Toch is het niet zo dat Donald met een blind verlangen en tunnelvisie streeft naar een terugkeer als prof. De aanvaller zette afgelopen zomer de stap van Jong FC Groningen naar Scheveningen. In het hoge noorden hoefde hij enkel te denken aan de bal, maar inmiddels heeft Donald ook maatschappelijk zijn weg gevonden. “Ik werk bij Eneco op de afdeling sales. Ik ben er ingerold. Ik werk er nu een paar maanden en het bevalt me zeker. Het was wel even wennen na mijn vertrek bij FC Groningen, maar het gaat me steeds beter af.”
Een extra bijkomstigheid is dat hij weer dicht bij zijn familie en vrienden uit Amsterdam woont en voetbalt. “Als ik eerlijk ben, was ik behoorlijk blij dat ik weer in het westen kon gaan voetballen. Ik heb een leuke tijd gehad in Groningen, maar als je me zou laten kiezen tussen het noorden en het westen, dan zou ik zeker voor het westen gaan. Ik heb veel geleerd in Groningen, maar ook een paar moeilijke momenten gehad.”
Fataal dipje
Bovendien werkt het zo in het voetbal dat als het op het veld niet naar behoren gaat, dan is het leven buiten de krijtlijnen ook minder aangenaam. Donald kende een goede start in het groen-witte tenue, maar kon dat niet volhouden. “Het plan van de club was om me klaar te stomen voor het eerste elftal. De voorbereiding deed ik alles mee bij de selectie en ging het ook goed. Rond november kreeg ik echter een dip en dat is me uiteindelijk fataal geworden. Het is niet helemaal geworden hoe ik het zelf voor ogen had, maar ik ben blij dat ik de stap toen heb gezet. Het was vervelend dat mijn contract niet werd verlengd, want ik had het gevoel dat er nog rek in me zat. Maar het loopt zoals het loopt.”
En dus stond Donald voor de vraag: wat wil ik? Ga ik onvermoeid op zoek naar een klein contract bij een betaald voetbalorganisatie of zet ik de stap naar de hoogste amateurs? Zoals altijd raadpleegde hij zijn broer Mitchell, ex-speler van onder meer Ajax, Roda JC en Rode Ster Belgrado, voor advies. “Als ik voor een belangrijke keuze sta, dan is hij de eerste die ik inlicht. Hij zei meteen dat Scheveningen een goede stap voor me zou zijn en dat een carrière als profvoetballer nog niet over hoeft te zijn als je naar de Tweede Divisie verkast. Hij stond er dan ook direct volledig achter.”
Foto: Profbestaan
Scheveningen-hoofdtrainer John Blok heeft de jongste Donald op dat moment al benaderd. Er volgde een gesprek en dat voelde voor Donald direct als een schot in de roos. “Het voelde goed en ik zag een groep met veel kwaliteit, die nog door kan groeien. Ik ben 22 jaar en hoop me ook nog te ontwikkelen. Wat dat betreft past de club goed bij me. Daarnaast speelde ik vorig seizoen met Jong FC Groningen twee keer tegen Scheveningen en toen maakten ze een hele goed indruk op me. Ik tekende een contract voor een seizoen, maar mocht Scheveningen met me door willen, dan zou ik dat onwijs fijn vinden. Ik heb nog niets gehoord, maar dat zal binnenkort wel gebeuren.”
Hoewel er nog verbetering zit in de prestaties van de club uit de kustplaats voelt Donald dat de ontwikkelingscurve omhoog loopt. “Het heeft ons de laatste wedstrijden niet altijd meegezeten. Maar voetballend ontwikkelen we ons en dat kan alleen nog maar beter worden. We hebben genoeg kwaliteit om naar boven te kijken. En wat betreft mezelf? De Tweede Divisie is een mooi platform om te laten zien wat ik kan en de geschiedenis wijst uit dat er vanuit de Tweede Divisie nog spelers doorstromen naar de profs. Ik heb het momenteel heel goed naar mijn zin bij Scheveningen, maar het blijft mijn droom profvoetballer te worden.”
