2015/16: Eind goed, al goed na rampserie
Bijna vergeten is de flitsende entree van Van Bronckhorst in De Kuip. Als opvolger van Fred Rutten begint hij met Feyenoord voortvarend aan het seizoen. De Rotterdammers houden gelijke tred met Ajax, winnen in de beker van de aartsrivaal en demonstreren in Heerenveen hun klasse met een 5-0 voorsprong bij rust. Vlak voor de winterstop komt allen de klad er nogal in. Feyenoord verspeelt vijf punten en daarmee de kans om als koploper te overwinteren.
Bij het ingaan van 2016 stort het vervolgens helemaal in. PSV, AZ, Heerenveen, ADO Den Haag, Ajax en PEC Zwolle verslaan Feyenoord achtereenvolgens. De reeks wordt gestopt met een 1-1 tegen Roda JC in De Kuip. Op dat moment heersen grote twijfels over het functioneren van Gio. Dick Advocaat is als klankbord aangesteld, want Feyenoord staat ineens twintig punten achter. De enige overwinning in de serie, een bekerzege in ijskoud Kerkrade, blijkt het seizoen te kunnen redden. Feyenoord kan dat in de Eredivisie niet meer doen, ondanks 26 punten uit de laatste tien wedstrijden blijft de achterstand reusachtig. De beker is de heilige graal: AZ wordt in de halve finale verslagen en in de eindstrijd gaat FC Utrecht voor de bijl. Feyenoord heeft voor ’t eerst sinds 2008 prijs.
2016/17: Bevrijding op Zuid
Het bekersucces geeft de burger in Rotterdam moed. Zeker als de volgende editie van de Eredivisie begint met een 5-0 overwinning in en tegen Groningen. Feyenoord is van meet af aan koploper in de competitie en geeft die positie nooit meer af, zo blijkt later. In Europa is er één specifiek hoogtepunt, de thuiszege op uiteindelijke Europa League-winnaar Manchester United kan bijgezet in de reeks magische Kuipavonden. Dat het avontuur vlak voor Kerst klaar is deert weinigen, ook de bekeruitschakeling door Vitesse wordt met opgehaalde schouders ontvangen.
In de Eredivisie lijkt de ploeg een paar keer de zenuwen niet onder controle te hebben. Van de vier verliespartijen zijn er drie op bezoek bij laagvliegers: bij Sparta en Go Ahead Eagles bijvoorbeeld. Wat er ook gebeurt, Feyenoord lijkt door niks van de bovenste plek afgestoten te worden. Het beoogde kampioensfeest op Woudestein wordt een drama: Excelsior veegt met 3-0 de vloer aan met de grote broer en hun feestje. De week erop mogen ze dat alsnog vieren. In de eigen Kuip zwaait Dirk Kuijt af met een hattrick in zijn kampioenswedstrijd. Je hebt zeker getalenteerdere voetballers in zijn generatie, maar qua afscheid nemen is de Katwijker nooit meer te overtreffen. Rotterdam-Zuid verdrinkt zondagavond 14 mei 2017 in zijn eigen geluk.
2017/18: ‘Het is toch een prijs’
De titel als springplank naar meer? De intussen gewraakte kop in het begin van het seizoen dat Feyenoord op alle fronten PSV voorbijgestoken was bleek voorbarig. In Amsterdam en Eindhoven hebben ze de zaken structureel beter op orde, de kampioensschaal blijkt al snel een incident. Feyenoord kent goede wedstrijden (0-7 op Spangen, de zege op Napoli), maar teveel slechte om over 34 wedstrijden mee te doen. Het bekertoernooi biedt andermaal soelaas: Feyenoord overvleugelt PSV dan wel niet structureel, incidenteel wil het wel lukken. Via Willem II wordt de eindstrijd bereikt. Een jaar na Dirk Kuijt is er met Robin van Persie een andere verloren Zoon van Zuid die een prijs in de kast bijzet.
2018/19: Stagnatie met happy end?
Je kan de zomerstop vergeten bij Feyenoord: er is weinig veranderd. De ploeg kan boven zichzelf uitstijgen, het liefst thuis tegen PSV, de ploeg kan goede wedstrijden spelen, maar is veel te grillig voor een serieuze titelpretendent. Na de zege in Emmen was er wat hoop, Feyenoord boort die zelf de grond in met één punt uit drie wedstrijden. Door van Fortuna Sittard te winnen is de halve finale van de beker een feit. Kan na Kuijt en Van Persie nog een teruggekeerd clubicoon een prijs voor de club pakken?
