Het blijft maar miezeren. Boven Verona hangt een dik pak grijze wolken, dat deze zondag niet meer zal verdwijnen. Ook Veronello, op een steenworp afstand gelegen van het Gardameer, gaat verscholen in de grauwe weersomstandigheden. Het trainingscomplex van Chievo Verona ligt in niemandsland, op twintig minuten rijden van de stad van Romeo en Julia en de immense arena in het hart van het centrum. "Ik ben vanochtend al om zeven uur van huis gegaan. Vandaag is de marathon. Anders kom je straks de stad niet meer uit, waarschuwden mijn ploeggenoten al."
Jonathan de Guzman heeft plaatsgenomen in het restaurant van het complex, waar ook de jeugd traint. Zwarte cap, zwart shirt, zwarte broek en zwarte schoenen. De ex-speler van Feyenoord en veertienvoudig Oranje-international lijkt zich te hebben aangepast aan de weerssituatie. "We verblijven hier best vaak. Voor elke thuiswedstrijd komen we hier bij elkaar in het hotel." Een bordje bij de ingang leert dat het een driesterrenhotel betreft. "We overnachten dan hier. Het is ook gemakkelijk als je moe bent na een training of tussen twee trainingen in. Kun je een paar uurtjes liggen. Iemand maakte al een grapje. Straks verlies je twee of drie keer op een rij. Zitten we hier een week."
Vijf maanden is hij nu speler van Chievo. De geelhemden hebben de geboren Canadees voor een seizoen gehuurd van Napoli. Inclusief optie tot koop. "Vorig jaar zijn ze negende geworden. Het doel is nu simpel. Erin blijven. Alles staat dicht bij elkaar net onder de top. Daarom is het belangrijk dat we onze thuiswedstrijden winnen. Of in ieder geval niet verliezen. We begonnen goed aan het seizoen, maar lieten tegen Crotone, Empoli en Bologna onnodig punten liggen. Met onze manier van spelen moet het linkerrijtje haalbaar zijn."
Creatieve inbreng
De bewuste speelwijze is typisch Italiaans, constateerde ELF Voetbal een dag eerder met eigen ogen. Compact, met veel mensen achter de bal en snel de lange bal hanteren. Niet bepaald het spelletje waar De Guzman bekend om staat. Tijdens de wedstrijd strooit onze landgenoot als enige met passjes, gooit hij er enkele mooie passeeracties uit en neemt hij alle standaardsituaties voor zijn rekening. 
"Daarvoor ben ik ook gehaald. Vrije trappen en corners trap ik mijn hele leven al. Ik probeer altijd de voetballende oplossing te zoeken. Maar het klopt wat jullie zagen. We voetbalden deze keer te weinig, waardoor we soms te vaak onder druk stonden. Dat vragen de spelers ook weleens. Waarom voetballen we niet? Ik snap het wel. We verliezen niet. Het resultaat is het belangrijkst. Daarom kiest de trainer dit seizoen voor controlerende middenvelders. Natuurlijk hoopte ik de eerste periode van dit seizoen vaker te spelen. Ik ben een nummer tien, maar daar speelt Valter Birsa (ex-AC Milan, red.). In ons systeem kan ik ook uitstekend links op het middenveld uit de voeten. Sinds de wedstrijd tegen Genoa (5 december, red.) krijg ik daar een kans en loopt het uitstekend."
Nummer 1
Het Marc'Antonio Bentegodi Stadion bruist niet als de naam van De Guzman met zijn opvallende rugnummer 1 op het digitale scorebord voorbij komt. "Op de sfeer is zeker wat aan te merken. Het is natuurlijk een heel groot stadion (39.221 zitplaatsen, red.), nog een gevolg van het WK van 1990. Slechts een klein deel is bezet. Er zitten twee clubs in de stad en Hellas Verona is de grootste. Tachtig procent van de mensen uit de stad is voor Hellas.
De naam van De Guzman viel de hele zomer in relatie met Chievo. Pas op de slotdag van de transferwindow werd de overgang bezegeld. "Het duurde inderdaad lang. De papieren lagen begin augustus al kant en klaar op tafel. Alleen de handtekening van de voorzitter van Napoli, Aurelio de Laurentiis, ontbrak. Hij vierde nog vakantie op zijn boot. In de tussentijd moest ik wachten. Trainde ik voor mezelf. Voordat het definitief rondkwam, deed ik hier al drie of vier dagen mee. De voorbereiding op dit seizoen draaide ik bij Napoli. Raakte ik ook nog geblesseerd. Een scheurtje in de hamstring. Was ik twee tot drie weken uitgeschakeld. De trainer, Maurizio Sarri, vond het jammer dat ik me niet kon bewijzen en zei dat ik beter een nieuwe club kon zoeken. Al maakte Napoli niet echt haast. Ze moesten ook nog andere jongens zien kwijt te raken."
Dat De Guzman die nieuwe club opnieuw in Italië vond, is geen toeval. "Ik wilde graag in de Serie A blijven. Een hele mooie competitie, veel tactiek, veel passie. Geen enkele ploeg wint zomaar een wedstrijd. Je moet telkens alles geven. Alles is geoorloofd om te winnen. Ook al moet een ploeg vijf verdedigers opstellen. Probeer daar maar eens doorheen te komen. Die uitdaging spreekt me aan. Natuurlijk, Engeland is wat betreft sfeer en supporters helemaal top. In Canada woont bijna mijn volledige familie. Daar kunnen ze de wedstrijden in de Premier League kijken. De Serie A wordt nauwelijks uitgezonden. Voor hen is het wel jammer."
