"Twee keer winnen. Zo simpel is het. Maar zo simpel zal het natuurlijk niet zijn", vertelt Holman vanuit de Costa del Sol. "Dinsdagavond tegen Frankrijk was het de eerste twintig minuten spannend. Daarna zette Frankrijk een beetje het gas erop en bleek het kwaliteitsverschil erg groot. Het duel had zomaar kunnen uitdraaien op een uitslag als bij Spanje - Costa Rica (7-0, red.). Kylian Mbappé zal na afloop hebben gebaald. Hij had drie keer kunnen scoren. Doelpunten die hij absoluut had kunnen gebruiken voor de Golden Boot, de trofee voor de topscorer van het WK. Frankrijk is voor Australië te hoog gegrepen. Als ik puur kijk naar het resultaat, heeft Australië zeker een kansje om de knock-out fase te bereiken. Ik zag ook Tunesië - Denemarken, twee goede ploegen die aan elkaar gewaagd zijn. De koppies omhoog, zou ik zeggen. We hebben het nog in eigen hand."
Holman, goed voor 63 interlands en negen goals, heeft nog contact met diverse spelers uit de nationale selectie. "Met doelman Mathew Ryan, met spits Jamie Maclaren en Awer Mabil, die dinsdag inviel en nu voor Cádiz speelt. Ik heb onder Graham Arnold gespeeld in de nationale ploeg, maar met hem is er geen contact meer." De 38-jarige Aussie overwoog kort om naar Qatar af te reizen. "Vooral nu we dichterbij wonen, maar met twee schoolgaande kinderen leek me dat niet erg handig." Naast de Australische nationale ploeg juicht Holman ook voor Oranje. "Mijn vrouw Femke is natuurlijk Nederlands en mijn dochter Emma (elf jaar, red.) en zoon Mick (tien jaar, red.) zijn geboren in Beverwijk en hebben een Nederlands paspoort. Van mijn schoonouders hebben ze allebei een Oranje-shirtje gekregen met hun achternaam."
Veel kwaliteit
Senegal - Nederland bekeek hij maandag met Kees Luijckx, oud-ploeggenoot van AZ. "Hij is hier op vakantie. Gisteren (woensdag, red.) heb ik met Mario Been, die bij me om de hoek woont, in een restaurant een WK-wedstrijd meegepikt. Ik hoop dat Oranje heel ver gaat komen. Ze beschikken over veel kwaliteit en kunnen weer in het toernooi groeien net zoals in 2010. Al komt daarbij ook een portie geluk kijken. Het is goed dat ze uitstralen: we zijn goed. Ze spelen bij topteams. Als alles op de juiste manier bij elkaar komt, is Oranje tot veel in staat."
Holman heeft daarin veel vertrouwen. "Onder Louis van Gaal ben ik kampioen geworden bij AZ. Hij denkt anders over voetbal dan de meeste trainers. Hij heeft een idee en ik vind het leuk dat hij aan dat idee blijft vasthouden en het goed uitpakt. Zie bijvoorbeeld de keuze voor Andries Noppert als eerste doelman. Ik zag vorige week een interview met Wesley Sneijder die sprak over het WK van 2014, dat iedereen wist wat zijn plek was. De basisspelers, de nummers twaalf, dertien en veertien. Alles was helder. Er was geen sprake van achter de rug praten. Dat zie ik nu ook terug. Nadat Van Gaal van AZ naar Bayern München vertrok, sprak ik hem niet meer. We hadden persoonlijk geen band."
De thermometer in Marbella geeft 24 graden aan als Holman zijn verhaal doet. "De zon schijnt heerlijk. Het klimaat in Zuid-Spanje was een van de belangrijkste redenen om ons hier te vestigen. Door de Covid19-situatie en de beperkingen in Australië, die daarmee gepaard gingen, wilden we dichterbij mijn schoonouders in de buurt wonen. Een woning vinden in of in de omgeving van Marbella was geen gemakkelijke opgave. Net als in Nederland is de woningmarkt hier overspannen. Er staan weinig woningen te koop en de prijzen liggen hoog." Zijn twee kinderen gaan naar een Britse school. "Dat is wel een nadeel. Marbella is erg toeristisch. Er wonen veel buitenlanders hier. De Spaanse taal pikken ze zo minder snel op. Ze volgen wel taallessen, net als wij. Maar dat zou anders veel sneller gaan."
