‘Bittere duidelijkheid’ noemt David Endt de 4-0 nederlaag die Ajax op 28 september 2004 leed. De Rekordmeister walste over de ploeg van Ronald Koeman heen. Ajax voelde zich een ‘speelbal’, schrijft Endt, die nog observeert dat het muisstil is in de kleedkamer en dat Koeman op de afsluitende persconferentie weinig kleur op zijn toet had. ‘Wie denkt dat dit elftal bij de internationale top kan aanklampen, heeft het volkomen mis’, deelt de trainer een sneer uit naar Louis van Gaal. Dit was het elftal van toen.
Doel: Bogdan Lobont
De Roemeen veroorzaakte deze avond de strafschop waar Roy Makaay de 3-0 uit kon maken. In het verslag van Endt treft hem verder weinig blaam. Na zijn Ajax-tijd was hij nog lang stand-in bij AS Roma.
Rechtsback: Anthony Obodai
Als je het hebt over een speler die tekort kwam in deze ploeg, kijk je al gauw naar deze Ghanees. Obodai werkte ontegenzeggelijk hard, het niveau was domweg te hoog. Hij speelde voor een bont pluimage mindere clubs alvorens in de vergetelheid te belanden.
Centrale verdediger: John Heitinga
Kon zijn ploegmaats niet voldoende waarschuwen voor het enorme talent van Makaay, zijn ploeggenoot bij Oranje met wie hij op het EK in Portugal had gespeeld. Het fantoom uit Wijchen trof drie keer doel tegen het centrale trio van de Amsterdammers.
Centrale verdediger: Zdenek Grygera
De Tsjech werd misschien wat onderschat. Bondscoach Karel Brückner liet hem bij de nationale ploeg steevast starten, en dit was de tijd dat Tsjechië misschien wel het leukst spelende elftal van Europa had. Zou nog voor onder meer Juventus en Fulham spelen.
Centrale verdediger: Nigel de Jong
Later in zijn carrière zou hij vast als verdedigende middenvelder opteren, in zijn begindagen wilde hij nog wel eens centraal achterin verschijnen zoals deze avond in Beieren. Iets moet hem bevallen zijn aan Duitsland, HSV werd zijn volgende stap en hij keerde er nog even terug bij Mainz 05.
Linksback: Maxwell
Misschien wel de enige Ajacied die op deze avond al technisch op het niveau van de tegenstander zat. Later dat seizoen zou de Braziliaan bij Willem II een vreselijke blessure oplopen. Het belette hem er niet van om bij Internazionale, FC Barcelona en Paris Saint-Germain een beangstigende prijzenkast te verzamelen.
Middenvelder: Tomas Galasek
Net als Grygera een vaste waarde in de controlekamer van de Tsjechische ploeg van Pavel Nedved, Jan Koller, Tomas Rosicky en Milan Baros. Ook hij zou in Duitsland gaan voetballen. Bij Nürnberg, niet eens zo gek ver van München.
Middenvelder: Wesley Sneijder
Hete discussie anno 2004: kunnen Sneijder en Rafael van der Vaart samen op één middenveld? De Heemskerker en de Utrechter lachen er intussen om. Koeman had ook weinig keuze. Het verhaal van Sneijder behoeft weinig uitleg, die groeide uit tot de absolute wereldtop.
Middenvelder: Rafael van der Vaart
Dat had toch ook voor Van der Vaart moeten gelden. Deed het geleidelijk, via HSV naar Real Madrid. In Bernabeu werd hij slachtoffer van politiek, bij Tottenham volgden zijn beste dagen. Het ontbrak alleen aan het juiste vervolg.
Spits: Wesley Sonck
Ook een onvervuld gebleven belofte, als we heel eerlijk zijn. Voor Racing Genk scoorde hij zonder ophouden, het vervolg bleef in Amsterdam uit. Alsof het zo moest: ook Sonck ging na Ajax naar Duitsland. Borussia Mönchengladbach werd ook geen match, waarna de Belg het weer in eigen land probeerde. Dat ging beter.
Spits: Mauro Rosales
Het tweespitsensysteem was in 2005 pas onderdeel van discussie toen Danny Blind de huisstijl liet vallen om maar een paar potjes te kunnen winnen. Wat weinig mensen (nog) weten is dat Koeman het hier ook probeerde met Rosales naast Sonck. Geen doorslaand succes, zullen we zeggen.
