Met vooral verdedigend zeer sterk spel bleken de Egyptenaren al het hele toernooi onverslaanbaar. De ploeg won alle zes duels, scoorden vijftien keer en moest slechts twee goals incasseren. "Wie we ook tegenkomen, we hebben laten zien dat we de beste van Afrika zijn", had bondscoach Ahmed Hassan zich alvoor de finale laten ontvallen.
De uitspraken klonken wellicht wat arrogant, maar Hassan had achteraf bezien wel gelijk. Na een lange periode van aftasten in de finale trok Egypte na rust het initiatief in de wedstrijd naar zich toe. Ghana's sterspeler Asamoah Gyan kwam wel een aantal keer gevaarlijk dicht bij het doel van Egypte-goalie Essam El Hadari, maar de verdediging van De Pharao's toonde zich opnieuw solide.
Met enkele vlijmscherpe counters creërde Egypte kansen, maar doelpunten leverde dat niet op. Pas in de 85ste minuut viel de beslissing. Mohamed Gedo, die met vier doelpunten als toernooitopscorer opvallend genoeg als wissel begon, kwam in de slotfase binnen de lijnen en was meteen waardevol. Hij trok vijf minuten voor tijd vanaf links naar binnen, zette een één-twee op met Mohamed Zidan, en schoot knap in de verre hoek voorbij Richard Kingson.
De 1-0 vlak voor tijd bleek genoeg voor de toernooiwinst. Egypte is voor de zevende keer gekroond als het beste voetballand van Afrika.
