FK Kauno Zalgiris, ook wij moeten het even opzoeken. Litouwen dus. Anton Fase lacht. Hij herkent zich in het tafereel. “Mijn eerste gedachte toen de club mij benaderde? Die was alles behalve positief.” Niet geheel zonder reden. De linksbuiten uit Haarlem had er net een mislukt avontuur in Bulgarije opzitten toen de groenhemden interesse toonden. Hij maakte de overstap na Botev Vratsa nadat hij bij NEC geen contractverlenging kreeg. De rechtspoot wilde niet te lang zonder club zitten en had enkele opties in Nederland. “Plots meldde zich een stabiele middenmoter uit Bulgarije. Ik deed wat research en het zag er goed uit.”
Koek en ei
“Het wilde westen”, zo noemt Fase zijn tijd in Bulgarije achteraf gezien lachend. Bij aankomst op Sofia Airport leek alles koek en ei. De directeur van Botev Vratsa haalde hem op en samen hadden ze een leuk gesprek over voetbal en de geschiedenis van de club. Hij kreeg een appartement aan de voet van een berg en elke morgen scheen de zon fantastisch door de ramen. “Dat leverde fraaie fotomomenten op.” Ook over de faciliteiten van de voetbalclub is de buitenspeler lovend. “Daar was niks mee. Alles was tot in de puntjes geregeld. Daar kan ik niks slechts over zeggen. Dat geldt overigens ook voor mijn teamgenoten. We hadden een leuke groep en ze konden allemaal een balletje trappen.” De velden waren alleen iets minder vlak en groen dan in zijn tijd bij AZ en NEC. “Dat is verder geen groot probleem. Je moet roeien met de riemen die je hebt en op een minder veld kan ik meer mijn techniek etaleren om de bal onder controle te houden. Elk nadeel heeft zijn voordeel.”
Ontvoering
Het ging echter snel bergafwaarts. De ploeg verloor meer dan ze wonnen en dat leidde tot ontslag van de Braziliaanse trainer. “Toen kwam er een Bulgaar die geen Engels sprak. Alles moest via een tolk gaan en dat zorgde weleens voor problemen.” Op een gegeven moment keek Fase een wedstrijd van een concurrent op televisie. Het team kreeg een strafschop en een speler wilde de bal nemen. “Komt de president het veld op: hij wijst een andere voetballer aan die de pingel moet schieten. Toen vroeg ik mij even af waar ik terecht was gekomen. Uiteindelijk had de gebeurtenis te maken met degradatievoetbal. Het is voor clubs financieel ontzettend belangrijk om op het hoogste niveau te blijven. Anders krijgen ze minder inkomsten binnen. Dat wordt met premies voor de spelers ook erg gestimuleerd.”
Zelf kreeg Fase ook te maken met geldproblemen nadat salarisstortingen niet op tijd kwamen. De club had schulden en kon spelers daardoor niet betalen. Uiteindelijk ontbond de buitenspeler zijn contract en pas bij terugkomst in Nederland kreeg hij een deel van zijn salaris. “Dat kan daar helaas allemaal. Zo was ik eens op trainingskamp in Albanië. Opeens was de president van de club weg. Volgens de geruchten was hij ontvoerd door de maffia. De volgende dag was hij er weer en hij acteerde alsof er niks gebeurd was.”
Clubtopscorer
Nadat Fase weer in Nederland was, benaderde een Cypriotisch team hem. Hij vloog naar het eiland, maar het voelde niet goed. “Na Bulgarije was ik iets kieskeuriger geworden. Net toen ik weer naar huis wilde gaan, belde Kauno Zalgiris. Zij hadden al eens interesse getoond en ik besloot het een kans te geven.” Direct boekte hij een vlucht naar Litouwen. Hij ontvingen ‘lieve mensen’ hem. Mede daardoor durfde hij het aan. Van die beslissing heeft de buitenspeler tot nu toe nog geen moment spijt gehad.
Met negen doelpunten mag Fase zich de clubtopscorer van het afgelopen seizoen noemen. Het stadion van FK Kauno Zalgiris bevindt zich in Kaunas. De op een na grootste stad van Litouwen. De speler woont in hetzelfde appartementencomplex als zijn twee Nederlands teamgenoten Jason Noslin en Ryan Trotman. “Daardoor voelde ik me gelijk thuis en er is veel te doen. Qua drukte lijkt het op wat ik gewend ben van Nederland. Er wonen bijna driehonderdduizend mensen.” De stad is bekend vanwege de pracht en praal van het centrum en de vele historische gebouwen. Dit jaar is Kaunas uitgeroepen tot Culturele Hoofdstad van Europa. “Dat zie je overal terug. Er zijn veel opvoeringen en activiteiten. Het ziet er allemaal leuk uit, al ga ik zelf liever shoppen.”
Kauno Zalgiris bevond zich bij komst van de buitenspeler in de middenmoot, daarna volgde een fraaie opmars. In de laatste wedstrijd won de runner-up van de kampioen. Door die winst eindigde het team als tweede en stelden ze Europees voetbal veilig. “Ik scoorde één keer”, voegt de aanvaller grijzend eraan toe.
Doel
“Ik mis alleen mijn familie. Dat is minder. Ik ben het gewend door Bulgarije en Nijmegen en het geeft een bepaalde rust, maar het gevaar is dat je te veel gaat wennen aan alleen zijn.” Om de dagen toch te vullen zit Fase veel in de gym. “Ik heb niks anders te doen, dus dan kan ik beter proberen om mezelf verder te ontwikkelen.” Heeft hij dan bepaalde doelen die bereikt moeten worden? Nee, aan vooruitplannen doet de aanvaller niet. “Ik wil zo hoog mogelijk spelen en lekker voetballen. Verder heb ik geen concrete doelstelling. Ik wil aan het einde van mijn carrière terugkijken en trots zijn op wat ik heb bereikt. “
