Het is de zomer van 2019. Yassin Nasser zit zorgeloos achter op de motor. Hij traint zo nu en dan mee met het eerste elftal van FC Utrecht en hij voelt vertrouwen van de clubleiding. In een seconde verandert dat zorgeloze gevoel in een revalidatietraject. De bestuurder en hij vallen. Nasser breekt zijn arm. “Na het ongeluk was ik blij dat ik überhaupt nog in leven was en dat ik niet mijn benen, rug of nek had gebroken. Nadien heb ik nog vaak gedacht: het had nog slechter kunnen aflopen. Die gedachte motiveerde me in mijn herstel. Uiteindelijk is voetbal alles wat ik wil en opgeven is voor mij geen optie.”
Speelminuten
Een halfjaar lang kan hij door zijn armbreuk niet voetballen. “Ik miste de voorbereiding en kende dus een slechte start. Dit jaar moest ik weer geopereerd worden, omdat mijn bot niet goed aangroeide. Begon ik weer moeizaam aan de voorbereiding, want door die operatie kon ik lang niet alles meedoen. Nu gaat het goed met die arm. Ik voetbal met een brace, maar alle functies doen het. Ik kan helaas nog niet alles tillen, maar het gaat langzaamaan de goede kant op. Ik ben weer volledig aangesloten bij de groep en kan eindelijk vooruitkijken.”
Nassers doel voor de komende weken is helder: zo veel mogelijk speelminuten maken in de Keuken Kampioen Divisie. “Ik heb veel te lang niet gespeeld. Eerst wedstrijden spelen en van daaruit moet ik kijken of het mogelijk is richting het eerste te gaan. Ik heb in oefenwedstrijden en trainingen al vaker meegedaan met de hoofdmacht. In september nog. In mijn eerste wedstrijd na mijn tweede operatie scoorde ik zelfs tegen Vitesse. Toen het ongeluk plaatsvond in 2019 had ik een aflopend contract. Maart dit jaar belde de trainer dat de club mijn contract toch wilde verlengen. Men zag hoe hard ik werkte om terug te komen. Dat vertrouwen van de club gaf een heel goed gevoel.”
Foto: Nasser wordt bijgestaan door spelersmakelaar Youssouf Hersi van Playnowmanagement. “Ik zie hem niet als mijn zaakwaarnemer, maar als een grote broer die ik niet heb. Ten eerste heeft hij veel connecties vanwege de clubs waarvoor hij heeft gespeeld. Daarnaast heeft hij op hoog niveau gespeeld en weet hij hoe ik me voel. Hij heeft immers in dezelfde situaties gezeten. Dat is heel fijn. Ik werd door hem benaderd en hij vertelde dat hij me een interessante speler vond en eens wilde praten. Het klikte meteen en ik hoorde veel goede en realistische dingen. Het voelt heel vertrouwd.”
Lierse SK
Nasser is een echte linksbuiten die ervan houdt zijn directe tegenstander op te zoeken. Een pingelaar. “Ik hou ervan om de actie aan te gaan. Als ik de bal heb, dan gebeurt altijd wel iets. Ik heb veel op straat gevoetbald en dat zit nog steeds in me. Op mijn achtste begon ik in clubverband bij Blauw Geel ‘38, in de buurt van mijn huis in Veghel. Ik was altijd met voetbal bezig in mijn jeugd. Ik was een druk kind en mijn opa zei toen tegen mijn moeder: ‘Geef hem een bal.’ Iedere keer als ik een bal kreeg dan was ik rustig bezig.”
Na een seizoen Blauw Geel ‘38 kan Nasser naar PSV, waar hij twee jaar speelt. “Van PSV ging ik naar VVV/Helmond Sport. Na een oefenwedstrijd daar kwam een scout naar mijn vader die zei: ‘We willen Yassin in een voetbalacademie in België plaatsen.’ Ik ben daar gaan stagelopen en werd aangenomen. Dat was twintig uur voetballen en twintig uur lessen volgen. De vijf beste spelers kregen een contract bij Lierse SK en daar zat ik bij. Maar op een gegeven moment ging Lierse SK failliet en ben ik naar FC Utrecht gegaan. Daar wil ik nu definitief mijn naam vestigen.”
