Henk Timmer: De carrière van Timmer is met een woord te kenmerken: loyaliteit. De doelman keepte voor drie clubs meer dan 100 officiële wedstrijden en Feyenoord was er daar een van. Timmer belandde in 2006 bij de Rotterdammers en zou tot 2009 hun doel verdedigen. Daarna leek hij met pensioen te gaan, ware het niet dat hij in 2010 nog terugkeerde in het voetbal. SC Heerenveen haalde hem over een paar maanden voor de Friezen te keepen, omdat de eerste drie doelmannen in de selectie geblesseerd waren. Na negen wedstrijden in Zuid-Friesland vond Timmer het écht mooi geweest.
Dwight Tiendalli: Een gokje van Feyenoord was het wel, Tiendalli naar Rotterdam-Zuid halen. De rechtsback had een goed seizoen bij FC Utrecht gedraaid, maar kwam de stap naar De Kuip in 2006 niet te vroeg? Ja, zo bleek. Tiendalli had last van ‘Kuipvrees’ en werd na een jaar alweer verhuurd aan Sparta Rotterdam. Een goed seizoen daar gaf hem een nieuwe kans bij Feyenoord, maar de samenwerking zou niet meer werken. Tiendalli vertrok in 2009 naar FC Twente en kwam uiteindelijk via Swansea City en Middlesborough bij Oxford United uit, waar hij anno 2017 zijn geld verdient.
Serginho Greene: Net als Tiendalli kon Greene de hoge verwachtingen bij Feyenoord nimmer waarmaken. De verdediger was in zijn eerste seizoen nog basisspeler, maar zag sinds 2006 zijn status afnemen en zou twee jaar later verhuurd worden aan Vitesse. Sindsdien maakte hij een wereldreis waarop menig avonturier jaloers is. Via Bulgarije, Servië, Cyrus en India keerde hij in 2016 terug op de Nederlandse velden. Eerst voor FC Dordrecht; nu voor RKC Waalwijk.
Karim Saïdi: Feyenoord pikte de Tunesiër in 2004 op in zijn geboorteland, maar een gelukkig huwelijk zou het nooit worden. Na een zwerftocht tussen basis, bank en tribune en een paar uitleenbeurten deed hij in 2008 de Rotterdamse deur achter zich dicht. Hij keerde terug naar Club Africain, de Tunesische club waar hij zijn carrière begon. Via het Franse Tours belandde hij in 2011 bij het Belgische Lierse SK, waar hij drie jaar later zijn schoenen aan de wilgen hing.
André Bahia: In voetballen was hij niet zo heel goed, maar als cultheld voldeed André Bahia meer dan prima in Rotterdam. De Braziliaan was in 2006 net twee jaar in dienst van Feyenoord en zou er nog lang blijven. Met 207 Eredivisiewedstrijden in de benen vertrok hij in 2011 naar Samsunspor, dat hij na één jaar zou verruilen door Botafogo in zijn geboorteland. Zijn carrière zou hij uiteindelijk in Japan afsluiten. Na twee jaar bij Shonan Bellmare vond Bahia het in 2016 mooi geweest.
Danny Buijs: Buijs heeft inmiddels zijn voetbalschoenen verruild voor het trainerspak. Als coach van amateurteam Kozakken Boys probeert hij de harde lessen van de voetbalwereld over te brengen op zijn spelers. Buijs weet waarover hij praat, want een rijke carrière bracht hem bij Excelsior, FC Groningen, Feyenoord, ADO Den Haag, Kilmarnock en Sparta Rotterdam. Op de bewuste septemberavond was hij pas een paar maanden Feyenoorder; hij zou het tot 2009 volhouden.
Nicky Hofs: Met de kennis van nu was het misschien mooier geweest als Hofs op dit moment niet bij Feyenoord, maar bij Vitesse had gespeeld. De Rotterdammers namen de Arnhemmer in 2005 over van zijn jeugdclub, maar de status die hij zijn woonplaats had zou hij in de havenstad niet krijgen. In 2008 keerde hij op huurbasis terug bij Vitesse; een jaar later keerde hij definitief terug. Na korte avonturen bij AEL Limassol en Willem II sloot Hofs in 2013 zijn carrière af. Inmiddels is hij assistent-trainer bij Vitesse.
Theo Lucius: Ook Lucius was in 2006 nieuw bij de club. Hij was een aantal jaren belangrijk voor de club, maar kon gedurende zijn periode het niveau steeds minder bijbenen. Hij vertrok in 2009, speelde even voor FC Groningen en zou daarna een tocht langs Brabantse laagvliegers maken. FC Den Bosch, RKC Waalwijk en FC Eindhoven konden nog van hem genieten, voordat Boem Boem Theo café-eigenaar werd van Café In d’n Ollie in Heeswijk-Dinther.
Jonathan de Gúzman: Als jong broekie had De Gúzman het heel moeilijk tegen BV Veendam en werd hij na drie kwartier gewisseld. Het grote talent van Feyenoord zou daarna een hele wispelturige carrière hebben. Via RCD Mallorca, Villarreal, Swansea City, Napoli, Carpi en Chievo Verona speelt hij anno 2017 bij Eintracht Frankfurt. Saillant detail: hij is pas 30 jaar.
Pierre van Hooijdonk: Als routinier moest Van Hooijdonk Feyenoord in 2006 bij de hand nemen. Het zou voor de voormalig speler van onder andere Celtic, Benfíca en Fenerbahçe zijn laatste jaar in het profvoetbal zijn. De 46-voudig international zou met wat baantjes als trainer tegen de voetbalwereld aan blijven schuren, maar vond zijn heil pas echt in het televisiewerk. Tegenwoordig is hij analist bij de NOS.
Joonas Kolkka: Ook Kolkka was bij zijn komst naar Feyenoord in 2006 de dertig al gepasseerd. Het is niet de enige vergelijking met Van Hooijdonk: beide verblijven zouden namelijk maar eenjarig zijn. Na tweeëntwintig en drie goals vertrok de Fin naar NAC, waar hij nog vier seizoenen zou spelen. Zijn carrière sloot hij in 2012 af bij Willem II. Tenminste, op serieus niveau. Hij ging daarna namelijk nog een blauwe maandag op het tweede niveau van de Verenigde Staten, bij Dayton Dutch Lions FC, spelen.
