Voetbalmaffe slaapstad
Noordrijn-Westfalen. Gratis tip: wie een kaartje koopt voor een wedstrijd in 1. of 2. Bundesliga, mag meestal gratis met het openbaar vervoer. Bij clubs als Dortmund, maar ook Schalke 04, FC Köln en Düsseldorf geldt zelfs dat je vanaf Arnhem tot het stadion je kaartje als vervoersbewijs mag laten zien. Heen en terug. Het nadeel aan regionale treintjes: ze staan soms stil achter goederentreinen. Oja, en ze rijden door Noordrijn-Westfalen. Met alle begrip en respect van de wereld, maar: wat een aaneenrijging van treurnis. Gebouwd met minimale middelen voor maximale huisvesting.
Dortmund is al even desolaat. Vanuit de Hauptbahnhof kom je in een triest stemmend winkelgebied. Loop er wel even heen om langs Wurst WIlli te gaan voor de beste braadworst die je in het centrum krijgt. Als je tijd over hebt, moet je zeker het Duitse voetbalmuseum bezoeken. Zit naast het station en bevat alles over de viervoudig wereldkampioen, op club- en landniveau. Bezoekers van boven de vijftig kunnen de zaal van 1974 misschien beter overslaan, maar het is een indrukwekkende verzameling. Symbolisch ook: wie er een halfuur loopt, denkt dat hier alleen voetbal is. Dortmund heeft bijna 600.000 inwoners, maar niets dat de moeite waard is. Niets behalve voetbal.
Magie bij de minste opwinding
Dus pers je in de U-Bahn (gaat verbazingwekkend soepel in de wetenschap dat er tachtigduizend man tegelijk naar hetzelfde onderweg is), voor de tien minuutjes richting het stadion. Bindend advies voor bezoekers van de Gelbe Wand, officieel bekend als de Südtribune: kom op tijd! Dat de rijen voor de ingang, waar ongekend lusteloos wordt gefouilleerd, langer zijn dan bij Telstar is vast geen nieuws, maar de Gelbe Wand neemt zijn plaatsen al vroeg in. Wie drie kwartier voor het begin binnenkomt, heeft nog wel plek boven. Veel later is niet aan te raden, of je moet het toevallig heel leuk vinden om negentig minuten op een trap in de weg te staan voor duizenden bierlustige oosterburen. Haal dat bier trouwens liever vooraf, het is nogal een crime om je plek te verlaten én terug te vinden.
Wie de luxe van een vaste zitplek heeft, kan natuurlijk ook het Borusseum verkennen, het clubmuseum aan de ingang. Mooi inkijkje in het clubverleden? Zeker, maar niets tipt aan de wedstrijdbeleving. Hoewel die in de eerste helft wat mat is. Er gebeurt ook zo weinig: zelfs met 25.000 man kan je dan weinig beginnen. Vermaak komt op andere manieren: Bayern wordt in Frankfurt verpletterd. RB Leipzig zet recordscores neer en de arbiter moet de strijd geblesseerd staken. Allemaal humor om te lachen, maar op het veld leggen BVB en VfL Wolfsburg een beroerde eerste helft neer.
Lucien Favre, de trainer is bovendien jarig, moet in de rust nogal tekeer zijn gegaan. De Zwitser ziet na de pauze een volledig ander Dortmund: vlot combinerend spelen ze Wout Weghorst, Jeffrey Bruma en de rest langzaam maar zeker kapot. De drie geel-zwarte doelpunten worden gevierd alsof ze bevrijdingen zijn. Meer zelfs: dat zijn ze ook. Deze stad hangt haar identiteit op aan het voetbal en drie punten zijn genoeg brandstof voor weer een werkweek in een grauwe industriestad. Zeker als blijkt dat concurrent Bayern met liefst 5-1 op de broek heeft gehad. Ze kunnen er weer even tegen!
