Het wonder uit Uruguay

Het doelpunt op zich was niets meer dan een schuiver en ook de assist verdiende de schoonheidsprijs niet. De pass vooraf van Luis Suarez was echter van grootste schoonheid. Suarez, de man die toen hij in Nederland kwam het woord overspelen in geen één taal kende. Suarez, de man die dribbelde met zijn gezicht naar beneden en daardoor totaal geen overzicht had. Op een mooie zomeravond in de Amsterdam Arena laat Suarez echter zien dat hij geen schim meer is van wat hij was toen hij binnenkwam in Amsterdam.

Het moment vond plaats terwijl de wedstrijd tegen zijn einde liep in de blessuretijd. Stand op het scorebord was 4-0, door vier treffers van Suarez. Op dat moment krijgt hij de bal ingespeeld rond de middellijn. Suarez staat op de linkerkant van het veld met zijn gezicht richting de zijlijn. Hij heeft een mandekker in zijn rug, twee aan zijn rechterkant en één op links, tijd om de bal aan te nemen is er amper. Er lijkt niets anders op te zitten dan een tikje terug, maar dan gebeurt er iets briljants. Suarez komt een halve meter los van zijn man, zet zich schrap, schermt de bal af en geeft hem vervolgens perfect op maat op Zeegelaar. Tussen twee man door, ondanks zijn mandekker, precies, maar dan ook echt exact, op maat en Zeegelaar hoeft de bal alleen nog maar neer te leggen bij Donald; 5-0. Ik keek het moment nog minimaal honderd maal terug sinds die zomeravond, maar ik kan nog steeds niet beseffen dat de man die naar Nederland kwam als een straatschoffie, op die zomeravond zo'n geniale pass gaf.

Trainer scoort doelpunt van het jaar

Dit jaar zijn er weer veel voetballers geweest die mooie doelpunten hebben gescoord, trainers daarentegen natuurlijk niet. Hoewel, zagen we dit jaar niet Stojkovic die hem er prachtig inschoot? De beste man was profvoetballer bij Rode Ster Belgrado, Marseille en Nagoya Grampus Eight, de Japanse club waar hij nu trainer van is. Nog nooit heb ik een trainer zo'n mooi doelpunt zien maken. Dat het spel onderbroken werd en dat hij niet officieel telt maakt voor de kwaliteit van dit doelpunt niks uit. Dit jaar is voor mij het (niet officiële) doelpunt van Stojkovic de mooiste goal.

Het hoofd van Bolat

Qua belangrijkheid kan het doelpunt van Bolat uit Standard Luik tegen AZ Alkmaar wel tellen. Zijn treffer viel in de vijfde minuut van de extra tijd van de laatste wedstrijd van het eerste Champions League avontuur voor beide elftallen. De allerlaatste kans voor de thuisploeg voor een Europese overwintering werd prachtig binnengekopt door de Turkse doelman. Het doelpunt ging de wereld rond, van Zuid-Afrika tot Brazilië, van Rusland tot de V.S. Iedere voetballiefhebber heeft gehoord van de doelman in de 95ste minuut scoorde. Terug in ontploffend Sclessin antwoordde het stadion luidkeels op zijn omroeper; Sinan, BOLAT!

De schorpioen van Landin

Qua esthetiek gaat de voorkeur uit naar de schorpioen van Landin. Van wie? Voor mij was hij ook een nobele onbekende maar Luis Angel Landin is een Mexicaanse spits die voor Cruz Azul scoorde tegen Morelia en vandaag bij Houston (MLS) speelt. Ongeloof bij de speler zelf, maar wat een immense ontlading bij de commentatoren.

Het heroïsche doelpunt van verlosser Martín Palermo

De hoop was Argentinië in de schoenen gezakt. Tegen Peru, hekkensluiter in de Zuid-Amerikaanse kwalificatiepoule leek het vooraf een makkie. De grote favoriet, Argentinië, moest winnen om zich te kwalificeren voor het WK2010, maar in een barre weersomstandigheden tegen bleek dat nog niet zo makkelijk. Peru was taai en hield Argentinië tot het einde op 1-1. De beelden - door hevige regenval hing er een druilerige waas over het veld - zagen er uit als een troosteloze, ongeïnspireerde, hopeloze missie.

Maar - Maradona kon rekenen op hulp van bovenaf. God stuurde hem de messias, de verlosser in vorm van een oude rot. Een grote, bonkige spits, de ultieme targetman en breekijzer: Martín Palermo. Palermo, wereldrecordhouder penalty's missen is (drie in één wedstrijd voor Argentinië). Bekend om zijn bizarre doelpunten. De man die mislukte in Europa, maar bij Boca Juniors nog altijd wordt verafgood en ondanks zijn leeftijd (35) essentieel is voor de club. Die man, die scoorde op het laatste moment de winnende treffer. Het was geen mooi doelpunt. Het was geen goed doelpunt. Maar wat een heroïsch moment. Uit vreugde maakte Maradona zijn beroemde buikschuiver in de regen. Het beeld van Palermo - shirt uitgetrokken, dat grote lichaam in de stromende regen, met de armen gespreid - zal ik niet snel vergeten.

ELF Voetbal werkt samen met Catenaccio.nl. Wekelijks verschijnt één artikel op de site van ELF Voetbal. Deze week verscheen nog meer op Catenaccio:

- Marching on together

• Tweeten