"Everything is possible if you believe." De slogan van zijn kledinglijn MoGrosso zegt alles over het gevoel dat de nu 24-jarige aanvaller, woonachtig in Hendrik-Ido-Ambacht, uitstraalt. Jarenlang beukten de keiharde wetten in het voetbal de voormalige jeugdinternational van DR Congo murw. Niet nagekomen afspraken, financiële redenen en leugentjes dwarsboomden een doorbraak als profvoetballer. Een droom die hij nu alsnog hoopt waar te maken.
Sparta Rotterdam
"Ik kan een dik boek schrijven over de voetbalwereld. Wat ik heb meegemaakt, kan een wijze les zijn voor veel jonge spelers." Als talentvolle aanvaller van het Dordste EBOH blijkt Sparta Rotterdam al meerdere keren vergeefs brieven naar de club te sturen. "Dat hoorde ik achteraf. We hadden een uitstekend jeugdelftal en versloegen zelfs betaald voetbalclubs in oefenduels."
"Ze waren bang dat het team uit elkaar zou vallen. Voor meerdere jongens informeerden profclubs, maar die brieven belandden in de prullenbak. Na een oefenduel met Sparta vertelden hun scout en trainer dat ze contact met me zouden opnemen. Ik hoorde nooit iets. Achteraf begrijp ik waarom. Ook een teamgenoot is FC Dordrecht op die wijze tegengewerkt."
Via een vriend van zijn vader belandt hij op 17-jarige leeftijd bij KSK Beveren in België. "Hij regelde een stage. In een oefenwedstrijd speelde ik echt een tien. Ik voelde me een kind in de speeltuin. Ook al was het hartje winter, ijskoud en voetbalde ik met kunstgrasschoenen. Ik scoorde twee keer, gaf assists. Na afloop moest ik direct naar boven komen en lag een contract klaar."
Makengo tekent. "Ik ging nog geen geld verdienen, want ik was minderjarig." Hij komt in een internaat terecht en gaat in Antwerpen naar school. "Toen bleek dat een zaakwaarnemer toch belangrijk is. Ik voelde me daar best eenzaam en vroeg of de club een huis voor me kon regelen. Zo konden mijn ouders overkomen. Op dat internaat woonden ook kinderen die van ver kwamen of een moeilijke thuissituatie kenden. De club wilde daar niet aan. Daarnaast moest ik alles uit eigen zak betalen."
Prachtig plan
Omdat het voetbal uitstekend verloopt, blijft Makengo. "Ik werd opgeroepen voor Congo onder 18. Vijf jongens uit Duitsland, vijf uit Frankrijk en ik was één van de vijf jongens uit de Belgische competitie. Ook twee Nederlandse talenten waren geselecteerd. Vially Mondo van FC Dordrecht en André Ntambue van ADO Den Haag. Er lag een prachtig plan voor de toekomst, we speelden oefenduels tegen Anderlecht en RBC Roosendaal, maar plotseling stopte dat daarna. Het geld was op."
Makengo keert berooid terug bij Oranje Wit in Dordrecht, waar hij dan woont. Een jaar later vraagt hij overschrijving naar IFC aan, maar ploft er plotseling een aanbieding uit Cyprus op de deurmat. "APOEL Limassol. Ik vertrok, trainde daar mee in de hitte van veertig graden en sprak over mijn contract. Duizend euro plus appartement, waarvan ik de huur zelf moest ophoesten. Daarvoor deed ik het niet. IFC had de volledige voorbereiding al gedraaid, waardoor ik in het tweede moest gaan spelen. Dat is niets voor mij."
FC Brussels vormt de volgende kans. "Een stage viel goed uit. Ze wilden me hebben. Daarna hoorde ik van de technisch manager dat er al twee andere spelers zouden komen en er geen plek voor mij zou zijn. Maar ik zou nog een week meetrainen en dan werd alles in orde gemaakt. Dat kwam het niet. Voetbal is blijkbaar business. Heb je niet de juiste contacten, kun je het vergeten. Het was een harde klap en ontmoedigde me."
Makengo besluit enkel voor de lol te gaan voetballen. "Ik vond een baan in de beveiliging. Toen FC Dordrecht naar de Eredivisie promoveerde, werd ik benaderd om de beveiliging bij de businesslounge te doen. Na een intakegesprek werd ik aangenomen. Die wedstrijden bezorgden me kippenvel. Ik had bijna tranen in mijn ogen. Maar dacht wel 'ik had daar op het veld moeten staan, niet hier als beveiliger'."
Joggen als een gek
Hij spreekt diverse spelers. "Met Elvis Manu speelde ik samen in de jeugd, Terence Kongolo is een vriend van me en Marvin Peersman was mijn teammaatje bij KSK Beveren. Mijn baas vernam daarna mijn voetbalverleden en ik kreeg een uitnodiging voor een stage bij FC Dordrecht. Maar ik was verre van conditioneel fit. Ik ging twee weken lang joggen als een gek, maar was natuurlijk nog niet op mijn oude niveau toen ik voor het eerst meetrainde."
De sessies verlopen tot tevredenheid van Makengo. "In de eerste week was Rogier Molhoek, die de beloften trainde, er niet. Elvis Versluis begeleidde ons bij Jong. Het ging goed. Toen Molhoek weer aansloot, kon ik me een dag later melden op zijn kantoortje. Hij zag in me geen toevoeging op de kwaliteiten die al in de selectie aanwezig waren. Maar hij had me nauwelijks zien trainen. Er zouden ook camerabeelden zijn gemaakt, maar die heb ik nooit gezien."
Na een jaar VVGZ in Zwijndrecht, waar hij topscorer in de Reserve Hoofdklasse werd, kiest hij afgelopen zomer voor SSS uit Klaaswaal. "Een Derde Klasser. De club kent ambities, ik krijg een vergoeding, maar ik voel me niet begrepen in het veld. Ik denk vaak een stapje verder. Ik wil graag hogerop en nu alles op alles zetten om straks in het profvoetbal voor een laatste kans te gaan. Bij voorkeur met een tussenstapje."
Tweebenig
Het liefst speelt Makengo als spits, maar linksbuiten is ook geen probleem. "Ik ben fysiek sterk en kan met de rug naar het doel spelen. Maar ook acties liggen me. Ik ben tweebenig, waardoor een tegenstander altijd problemen kent. Ga ik linksom? Rechtsom? Ik heb er heel veel zin om dit te laten zien. Ik wil nog één keer alles geven."
Ondertussen houdt hij zich ook bezig met MoGrosso, zijn kledinglijn. "Het is een Congolees begrip voor 'iemand die succesvol in het leven is'. Als klein kind tekende ik altijd al kleding. Later kreeg ik die geest weer. Nu verkoop ik via mijn lijn t-shirts, sweaters, petten, hoodies, snapbags. Van alles. Het gaat nu stap voor stap. Maar dit is een kleine passie. Voetbal staat bij mij met stip op één."
