Om het gehad te hebben, want de disciplinaire sanctie tegen Riechedly Bazoer was zowat het enige gespreksonderwerp in GelreDome tijdens en zelfs na afloop van dit toch interessante duel: “Ja, er is iets gebeurd op de training, met een woordenwisseling. Ik ga er verder niet op in. Maandag traint Bazie weer mee, en wat mij betreft is dat prima. Dat is voetbal, het gaat op het scherpst van de snede."
Onverzettelijk
Liever over de wedstrijd praten dus. Vitesse kon, behoudens de knap ingeschoten 2-1 door Jesper Karlsson, betrekkelijk eenvoudig de drie punten over de streep trekken na de rode kaart voor de prima spelende Enzo Cornelisse. “Volgens mij gaat Myron Boadu naar de hoek, ik dacht aan een gele kaart. Maar ik maakte me geen zorgen, ik weet dat er dan iets loskomt in onze ploeg. Je moet van goeden huize komen om dan de kopduels tegen onze verdedigers te winnen. En we hebben geleerd van AZ-uit, toen zij de wedstrijd met slimmigheidjes over de streep trokken.”
Zo geschiedde inderdaad. Als een kopie van Atlético Madrid speelde Vitesse het hier uit: slimme manieren om tijd te winnen, hier en daar een bescheiden opstootje. “Soms gaat het om knokken, ja. De rode kaart voor Enzo was misschien nog wel belangrijk voor ons – bij Doekhi en Rasmussen ging de knop om, alles dat maar in de buurt kwam rosten ze weg. Zo hebben we het bij ADO Den Haag ook gedaan met tien man, we kwamen amper in de problemen. Dit is een felle ploeg, met jongens die wat durven zeggen. En jongens met een scherp randje, die wat extra’s brengen. Voor die jongens loop je een stapje extra, helemaal na een rode kaart. Dan ontstaat een soort onverzettelijkheid.”
Uit het dal met juiste mix
En zo sloot Vitesse een prima week af. Het bijzondere parcours dreigde af te vlakken naar een tamelijk normaal seizoen, maar drie gewonnen thuiswedstrijden maken dat Vitesse gewoon weer kandidaat is voor plek twee in de Eredivisie, en dat de bekerfinale wacht. Zijn tweede, dachten we. “Nee, dan ben je niet goed geïnformeerd, het wordt mijn derde. In 2009 zat ik op de bank bij FC Twente. Als ik speel wordt het wel mijn tweede.”
In De Kuip wacht op 18 april de eindstrijd van de beker tegen Ajax, en dat zal zijn met wat de juiste mix lijkt. “Zit wat in, ja. Met elf Bazoers ga je geen wedstrijden winnen, maar met elf Rasmussens ook niet. Als je die samen zet, dan klopt het. Het is ook wel lekker als je wat gif in het team. Ik hou er ook wel van, ik heb wel wat te doen als aanvoerder. Dat was ik vorig jaar ook al een beetje. Bryan Linssen was aanvoerder, maar die kwam naar mij toe en zei dat hij geen idee had hoe dat moest, dat zal hij beamen. Ik vind het heerlijk, met de jongens werken.”
