algerije wint enkele dagen later het voetbaltoernooi.

In 1989 treffen beide landen elkaar in Caïro. Op het spel staat een ticket voor het WK in Italië. Egypte wint en na afloop wordt het weer knokken. Een Egyptische teamarts krijgt een fles op zijn hoofd en raakt als gevolg daarvan blind aan een oog. De Algerijnse sterspeler Lakhdar Belloumi wordt als de gooier aangewezen en krijgt een gevangenisstraf opgelegd. Belloumi beweert onschuldig te zijn en zegt dat de Algerijnse doelman de fles gooide. Hij vlucht het land uit en staat vervolgens twintig jaar op een lijst van Interpol. Pas in april van dit jaar wordt hij vrijgesproken van strafvervolging.

Een jaar later wordt de Africa Cup in Algerije gehouden. De loting koppelt beide rivalen aan elkaar. Egypte weigert aanvankelijk af te reizen naar de vijand. Onder druk van de FIFA neemt het land uiteindelijk toch deel, maar wel met een veredeld B-team. Egypte verliest dan ook alle wedstrijden, waaronder het laatste pouleduel met Algerije: 2-0.

Op zaterdag 14 november 2009 staat er opnieuw een beladen ontmoeting op het programma. Algerije heeft in Caïro aan een kleine nederlaag genoeg voor plaatsing voor het WK, Egypte moet met drie goals verschil winnen. Bij een Egyptische zege met twee treffers verschil, komt er een beslissingswedstrijd.

Al voor het duel wordt de oorlogsstemming bereikt. Egyptenaren bekogelen de spelersbus van Algerije met stenen. Drie voetballers lopen hoofdwonden op. Kaled Lemmouchia speelt de wedstrijd met drie hechtingen in het hoofd. Na de clash zegt hij in de Franse krant l'Equipe: "Deze wedstrijd had niet gespeeld mogen worden. Wij zijn ook maar mensen en hebben gewoon familie met emoties en angsten."

Egypte wint met 2-0, waardoor er een beslissingswedstrijd moet komen. Het tweede doelpunt, gemaakt door Emad Moteab, valt in de vijfde minuut van de blessuretijd en is buitenspel. Lemmouchia: "Als de FIFA liever wil dat Egypte naar het WK gaat, dan kunnen ze dat gewoon zeggen."

De dramatische nederlaag leidt tot rellen in Algerije en in Franse immigrantenwijken. Ook in het stadion wordt gevochten. Daar vallen 32 gewonden. Circa honderd Egyptenaren die in Algerije werken en wonen hebben uit angst het land verlaten. Eén van hen is Ayman Sayyed. Tegen het persbureau AFP meldt hij: "Vierhonderd Algerijnen belegerden het gebouw waar ik woon met mijn familie en andere Egyptenaren. We wisten gelukkig te ontsnappen." Zijn landgenoot Mohannad Ibrahim heeft ongeveer hetzelfde meegemaakt. "Ons huis was omsingeld door Algerijnen met messen. We zijn via het dak gevlucht", vertelt hij aan AFP. Op maandag bestormen Algerijnse jongeren het loket van een Egyptische luchtvaartmaatschappij, als ze hun vliegtickets naar Soedan komen ophalen.

In Khartoem heerst momenteel de alarmfase. Er zijn 9000 tickets beschikbaar voor fans van elk land en nog eens 17000 voor Soedanezen. In totaal zijn er dus 35000 kaartjes verkocht. Het stadion telt 41000 stoeltjes. De lege plaatsen zijn nodig om de rivaliserende fans te scheiden. De verwachting is dat veel meer dan 9000 Egyptenaren en Algerijnen op weg gaan naar de hoofdstad van Soedan. Khartoem is in tweeën gedeeld. Een helft voor de Egyptische fans en één voor de Algerijnen. De spelershotels worden zwaar bewaakt. Voetbal is oorlog.