Tira kijkt met een glimlach terug op zijn jaren in de Roemeense hoofdstad, in gesprek met ELF Voetbal. "Ik speelde voor Dinamo en was pas negen jaar. Het was een mooie tijd. Ik was een kleine jongen en wist nog niet veel over het leven. Het voetballen was zo geweldig toen. Nu is het ook leuk, maar vroeger dacht ik niet na over wat ik wilde bereiken. Toen had ik gewoon lol."
Italië
Hij was hét talent in de jeugdopleiding en de jongste speler in het beloftenelftal van de club uit Boekarest. Maar toen klopten de grote teams uit Italië op de deur. Hij keerde zijn grote liefde de rug toe, om voor Udinese te gaan spelen. "Dinamo zit voor altijd in mijn hart, maar in Italië kon ik meer presteren dan in Roemenië. Het is een groter land en de Italiaanse competitie is een van de beste. Ik vond het goed om ergens anders een nieuwe ervaring op te doen."
Het eerste jaar in Udine was allesbehalve makkelijk voor Tira. "Ik was vijftien, sprak de taal niet en kende niemand. Het voetbal was ook anders, meer tactisch. Dat was een moeilijke tijd." Gelukkig had hij het idioom snel onder de knie. "Na zes maanden sprak ik Italiaans. Het was voor mij gemakkelijk om te leren, omdat het een Latijnse taal is. Het lijkt een beetje op het Roemeens." Door zijn leeftijd mocht het talent nog geen wedstrijden in het eerste elftal van de club uit de Serie A spelen. In de tussentijd waren er een paar hoge heren uit Rome gekomen, om hem naar Lazio te lokken. "Mensen van die club zagen me spelen tijdens een toernooi. Ze kwamen naar me toe en zeiden dat ze me wilden hebben. Ik vond Lazio een grotere club dan Udinese, en zag het dus als een stap vooruit."
Bij de Biancocelesti stak hij een hoop op van een Duitse sterspeler. "Ik speelde in het tweede elftal, maar trainde veel met het eerste team. Ik heb een hoop geleerd van Miroslav Klose. Hij is een heel fijn persoon. Als er een nieuweling komt, dan helpt Klose hem. Dat is voor mij heel goed geweest, want ik ben, net als hij, een spits." Toch speelde Tira nooit een officiële wedstrijd in de hoofdmacht van Lazio. "Het is erg moeilijk voor een jonge voetballer om in de Serie A aan de bak te komen. Daar spelen vooral ervaren spelers. Kijk maar naar Juventus, die club heeft een hoop routiniers op het veld staan. Ze vinden dat je eerst bij een kleinere club ervaring op moet doen."
Het land van Lobont en Chivu
Zijn contract liep af en hij mocht vertrekken van de Romeinen. Toen hij de kans kreeg om voor een club in de Eredivisie, ADO Den Haag, te spelen, was de beslissing snel gemaakt. "Ik kende het voetbal in Nederland al doordat landgenoten als Cristian Chivu en Bogdan Lobont daar speelden. Toch was ik geen fan van Ajax. Ik keek veel liever naar het voetbal van PSV in die tijd." Vooral de manier van spelen in Nederland trok hem aan. "Er wordt hier erg mooi voetbal gespeeld. Het is een beetje mijn stijl: lekker technisch. Daar hou ik van. Ook tijdens de trainingen doen we een stuk meer met de bal dan in Italië. Daar was het meer op tactiek gericht."
De Roemeen had dus al een flinke koffer met ervaring bij voor hij neerstreek in Den Haag. Hij had dan ook minder moeite met het niet spreken van de taal. "Ik had dat in Italië al meegemaakt, maar het Nederlands is wel echt moeilijk. Ik ken inmiddels een paar woorden. Maar doordat het geen Latijnse taal is, lijkt het soms wel Chinees. Het is echt heel lastig."
De fans blij maken
Net zoals het leren van de taal moeizaam gaat, loopt het bij ADO Den Haag dit seizoen ook nog niet echt lekker. "Het is jammer dat we met de club zo laag staan. We moeten wedstrijden gaan winnen, maar ik geloof in het team. We gaan nog mooie dingen laten zien." De spits kwam zelf nog nauwelijks aan voetballen toe in het eerste elftal. "Natuurlijk wil ik graag spelen, dat wil iedereen en daarom ben ik hier. Ik wacht op het moment dat de trainer mij opstelt, dan ga ik keihard mijn best doen. Ik wil het team helpen en de fans blij maken."
