“Como estas?” De eerste woorden van Pedro Salazar, toenmalig perschef van PSV, zal Marcelo nooit vergeten op het moment dat hij zijn telefoon oppakte. “Hij sprak als enige op de club Spaans. Hij informeerde of ik openstond voor een transfer naar PSV. Ik was verrast. Door het telefoontje was ik wakker geschrokken uit een dutje. Ik weet nog dat ik bijna mijn hoofd stootte en nog bijkomend van dat moment het verhaal van Salazar aanhoorde.”
Marcelo Antônio Guedes Filho, zoals zijn volledige naam luidt, weet niet hoe of wanneer PSV hem heeft gescout. “Ik had nooit iets vernomen, maar het was voor mij geen moeilijke beslissing”, vertelt de centrale verdediger, die voor het tweede seizoen in het shirt van Wisla Kraków acteerde. “PSV heeft een grote naam. Al helemaal voor Brazilianen. Voor mij speelden diverse grote namen voor de club, denk aan Romário en Ronaldo. Ik vond het een grote eer om in hun voetsporen te treden.”
Mart van den Heuvel
Met zijn vrouw en oudste zoon Diogo, net een maand oud, vestigde hij zich in Blixembosch. “Een ideale plek in Eindhoven. Vijf à tien minuten van het centrum, dezelfde afstand richting De Herdgang, het trainingscomplex. Eindhoven is niet groot. In korte tijd kon ik gemakkelijk op alle plekken komen. Mart van den Heuvel (toenmalig teammanager, red.) maakte me snel overal wegwijs. Hij gaf me allerlei praktische tips over Nederland, over Eindhoven en hielp me om snel in te burgeren. Ik kon altijd een beroep op hem doen. Zijn houding vond ik tekenend voor Nederlanders. Jullie zijn erg aardig en helpen mensen graag.”
Foto: “Gelukkig sprak ik Engels. Al was het gemakkelijk dat met Jonathan Reis en Cássio Ramos reeds twee Brazilianen bij PSV speelden. Met hen trok ik regelmatig op. Ik heb sowieso veel vrienden overgehouden uit mijn tijd bij PSV. Met Georginio Wijnaldum ruilde ik dit seizoen nog mijn shirt na afloop van de wedstrijd tegen Liverpool in de voorbereiding. Ik spreek Atiba Hutchinson nog, Jeremain Lens, in de Franse competitie kom ik Kevin Strootman (Olympique Marseille, red.) tegen en met Dries Mertens heb ik contact. Tegen hem speelde ik ook.”
10-0
Gevraagd naar hoogtepunten schiet Marcelo direct de 10-0 tegen Feyenoord binnen. “Een ongelofelijke dag (24 oktober 2010, red.). In de tweede helft bleven we maar scoren. Net na rust scoorden we vijf keer in een kwartier. Zo’n wedstrijd heb ik nooit meer meegemaakt. Ook de Johan Cruijff Schaal is een hoogtepunt. We versloegen Ajax in hun stadion met 4-2 (op 5 augustus 2012, red.). Mark van Bommel maakte die wedstrijd zijn rentree voor PSV, nadat hij zijn aflopende contract bij AC Milan niet verlengde en naar Nederland was teruggekeerd. En ik vergeet haast de winst van de KNVB Beker. In de finale klopten we Heracles Almelo met 3-0 (op 8 april 2012, red.). De rode badjas en medaille liggen hier in mijn huis in Lyon. Het is jammer dat ik met PSV nooit kampioen ben geworden. Er stond een goed team. Als je kijkt waar al die jongens nu spelen... dat zegt genoeg.”
“De manier van spelen in Nederland vormde een omschakeling. Van een centrale verdediger in de Eredivisie wordt verwacht dat hij tot de middenlijn dribbelt en dan een ploeggenoot inpasst. In Brazilië en Polen verdedigt een centrale verdediger. Het voetballende deel is minder belangrijk.”
