El Ahmadi wees zijn ploeg zondagmiddag tegen SC Cambuur de weg met zijn tweede competitiedoelpunt van het seizoen, een evenaring van zijn record. Zijn belangrijkste bijdrage aan het Rotterdamse spel levert hij evenwel in een andere rol.
En wel de rol van katalysator op het middenveld. El Ahmadi is de olie die het veelgeprezen Feyenoord-middenveld draaiende houdt. De Marokkaans international heeft zijn hand op de versnellingspook en schakelt moeiteloos een tandje bij.
Koning van positiespel
Met een passprecisie van 90,1 procent is El Ahmadi de meest nauwkeurige middenvelder van de Eredivisie (daarbij zijn alleen spelers met minstens vijf competitieduels in de benen in beschouwing genomen). Van iedere 100 passes die hij verzendt zijn er bovendien 64 voorwaarts.
Die nauwkeurigheid aan de bal is geen toeval; El Ahmadi beheerst het positiespel tot in de puntjes. De simpelste oplossing is vaak de beste, luidt het principe dat hij op het veld hanteert. Met een gemiddelde afstand van zestien meter zijn de passes van de dertigjarige middenvelder opvallend kort. Alleen spitsen Colin Kazim-Richards (veertien meter) en Mitchell te Vrede (elf meter) zoeken doorgaans binnen een kleinere afstand naar een afspeelmogelijkheid.
De voorhoede plukt de vruchten van El Ahmadi's oog voor de ruimte en de vrije man. Liefst 24 kansen vonden hun oorsprong in de gedachten van Feyenoords stylist op het middenveld. Daarmee troeft hij teamgenoten als Jordy Clasie (16) en Jean-Paul Boëtius (21) ruimschoots af.
De achilleshiel van de voetballer El Ahmadi is duidelijk. Hij mist duelkracht. Slechts 38 procent van de duels die de geboren Enschedeër aangaat sluit hij af als winnaar. Met name bij hoge ballen laat hij het afweten (23 procent succesvol). Maar toch, alle cijfers in ogenschouw nemend, is het gebrek aan duelkracht slechts een kleine prijs die Feyenoord betaalt voor een soepel draaiend middenveld. Een koopje voor Van Geel.
