Grafite:
Het hart van een VfL Wolfsburg-supporter slaat een slag over wanneer hij of zij denkt aan het seizoen 2008/09. De ploeg uit de autostad verraste onder aanvoering van Felix Magath vriend en vijand en won de Bundesliga. Het gevreesde aanvalsduo dat seizoen? Edin Dzeko, die later zijn sporen zou achterlaten in de Premier League en Serie A, en Grafite. De Braziliaanse vedette, waar al snel niet veel meer bekend van was. De goaltjesdief, zij het voor één seizoen, kende voor zijn verblijf bij Wolfsburg ook al een bescheiden carrière bij clubs in Brazilië, Zuid-Korea en bij Le Mans FC in Frankrijk. De voetballer van het jaar in de Bundesliga in 2009 ontpopte zich volledig in het succesvolle seizoen. De cijfers? 28 goals in 25 wedstrijden, waarbij hij ook nog eens 7 keer de assist verzorgde. Er stond geen maat op Grafite. Niet alleen werd hij voetballer van het jaar, maar hij won ook doelpunt van het jaar met zijn fameuze hakje tegen Bayern München in een 5-1 overwinning. Na één seizoen van wereldklasse, was het gedaan met de buitensporige doelpuntenproductie. In 2011 verliet Grafite Wolfsburg voor Al-Ahli uit de Verenigde Arabische Emiraten.
04/04/09 - Wolfsburg 5-1 Bayern Munich
— My Greatest 11 (@MyGreatest11) April 4, 2023
That Grafite Goal! pic.twitter.com/SV1UNGem2o
Saido Berahino:
De inmiddels 31-jarige Saido Berahino kende exact tien jaar geleden het seizoen van zijn doorbraak, tenminste zo had het moeten zijn. De Burundees international was bezig aan zijn tweede volledige seizoen bij West Bromwich Albion en noteerde twintig treffers in 45 wedstrijden over alle competities. Een aantal dat zelfs Romelu Lukaku bij dezelfde club niet wist te bewerkstelligen. De interesse was groot voor Berahino, met Tottenham Hotspur als meest geïnteresseerde ploeg. Van een transfer kwam het echter niet. Voor Spurs niet zo'n ramp, want het betekende dat de weg vrij lag voor een doorbraak van ene Harry Kane, voor Berahino wel. De spits kwam op slechte voet te staan met zijn trainer Tony Pulis en was een seizoen later een stuk minder productief. Tussen februari 2016 en augustus 2018 slaagde Berahino er niet in om te scoren, een doelpuntendroogte van 913 dagen. De Burundees speelde nog voor clubs als Stoke City, Zulte Waregem, Sporting Charleroi en Sheffield Wednesday, maar scoren deed hij nergens meer zo als bij West Brom in het seizoen 2014/15.
Lucas Pérez:
De huidige spits van PSV valt ook onder de noemer van een one season wonder. De aanvaller heeft al behoorlijk wat clubs versleten in Spanje, Oekraïne en Griekenland voordat hij in 2014 neerstrijkt in A Coruña. Bij Deportivo de La Coruña maakt Pérez een redelijke indruk wanneer de club hem in 2014 eerst huurt van PAOK. De club besluit hem definitief in te lijven en krijgt daar geen spijt van. 18 treffers in 37 wedstrijden. Dat is de oogst van Pérez in het seizoen 2015/16. Mede dankzij deze goals bleef de Spaanse club in de Primera División actief. Pérez verdiende met zijn goals een prachtige transfer naar Arsenal. In Londen wilde het echter niet vlotten en ook de huurperiode bij buurman West Ham United was geen daverend succes. Na zijn vertrek bij Arsenal kende Pérez redelijke seizoenen voor Deportivo Alaves en voor Deportivo la Coruña, maar zo succesvol als het seizoen 2015/16 werd het nergens meer. Misschien dat hij PSV in de slotfase van de competitie nog kan helpen met belangrijke treffers.
Michu:
In 2012 haalde Swansea City de Spanjaard Michu weg bij Rayo Vallecano. In Spanje kon de aanvaller redelijke cijfers en aan de transfersom van 2 miljoen euro kon men ook geen buil vallen. Wat alleen niemand had verwacht is dat Michu aan een enorme doelpuntenregen zou beginnen. De aanvaller scoorde 18 keer in zijn debuutseizoen voor The Swans en hielp de club daarmee niet alleen aan handhaving in de Premier League, maar zelfs aan het winnen van de League Cup, waardoor de ploeg mee mocht doen aan de Europa League. In de finale tegen Bradford City (0-5) was Michu trefzeker, net als Jonathan de Guzmán. In 2013/14 was de pret echter alweer over. Michu zou nog maar twee keer scoren in de Premier League en kon zijn biezen pakken. Een geflopt avontuur bij Napoli zorgde voor een terugkeer naar Spanje bij UP Langreo en Real Oviedo, maar zelfs daar kon de aanvaller geen potten breken.