Hij komt nog regelmatig in Eindhoven. “Dit seizoen ben ik twee keer op De Herdgang geweest. Leuk om bij te praten met Ernest Faber (huidige hoofdtrainer, red.). Hij was in mijn tijd assistent-trainer en heeft me enorm geholpen. Ik blijf hem voor altijd dankbaar. Zoals ik de club sowieso dankbaar blijf voor alles wat ze voor me hebben gedaan. Ik probeer vanuit Frankrijk zoveel mogelijk wedstrijden van PSV te volgen. Het is jammer dat ze vorig jaar het kampioenschap op het laatste moment misten en dit seizoen verliep helaas ook minder succesvol. Maar ze komen er wel weer bovenop.” Hij heeft ook nog vaak contact met Eric Botteghin. “Hij speelt nu al tien jaar in Nederland. Knap wat hij heeft bereikt.”
Memphis
Marcelo zette in oktober 2012 een handtekening onder een nieuw contract bij PSV tot medio 2016. Maar die diende hij niet uit. Hij verkaste naar Hannover 96. 2,5 jaar speelde hij in de Bundesliga om via de Turkse grootmacht Besiktas JK, waar hij anderhalf seizoen actief was, in Lyon te belanden. “Ik spreek nu vijf talen. Portugees, Spaans, Duits, Frans en Engels.” In die laatste taal vindt het interview met ELF Voetbal plaats. “In Turkije werd met twee, drie tolken gewerkt. Die taal hoefde ik niet te leren. En Nederlands?” Hij denkt even na. “Gaat alles goed?” en “beetje moeilijk”, volgen in onze taal. “Helaas ben ik het meeste vergeten. Ik maak nu op de club wel grapjes in het Nederlands met Memphis Depay, Joachim Andersen (Deen, oud-FC Twente, red.) en Kenny Tete. Dat lukt nog net, maar gesprekken voeren helaas niet meer.”
Foto: Memphis en Tete spreekt hij nu noodgedwongen enkel via WhatsApp. “Memphis is druk aan het revalideren. Kenny verblijft in Amsterdam. Maandag is de quarantaine opgeheven in Frankrijk, waardoor we onder strenge regels weer naar buiten mogen. Sinds de coronacrisis uitbrak, mocht ik geen rechtstreeks contact met ploeggenoten onderhouden. Iedereen zit sindsdien thuis en van de club krijgen we wekelijks via een app een nieuw trainingsschema waaraan we ons moeten houden. Gelukkig heb ik een tuin waar ik oefeningen kan doen. Al ga ik af en toe ook naar een omheind plein hier in de wijk. Daar is toch niemand. Trap ik een balletje. Op 8 juni mogen we waarschijnlijk weer gaan trainen. Tot die tijd is het improviseren.”
Of hij zijn familie in Brazilië komende zomer kan bezoeken, weet hij daardoor ook niet. “Ik ben al een jaar niet meer geweest. Rond Kerst waren we een week vrij, maar ging ik met mijn gezin op vakantie naar de Malediven. Mijn moeder en broers wonen niet meer in São Vicente, een stad in de staat São Paulo. Nu ik met het voetbal geld verdien, heb ik kunnen zorgen dat ze zijn verhuisd naar Santos. Een betere stad.”
Zoons
Naast Diogo heeft Marcelo nog een zoon, Daniel. Hij is zes jaar. “Daniel wil aanvaller worden. Doelpunten maken, vindt hij leuk. Diogo is meer bezig met verdedigen. Ze voetballen allebei voor een amateurclub net buiten Lyon. Ik wilde ze met opzet niet aanmelden bij Olympique. Dan komt er direct veel druk te liggen op die jongens. Nu kunnen ze heerlijk ontspannen voetballen. Dat is op hun leeftijd het beste. Ze zitten allebei op een internationale school en spreken al beter Frans dan ik, haha.”
Foto: Een terugkeer in de Eredivisie lijkt hem niet meer realistisch. “Als ik eerlijk ben, niet. Ik ben nu 32 jaar en heb nog een doorlopend contract. Al valt in het voetbal niets uit te sluiten. Mijn zaakwaarnemer is nog steeds een Nederlander, Yalcin Sarica. Nu al negen jaar ben ik aangesloten bij SEG, het grote managementbureau uit Amsterdam. Ze helpen altijd uitstekend.”
Niet alleen daardoor zal hij Nederland nooit vergeten. “Zeker niet. Ik zou graag van deze gelegenheid gebruik willen maken om iedereen binnen PSV te bedanken voor de hulp die ik kreeg. Ik hoop dat iedereen gezond blijft en straks weer positief vooruit kan kijken. Als ik de kans krijg, kom ik graag weer langs. Ik heb een prachtige tijd in Nederland beleefd.”
