Op het Europees kampioenschap van afgelopen zomer was de rechtsbackpositie voor België voorafgaand nog een van de zorgenkindjes. Laurent Ciman werd opgetrommeld uit Canada om de honneurs waar te nemen. Heel gek is het niet dat Meunier in eerste instantie geen basisplek had in Frankrijk, want de kunstliefhebber is nog niet eens heel lang achterspeler. Toen hij de overstap maakte in 2011 van het nietige clubje Virton naar Brugge speelde hij nog als nummer tien of rechtsbuiten. "Bijna niemand geloofde dat ik ooit zou kunnen doorbreken. Zelfs mijn makelaar niet", zei hij maart 2015 tegen HUMO.
In het sterrenensemble van Paris Saint-Germain staat hij weliswaar in de schaduw Ángel Di María, Edinson Cavani en Thiago Silva, maar in Parijs is hij binnen een paar maanden uitgegroeid tot een gerespecteerde verdediger. Meunier is niet helemaal gewend aan het leven in de top. Tegenover HUMO: "Als we bij Virton wonnen, was het soms drie dagen feest, hier (toen nog Club Brugge, red.) gaan we niet eens een glas drinken. Het is al gebeurd dat ik meteen na een gewonnen wedstrijd een paar interviews gaf en dat de kleedkamer al leeg was toen ik daar binnenkwam."
Vrachtwagens laden
Meunier heeft dan ook de andere kant van de medaille gezien. Op dertienjarige leeftijd werd hij opgenomen in de befaamde jeugdopleiding van Standard Luik, maar na vijf jaar werd hij daar afgeserveerd. "Je werd helemaal niet voorbereid op dat het ooit zou kunnen tegenvallen. Echt niet gezond. Dat heeft me diep gekwetst. Ik wilde zelfs even stoppen met voetballen", zei hij over die periode.
De reden van zijn afwijzing was dat Meunier volgens zichzelf niet bezeten genoeg was van het spelletje. Meunier keek niet naar alle wedstrijden op televisie en vond een analyse over een speelwijze maar saai. Bij RE Virton hervond hij zijn plezier in het spelletje. Tegelijkertijd werkte Meunier voor duizend euro in de maand in een fabriek voor auto-onderdelen. "Dat betekende vrachtwagens laden en lossen, de stock in het magazijn aanvullen, bestellingen van klanten noteren…"
Kippenrestaurant
Toch kreeg hij een tweede kans in de voetballerij. Die greep Meunier met beide handen aan, want in 2011 maakte hij de overstap naar de westkust om in Brugge te gaan voetballen. In vijf jaar bij Club ontgroeide hij de Belgische competitie. De inmiddels 25-jarige Waal bevestigde op het EK vervolgens zijn potentieel. Na het debacle in de eerste wedstrijd tegen Italië kwam hij in het basiselftal en maakte vervolgens indruk met zijn rushes langs de zijlijn. Meerdere Europese topclubs toonden belangstelling, maar zijn keus viel op Paris Saint-Germain. Dat niveau zat altijd al in zijn hoofd. Over bijvoorbeeld Manchester United zei hij in het verleden: "Het is meer dan een droom, het is een doel. Op een dag speel ik daar. Daar ben ik bijna zeker van."
Meunier zou zichzelf niet zijn als hij zich enkel richt op voetballen. Eind vorig jaar opende hij namelijk een restaurant in Bastogne, niet ver van waar hij is opgegroeid. Hij serveert onder meer gebraden kip en gevogelteworsten. Bij de opening maakte hij duidelijk dat hij niet zelf zijn handen uit de mouwen gaat steken in het restaurant. "Het is voornamelijk een investering waaraan ik me verbind."
