81 wedstrijden stond Ranieri aan het roer bij Leicester City. De Italiaan kwam als de vervanger van Nigel Pearson, die The Foxes een seizoen eerder met veel pijn en moeite in de Premier League hield. Niet veel mensen hadden vertrouwen in Ranieri, die voor zijn rentree als in de Engelse competitie als bondscoach van Griekenland na vier interlands werd ontslagen.
Maar vanaf de eerste competitiezege van Ranieri en Leicester City tegen Sunderland (4-2), in augustus 2015, ging het lopen. Hoewel, eigen ging het al sinds begin april voor de wind bij Leicester, toen nog met Pearson aan het roer. Van de laatste tien duels voor de komst van Ranieri won Leicester er zeven.
Alleen Chelsea en Tottenham waren te sterk voor het team van Pearson, die in de zomer van 2015 vertrok omdat (officieel gemeld) zijn visie niet overeenkwam met die van de clubleiding. In de wandelgangen werd gezegd dat het vertrek van Pearson vooral met de seksrel rond zijn zoon James en een aantal andere spelers van Leicester, tijdens een pre season tour in Thailand, te maken had.
Smaakmaker
Zo leidde het lot Ranieri naar Leicester City. Waar Pearson nog weleens overhoop lag met de Britse journalisten, daar was The Tinkerman al snel een geliefd een persoon. Ook voor de media. Dat bleek vaak tijdens persconferenties. De ontspannen sfeer tijdens de persmomenten kon uiteraard niet los worden gezien van de verrassend goede resultaten van Leicester, gedurende het afgelopen seizoen.
In de eerste seizoenshelft waren alleen Arsenal en Liverpool te sterk voor Ranieri en Leicester, met Jamie Vardy en Riyad Mahrez als de grote smaakmakers. In de tweede seizoenshelft was Arsenal opnieuw te sterk. Slechts drie keer verloren The Foxes vorig seizoen in de Premier League. 23 van de 38 wedstrijden werden gewonnen en twaalf keer pakte Ranieri een punt met zijn Leicester City.
Knuffel-Italiaan
De Romein, in het verleden vier jaar manager van onder meer Chelsea, groeide uit tot King Claudio. Hij werd de man van "dilly ding, dilly dong", die uitspraak ging over een denkbeeldige bel waarmee Ranieri zijn spelers gefocust hield. En er was het moment dat hij vanwege de vele clean sheets zijn spelers pizza's zou voorschotelen. Ranieri kreeg zo de lachers op zijn hand en werd een soort van knuffel-Italiaan in Engeland. Ook omdat hij een grote rol speelde in het moderne voetbalsprookje van Leicester City.
Op 2 mei 2016 werd Leicester City officieel kampioen, nadat Chelsea Tottenham Hotspur van een zege hield (2-2). Dromen kwamen uit in Leicester en na de eerstvolgende thuiswedstrijd van de kampioen kregen aanvoerder Wes Morgan en manager Ranieri de kampioensbeker uitgereikt. Speciaal voor de Italiaanse succescoach vloog zijn landgenoot en zanger Andrea Bocelli over om 'Nessun Dorma' te zingen, op het veld naast een geëmotioneerde Ranieri.
De bel klinkt
Dat bijzondere moment is nu bijna tien maanden geleden. Leicester staat nu zeventiende in de Premier League, ligt uit de Engelse bekertoernooien en verloor de heenwedstrijd tegen Sevilla in de achtste finales van de Champions League. Van de 25 competitiewedstrijden verloor Leicester veertien keer. Assistent-trainer Craig Shakespeare neemt voorlopig de taken van Ranieri over.
"De droom is voorbij", vertelde de ontslagen Ranieri vrijdagmiddag tegen de BBC. "De euforie van vorig seizoen en het kampioen worden is verdwenen. Ik droomde ervan om bij Leicester te blijven. Helaas heeft het niet zo mogen zijn." Wat rest zijn herinneringen aan dat ene bijzondere jaar van Ranieri in Leicester. Het verhaal van The Tinkerman en "dilly ding, dilly dong". De bel heeft nu voor hem geklonken. 
