Wij gaan gewoon kijken naar de thuisstadions van Oranje sinds 2000 en kijken naar het winstpercentage daar. Dat is natuurlijk wat simplistisch: niet in ieder stadion was de tegenstand even zwaar. Toch is het een interessante manier van kijken: lees gauw verder!
Johan Cruijff ArenA: 35-13-12 (winst-gelijk-verlies)
Beginnen we met de plaats van handeling van zondagavond tegen Duitsland. Oranje speelt zijn 800e interland en het is sinds 1 januari 2000 de 61e keer dat ze in de Johan Cruijff ArenA het veld opliepen. Lange tijd had Nederland een goede balans in het stadion van Ajax, maar na het WK 2014 kwam de klad er lelijk in: acht van de twaalf verliesbeurten werden op deze grond geleden. Is dat te wijten aan een mindere periode van Oranje die samenviel met veel wedstrijden in de ArenA, of is er meer aan de hand? NB: De 0-0 op het EK tegen Italië is ondanks de nederlaag na strafschoppen als gelijkspel de boeken in gegaan.
De Kuip: 23-5-1
Al zestien keer op rij won Nederland in De Kuip. Er zit in de 21e eeuw exact één nederlaag tussen, die is dan meteen tegen Portugal. Dat is meteen het heikele punt om meteen De Kuip tot ideaal stadion voor Oranje te bombarderen: over het geheel gemeten treffen de oranjemannen in Rotterdam ook gewoon opponenten van een minder kaliber. De knappe zege op Frankrijk in de Nations League mag er zeker zijn, het is ook meteen de enige ploeg van internationaal topniveau die sinds 2010 in de thuishaven van Feyenoord kwam opdraven.
Philips Stadion: 12-2-3
Ook al een tijdje afgezworen als thuisbasis van Oranje. Tenzij er verbouwd wordt en de infrastructuur drastisch verbeterd wordt (kom maar eens met de trein thuis na een avondwedstrijd in Eindhoven), lijkt het niet logisch dat er behalve hier en daar een wedstrijd tegen een ‘kleintje’ nog in Brabant gevoetbald zal worden door de hoofdmacht van Oranje. Net als in De Kuip heeft Oranje ook hier een beter ‘record’ dan in Amsterdam, ook hier moet aangetekend: de tegenstand was minder zwaar.
GelreDome: 1-1-0
Al een tijdje afgetest door de beleidsbepalers in Zeist. Misschien is Arnhem te ver landinwaarts, misschien is de capaciteit te laag (zeker nu de Nations League toch meer interesse genereert dan de vaak doelloze oefenpotjes), maar het geesteskindje van Karel Aalbers kreeg de nationale ploeg sinds 2000 twee keer over de vloer. Een oefenwedstrijd tegen Schotland eindigde in 0-0 en wedstrijdverslagen suggereren dat je een videoband van die wedstrijd nog niet aan je ergste vijand cadeau doet. Ruim een jaar later versloeg Oranje Andorra met 4-0 in de Gelderse hoofdstad. Sja.
Galgenwaard: 1-0-0, Grolsch Veste: 1-0-0 en Abe Lenstra Stadion: 0-1-0
Deze eeuw één interland in de Galgenwaard. Een symbolische: de eerste thuiswedstrijd onder Marco van Basten in zijn thuisstad. Om te zorgen dat Bassie op zijn debuutavond niks kon overkomen, had de KNVB een vriendschappelijke wedstrijd geregeld tegen… Liechtenstein. Echt waar. Oranje won met 3-0 en een deel van het publiek in Utrecht floot wat Ajax-spelers uit. Ook uit het boek van vergeten interlands: Nederland – Japan in Enschede (3-0) en Nederland – Paraguay in Heerenveen (0-0). Hoe sympathiek het ook is om interlands over het land te spreiden: de infrastructuur in het kleine Nederland is daarvoor niet toereikend.