Toekomst
Hij oriënteert zich op zijn toekomst. "Toen ik in 2019 stopte als voetballer, had ik daar nog nooit over nagedacht. Het bezorgde me ook niet het gevoel dat ik iets moést gaan doen. Ik dacht 'ik kom wel iets leuks tegen en dan ga ik er vol voor'. Maar dat gebeurde niet." Hij heeft nu wel een idee. "Ik heb altijd contact onderhouden met oud-spelers in Australië. De een werkt als trainer, een ander als technisch directeur en weer een ander is hoofd opleidingen. Ik zou graag enkele jonge Australische talenten willen onderbrengen in Europa. Het liefst in Nederland. Jullie kennen een fantastische opleidingscultuur. Ik zou hen daarbij willen begeleiden. Een zaakwaarnemer laat iemand een contract tekenen en gaat dan verder. Ik wil graag helpen met het aanpassen aan hun nieuwe leefomgeving, hun financiën en een studie."
"Ik zou graag op zoek gaan naar die talenten. Af en toe reis ik zelf die kant op, maar meestal krijg ik via mijn netwerk beelden waaruit ik een goede indruk krijg van een speler. In Nederland kan ik gebruik maken van mijn contacten. Bij AZ is Arthur Numan (scout, red.) nu mijn contactpersoon, bij NEC is Carlos Aalbers teruggekeerd als technisch directeur. Hij bekleedde dezelfde functie toen ik daar speelde (2006-2008, red.). Marcel Brands, die me naar AZ haalde, is nu directeur bij PSV. Er liggen genoeg mogelijkheden. Hier in Spanje is Málaga CF om de hoek. Bij Cádiz CF ben ik enkele keren gaan kijken. Maar ik wil het niet te groot maken."
Door zijn verhuizing is hij gestopt met zijn eigen Brett Holman Football Academy. "Dat was geen gemakkelijke beslissing. Ik heb alles zelf gedaan. Alle trainingen opgezet, gezorgd voor combinaties met een studie. Dat puzzelen vormde elke keer een leuke uitdaging. Maar de kwaliteit in de regio is beperkt." De academie was gevestigd in Peregian Springs. "In het noordoosten van Australië. Daar is de surfcultuur erg populair. Zie je kinderen vaak op skateboards. Als ik de Academy in Sydney of Melbourne had opgezet, had ik een grotere vijver om uit te vissen. Het bleek voor mij ook steeds lastiger om trainers te vinden en alles in te vullen."
Padel
Hij voetbalt niet meer. "In mijn laatste contractjaar (2018/19, red.) als speler bij Brisbane Roar heb ik niet gespeeld. Stond ik vanwege een knieblessure aan de kant. Een echte voetbalknie. Nu probeer ik me fit te houden met padel. Een erg leuke sport. Ik kende het helemaal niet. In Australië bestaat het niet. Voetballen doe ik niet meer." Zijn zoon Mick is nu tien jaar en voetbalt ook. "Helaas is het vanwege het papierenwerk als gevolg van de verhuizing lastig om voor hem hier een club te vinden. Hij is in tegenstelling tot mij een centrale verdediger. Of hij goed gaat worden, vind ik nu niet belangrijk. Hij moet plezier maken. En als kind van tien jaar gebeurt er heel veel in zijn leven. Spelletjes, de iPad, dat is allemaal erg interessant. Heel anders dan in mijn tijd, toen ik altijd buiten speelde."
Met Mick bezocht hij in maart enkele trainingen van NEC. "Mijn schoonouders wonen in Malden. We waren op bezoek. Mooie kans om aan Mick te laten zien waar ik heb gespeeld. Ik kon mooi nog even de toenmalige Australische keeper van NEC (Danny Vukovic, red.) even spreken. En ik heb een praatje gemaakt met Lasse Schöne." Een nieuw bezoek aan Nederland staat nog niet gepland. “We komen binnenkort vast weer, maar we hebben geen reis geboekt. Gelukkig zitten we nu dichterbij en is alles wat gemakkelijker.”