Sanharib Malki:
Toegegeven is Sanharib Malki misschien meer een tweedagsvlieg. In zijn zeventien jaar durende carrière springen met name de cijfers bij Roda JC in de Eredivisie in het oog. De Syriër scoorde in zijn debuutseizoen direct 25 doelpunten, een clubrecord. Ook een seizoen later was de aanvaller behoorlijk effectief met 17 treffers, al liep het aantal toen al langzaam wat terug. Zijn prestaties in Kerkrade leverde Malki een transfer naar Turkije op, naar Kasimpasa SK. Vanaf daar stokte de doelpuntenproductie.
Alfred Finnbogason:
Nog zo'n speler die in Nederland zijn 'scoring boots' vond. De IJslander tekende in augustus 2012 zijn contract bij de Friezen en scoorde tegen regerend landskampioen Ajax direct tweemaal. Toch moest Finnbogason het vooral hebben van het jaar 2013/14. In 31 wedstrijden vond de aanvaller 29 keer het net. Dat leverde hem behoorlijk wat interesse op en uiteindelijk ging Real Sociedad met Finnbogason aan de haal. Daar kwam er zand in de motor en ook bij Olympiakos wilde het niet vlotten. Bij FC Augsburg kon de aanvaller nog wel redelijke cijfers overleggen, maar het niveau dat hij bij sc Heerenveen aantikte s niet meer teruggekeerd.
Björn Vleminckx:
In Nederland misschien wel het bekendste voorbeeld van een one season wonder. Wat veel mensen niet meer weten is dat Vleminckx al een seizoen eerder naar Nijmegen kwam om te voetballen voor NEC, alleen het jaar 2010/11 wordt immers herinnerd om zijn goals. Met Patrick Kluivert als spitsentrainer bij de club werd Vleminckx plotseling topscorer van de eredivisie. Vleminckx maakte niet één, niet twee, maar drie hattricks in één seizoen, waarvan de laatste tegen Roda JC zelfs een vierklapper betrof. Zijn doelpuntentotaal kwam daarmee op 23. Club Brugge durfde het na dat seizoen wel aan met Vleminckx, maar in België kon Vleminckx zijn productieve spel niet meer terugvinden. Ook avonturen in Turkije waren weinig succesvol.
Tiémoué Bakayoko:
One season wonders staan niet alleen in de spits, daar is Tiémoué Bakayoko het levende bewijs van. De box-to-box-middenvelder maakte in 2016/17 grote indruk bij AS Monaco. De Monegasken hadden een geweldig seizoen in de Champions League en wonnen de Ligue 1. Bakayoko kon op dat moment naar vrijwel iedere Europese topclub en Chelsea ging met de Fransman aan de haal. Bij The Blues ging het echter hard achteruit. Bakayoko kon geen moment overtuigen in Engeland en werd vier keer verhuurd door de ploeg. Al deze verhuurperiodes waren bijzonder ongelukkig en uiteindelijk haalde FC Lorient hem weg uit Engeland. Tegenwoordig speelt Bakayoko in Griekenland voor PAOK, al kwam hij tot dusver pas tot 203 minuten sinds augustus.
Danny Drinkwater:
Het Leicester City dat in 2015/16 kampioen werd in de Premier League kende veel meer aansprekende namen dan Danny Drinkwater. Riyad Mahrez, N'Golo Kanté en Jamie Vardy kregen meer aandacht, maar daarachter waren spelers als Drinkwater, Wes Morgan en Robert Huth immens belangrijk in het succesverhaal. Hij ontsteeg dat seizoen zijn eigen niveau. Eén jaar na het kampioenschap maakte Drinkwater, net als zijn voormalig ploeggenoot Kanté, de overstap naar Chelsea. Waar het voor Kanté en Chelsea een heel gelukkig huwelijk werd, was de relatie tussen Drinkwater en Chelsea een stuk minder succesvol. De middenvelder kon geen moment overtuigen. Na zijn periode bij Chelsea ging de carrière van Drinkwater als een nachtkaars uit.
Krzysztof Piatek:
Een half seizoen bij Genoa was genoeg. Heel voetbalminnend Europa wist plotseling de naam van de Poolse schutter Krzysztof Piatek. Dertien goals in negentien wedstrijden bij Genoa, brachten de aanvaller in hetzelfde seizoen bij de Italiaanse grootmacht AC Milan. Ook daar ging het in het eerste half jaar niet slecht. Negen goals in achttien wedstrijden, maar vanaf het seizoen 2019/20 kwam de klad erin. De aanvaller ging minder scoren en ook stapjes terug naar Hertha BSC, ACF Fiorentina en US Salernitana leverde niet het gewenste resultaat op.
