Opeens is de gelimiteerde afkoopsom van zestig miljoen een schijntje. Die afkoopsom staat toch echt al ruim een jaar in zijn contract bij RB Leipzig, maar voor het toernooi hoorde je er nog niemand over. Niet gek gezien Olmo afgelopen jaar, voor het derde seizoen op rij, geveld werd door een zware blessure. In de duels die hij wel speelde, was hij goed, maar niet zo exceptioneel als eerder in zijn tijd in Duitsland.
Het is het klassieke verhaal van de schijnwerpers van een eindtoernooi. Diezelfde schijnwerpers brachten James Rodríguez ooit naar Real Madrid, deden Enzo Fernandez naar Chelsea verkassen en gaven de carrière van Hal Robson-Kanu op wonderbaarlijke wijze een tweede leven. Nu gaan die lichten van het wereldtoneel er waarschijnlijk voor zorgen dat Dani Olmo het gastland van dit EK de rug toekeert en in Engeland gaat voetballen.
Dani en Pep, zeventien jaar terug
Manchester City zou ervoor open staan om de genoemde clausule te lichten. Olmo heeft er logischerwijs wel oren naar om het beste elftal van de wereld te versterken. Bovendien zou hij daar Pep Guardiola treffen. Het zou na de zomer van 2007 een nieuwe kruising betekenen. Dani was toen pas negen en stond na een jaartje bij Espanyol aan het begin van een lang traject op La Masía. Pep was juist net gestopt met voetballen en ging zijn trainerscarrière opstarten op de heilige Barcelonese grond.
Tot Barcelona B, het team wat Guardiola ging managen, zou Olmo nooit komen. Op zestienjarige leeftijd koos hij, op nogal opvallende wijze, eieren voor zijn geld en vertrok hij naar Dinamo Zagreb. Want, zo vertelde hij jaren geleden in de Engelse media, 'ik was een kind en ik wou spelen'. In de jeugdelftallen van Dinamo kreeg hij inderdaad veel meer minuten dan in Spanje. Bovendien duurde het amper een jaar voor hij ook in de hoofdmacht mocht aantreden.
Bijna Kroatisch international
Het scheelde niet veel of Olmo had überhaupt nooit interland voor Spanje gespeeld, laat staan een finale op een eindtoernooi. In Kroatië begon hij dusdanig veel indruk te maken dat de bond hem verzocht van nationaliteit te veranderen. De Spaanse bond had toen nog niks van zich laten horen. Het gaf de jonge Spanjaard stof tot nadenken, maar tot actie zou hij uiteindelijk niet overgaan. Hij bleef Spaans. En eind 2019 was het belletje van de bondscoach des vaderlands alsnog daar.
Het was 15 november toen Olmo het shirt van La Roja voor het eerst mocht aantrekken. In een kwalificatieduel met Malta kwam hij er na een uur spelen in voor Álvaro Morata, de spits waarmee hij zondagavond een koppeltje zal vormen in het centrum van de Spaanse voorhoede. Drie minuten later was het al zover, de eerste interlandgoal van de man die Barcelona inruilde voor Zagreb en even hetzelfde leek te gaan doen met de landen waar dat de hoofdsteden van zijn. Hij zal geen spijt hebben van zijn beslissingen.
