Met Philipp Lahm en Xabi Alonso heeft de ploeg natuurlijk twee brokken ervaring in de as van het veld verloren, dat lijkt de grondslag aan de lichte twijfel die ontstaan lijkt. Natuurlijk heeft de ploeg met Niklas Süle, Sebastian Rudy, James Rodriguez en Corentin Tolisso voldoende kwaliteit teruggekocht, maar hoeveel zin heeft een kwaliteitsinjectie bij Bayern nog? Er kan inderdaad twijfel getrokken aan wat er gebeurt nu Lahm en Alonso er niet meer zijn. Hoe staat de ploeg, wie zijn nu de natuurlijke leiders?
De uitdaging hoeft de ploeg ook niet uit veel hoeken te zoeken, voor zover de Duitse trainers en geleerden beweren. Als het niet Bayern München wordt, zal Borussia Dortmund de voornaamste uitdager moeten zijn en dat is geen grote verrassing. De jonge ploeg van Peter Bosz had vorig jaar onder Thomas Tuchel bij vlagen al aangetoond over waanzinnig veel talent te beschikken. Het aantrekken van Mohammed Dahoud en Maximilian Philipp, ook nog van Bundesligaconcurrenten, heeft de voormalig Ajax-coach vermoedelijk al slapeloze nachten bezorgd: waar gaan ze allemaal spelen? Achterin is er met Ömer Toprak van Bayer Leverkusen bovendien een defensieve leider gehaald, gezien het bij vlagen nog wat bleue karakter van de ploeg was dat geen overbodige luxe.
De andere ploegen die bij de eerste vijf eindigden, RB Leipzig, TSG Hoffenheim en FC Köln, worden over het algemeen niet als uitdagers of zelfs maar als kandidaten voor opnieuw een hoge finish gezien. De term 'dubbele belasting' valt vaak - die drie ploegen zijn er niet aan gewend om Europees te spelen. Omdat het Duitse voetbal, in tegenstelling tot het Engelse, een wat slanke kalender kent, is een zware belasting echt een probleem.
Waar Engelse clubs twee bekertoernooien en 38 competitiewedstrijden afwerken, is een Duitse club ongeveer even druk als eentje in de Eredivisie. Dat maakt dat de Europese potjes vaak echt tellen, maar aan de andere kant ook dat ploegen die midweeks vrij staan, ook echt vrij hebben. Dat maakt dat de analisten ook rekening houden met ploegen die vorig jaar misschien niet gebracht hebben wat ze konden.
Borussia Mönchengladbach is bijvoorbeeld een ploeg die vorig jaar onderpresteerde, maar normaal sterk voor de dag komt. Ook dit seizoen hebben ze onder Dieter Hecking een sterke ploeg die potten zou kunnen breken. Hetzelfde geldt voor Bayer Leverkusen en misschien in mindere mate ook voor Schalke 04. Maar toch is de kans volgens iedereen die er verstand van heeft levensgroot dat Carlo Ancelotti ook in het voorjaar van 2018 het koddige tafereel met de bierlaars moet ondergaan.
