De winter van 1947 is één van de koudste geweest in de klimatologische geschiedenis van Engeland. Er kon wekenlang niet gevoetbald worden in stadions die sowieso al niet waren uitgerust met veldverwarming. Toen er eind januari weer een beetje voetbal op gang kwam, vonden The Reds zich op de vierde plaats terug. Vijf punten achter de Wolves. De legendarische Wolves-speler Stan Cullis, die zijn carrière door de oorlog gedwarsboomd had zien worden, nam dat seizoen afscheid en de natie gunde Wolves een landstitel die ze leken te gaan behalen.
Liverpool, getraind door George Kay, won haar volgende vier duels. Maar nog altijd was de achterstand op Wolves vier punten in een groot peloton met ook Blackpool, Stoke City en Manchester United. Zo ging de ploeg het paasweekend in. Nog altijd wordt er met Pasen een dubbele competitieronde in de Engelse competitie afgewerkt, maar toen speelden de profs gewoon drie wedstrijden in vier dagen. De eerste was een 0-0 bij Preston, de tweede een dag later tegen medetitelkandidaat Blackpool. Liverpool kwam 2-0 voor, maar verloor nog met 2-5 en de titelrace leek aan de Reds voorbij te gaan. De bookmakers hadden quoteringen van 100/1 op een landstitel. Met nog acht wedstrijden te gaan hadden ze vijf punten minder dan Blackpool en vier minder dan de Wolves.
Een wederopstanding volgde. De derde wedstrijd in vier dagen was wederom tegen Preston North End. Liverpool won met 3-0, maar de week erop werd het door het kleine Burnley uit de FA Cup geknikkerd. Liverpool bleef het in de competitie sterk doen. Een overwinning op Villa Park was één ding, maar het verslaan van Manchester United was een tweede, belangrijke stap. Op drie mei 1947 gingen The Red Devils er met 1-0 aan door een kopbal van Albert Stubbins.
De stand na die wedstrijd (competitie over 42 wedstrijden)
1. Wolves, 53 punten uit 37.
2. Man United, 51 punten uit 39
3. Stoke City, 50 punten uit 37
4. Liverpool, 50 punten uit 38
Dus de titel was nog ver weg, enkel Man Utd had meer verliespunten. Stubbins scoorde de week erop een hattrick op The Valley, toen Liverpool met 1-3 won bij Charlton Athletic terwijl titelconcurrent Stoke City dit moment koos om sterspeler Stanley Matthews aan Blackpool, dat uit de race gevallen was, te verkopen. Helaas voor hen was er een tegenvaller toen de Reds op het veld van Brentford een punt verspeelden, het werd 1-1 in West-Londen en sterspeler Bob Paisley was geblesseerd geraakt. Nu stonden Liverpool en Stoke op 53 punten, een puntje achter Man United en de Wolves.
De laatste twee duels waren uitwedstrijden. Een potje op Highbury en de lastige uitwedstrijd bij de Wolves moesten de titelkansen levend houden. Bij Arsenal werd knap met 1-2 gewonnen en zo kwam men twee punten voor Stoke en ééntje voor de Wolves en Man United. Maar toch leek Stoke de favoriet, zij stonden dan wel twee punten achter, maar hadden het betere doelsaldo en een wedstrijd tegoed. Dus zelfs de laatste competitiewedstrijd op Molineux op 2 juni zou de titelrace niet beslissen.
Liverpool speelde matig in een bloedhete wedstrijd, maar had het geluk aan haar zijde en won 1-2 door een prachtige goal van Stubbins. De dramatiek van deze ontknoping zat hem in de winterse afgelastingen. Stoke City had ook gewonnen en moest nog een wedstrijd inhalen bij Sheffield United, op Bramall Lane. Bij winst zou die ploeg toch nog kampioen worden. Echter was er op de avond van de inhaalwedstrijd, 14 juni, geen afvaardiging van Liverpool bij het duel. Er was immers het jaarlijkse post-seizoentoernooi om de Liverpool Senior Cup-duel met Everton. Maar daar hield niemand zich mee bezig. Toen de stadionspeaker omriep dat Stoke City met 2-1 had verloren was er een zogenaamde pitch invasion op Anfield om de vijfde landstitel in de clubhistorie te vieren.
