De 1-0 voorsprong die Twente bij rust had, was een magere afspiegeling van de krachtsverhoudingen. In het eerste half uur was Twente oppermachtig. Ruiz en Brama schoten op de lat. De enige treffer kwam op naam van Luuk de Jong, die een kopbal van Wisgerhof die over de doellijn hobbelde het laatste zetje meegaf.
NEC was het laatste kwartier voor rust al een paar keer gevaarlijk opgestoomd richting het doel van Boschker. In de tweede helft kroop de Nijmeegse ploeg steeds meer uit zijn schulp. Dat resulteerde in de 1-1 van Vleminckx, die knap werd vrijgespeeld door Radomski en Ntibazonkiza.
Vervolgens werd de wedstrijd pas echt leuk. Een minuut na de gelijkmaker claimde Tiendalli tevergeefs een penalty voor Twente, en moest Wisgerhof aan de overkant ten koste van een blessure op het laatste moment Sarpong afstoppen.
In de stromende regen perste Twente er een waar slotoffensief uit, dat al in de 78ste minuut begon met gevaarlijke pogingen van Stoch en invaller Rajkovic. Maar nadat NEC een drietal gevaarlijke hoekschoppen had genomen, brak Twente sterk uit. Bryan Ruiz werd voor Babos gezet. De Costaricaan bleef kalm, omspeelde de doelman en schoof de bal binnen.
In de resterende vijf minuten moest Boschker nog een kopbal van Worm uit de hoek duiken en trof Ruiz met zijn inzet de voet van Babos. In de blessuretijd leek Zomer opnieuw gelijk te maken voor NEC, maar zijn kopbal verdween naast.
Dankzij zijn overwinning boekte Twente een nieuw clubrecord: 26 wedstrijden op rij ongeslagen in eigen huis.
