Sinds een jaar staat Redan, na een heuse transfersoap, onder contract bij Chelsea. Moederziel alleen verhuisde hij naar Londen. Naar zijn eigen etage in de woning van een gastgezin. Geen familie, geen plan, geen idee hoe een wasmachine werkt. Zo groen dat hij met gemak het akkoord van Parijs zou halen.
Inmiddels is hij op zoek naar een eigen huis. De was laat hij nog graag over aan zijn gastgezin, maar een jaar ver van huis is een spoedcursus volwassenheid gebleken. Kees van Wonderen, bondscoach van Oranje Onder 17, stipte onlangs al aan dat Redan een van de zeldzame voorbeelden is van een geslaagde vroege transfer naar het buitenland. Het maakte hem zelfstandig. “Ik kan me daar wel in vinden”, zegt Redan, terwijl de zon zich steeds vaker een weg door het wolkendek baant.
“Thuis stond vroeger altijd eten voor me klaar. Mijn ouders regelden alles voor me. Nu moet ik alles zelf plannen. Zelf zorgen dat ik bij al mijn afspraken ben, zelf vervoer regelen, zelf in mijn eten voorzien. Natuurlijk, ik krijg hulp van Chelsea, zo wordt er als ik wil voor me gekookt, maar alleen als ik dat zelf aangeef. Te laat is te laat. Die verantwoordelijkheid zorgt ervoor dat ik sneller volwassen word. Ik heb mezelf echt gevonden daar.”
Foto: De kritiek die traditioneel gepaard gaat met een vroeg buitenlands avontuur laat hem koud. “Ik wil mijn voeten laten spreken. Mijn ding doen. Dan zullen mensen vanzelf zien dat mijn keuze de juiste was.”
Zijn gevoel vertelde Redan dat het juiste moment om het nest te verlaten was aangebroken. Hij erkent evenwel dat juist dat beschermende nest hem eerder voor een val behoedde. “Mijn ouders zijn altijd streng voor me geweest. Op tijd thuis zijn, en meer van zulke regeltjes. En dat is maar goed ook. Als ik meer was losgelaten in het verleden was ik misschien een andere kant opgegaan in het leven. Daarvoor ben ik mijn ouders dankbaar. Ik was een jongen die grenzen nodig had. Nu niet meer. Dat heeft het afgelopen jaar in Londen met me gedaan: ik ben volwassen geworden.”