Napels
Bij Napoli loopt zijn contract nog tot medio 2018, maar zijn huurappartement in de Zuid-Italiaanse kuststad heeft hij opgezegd. "Wat omgeving betreft is Napels natuurlijk prachtig. Ik woonde in de wijk Posillipo aan het water en trok veel op met Dries Mertens en Kalidou Koulibaly. We carpoolden ook altijd. Mertens is een fijne gozer. Maar de kans is klein dat ik daar nog ga voetballen."
De begeleiding vanuit de medische staf speelt daarin de grootste rol. Na een redelijk succesvol eerste seizoen bij Napoli ontstonden er in de zomer van 2015 fysieke problemen. "Ik voelde al langer klachten. Ik kampte met een sporthernia. Ik moest geopereerd worden, maar de clubarts van Napoli wilde daar niet aan. Ik moest van hem een paar oefeningen doen en dan zou het oké zijn. Eigenlijk wilde ik vorig seizoen in de zomer al weg, mede door die houding. Dat ging niet door. Er kwam een nieuwe trainer bij Napoli (Maurizio Sarri, red.), dus ik moest me toch maar bewijzen. Ik ging door en door, maar kreeg steeds meer last van mijn spieren, van mijn rug. Dan moet ik maar op mijn tanden bijten, dacht ik. Misschien is het niet echt. Hij is de dokter. Ik zorg dat ik fit ben en dan ben ik in de winter weg. In de tussentijd kan ik misschien nog wedstrijden spelen."
Een naïeve gedachte. "De pijn bleef. Ik belandde in een vervelende situatie. Ik bezocht vijf dokters en allemaal kwamen ze tot dezelfde conclusie. Een operatie zou de klachten wegnemen. In de winter wilde ik weg. Dan kon ik geopereerd worden, maar Napoli vond dat niet goed. Er was belangstelling van Bournemouth, van Sunderland. Maar dat ging telkens niet door, omdat ik geblesseerd was. Ik kreeg daardoor ook ruzie met Napoli."
"De blessure was niet te zien op een MRI-scan. Wel op een echo. Dan kan het een sporthernia zijn, maar het hoeft niet. Voor second opinions bezocht ik specialisten in Nederland, Duitsland en Denemarken. In Rotterdam bijvoorbeeld Casper van Eijk. Hij gaf ook het uitdrukkelijke advies om te opereren. Mario Balotelli had zich in Denemarken met dezelfde klachten succesvol en snel laten opereren. Diezelfde specialist bekeek me en had het binnen tien minuten gezien: operatie. In december 2015 heeft hij een hele brief opgesteld en naar Napoli verstuurd. Maar die arts van Napoli wilde nog steeds niet opereren. Dat was niet nodig, zweerde hij op zijn kinderen."
Revalideren
Het ongeloof klinkt in zijn stem. "Toen had ik twee keuzes. Stil zitten bij Napoli, dikker worden, niet beter worden. Of naar een club die smeekt dat je komt, die alle hulp biedt voor een operatie en daarna alle tijd gunt om te revalideren. De huidige sportief directeur van Napoli was eerst technisch directeur bij Carpi. De connectie was zo gemaakt."
De Guzman liet zich een halfjaar verhuren aan de club die onderin de Serie A bungelde. "Op 12 januari ben ik met mijn vriendin naar München gevlogen, waar ik geholpen werd door specialist Ulrike Muschaweck. De volgende ochtend was ik om zeven uur als eerste aan de beurt. Ze hebben een spier over een andere spier gelegd. Geen matje, zoals vaak gebeurt. Dat kan na een tijdje verschuiven. Nog diezelfde dag zat ik in het vliegtuig terug naar Rotterdam. Na tien dagen mocht ik al starten met revalideren. Dat deed ik bij het Topsportcentrum naast De Kuip onder Mikael Kuijpers. Ik kende hem nog vanuit de jeugd van Feyenoord. Binnen korte tijd was ik helemaal pijnvrij en fit. Begin februari ben ik aangesloten bij Carpi en daar maakte ik het seizoen af."
Vijf maanden verbleef De Guzman in een hotel in de Noord-Italiaanse stad. "Als ik de kans kreeg, pakte ik het vliegtuig en was ik twee dagen in Nederland. Dat doe ik nog steeds hoor. Een terugkeer naar Nederland? Ik sluit niets uit. Ik sta voor alles open. Als een Nederlandse club een mooi plaatje schetst, ga ik daar zeker over nadenken."
Thuiskomen
Automatisch valt de naam van Feyenoord. De club waar hij vijf jaar in de jeugd speelde en vijf seizoenen in het eerste elftal een belangrijke waarde was. "Feyenoord zou voelen als thuiskomen. Ik heb er een toptijd gehad. Nooit zal ik vergeten wat de club voor me heeft betekend. Een officieel afscheid heb ik nooit gehad. De manier waarop ik vertrok lag gevoelig."
In de zomer van 2010 stapte hij transfervrij over naar Real Mallorca. "Een officieel moment om het publiek te bedanken is daardoor nooit ingelast. Maar misschien moest het ook zo zijn dat ik nog geen afscheid heb genomen. Volgend jaar met Feyenoord in de Champions League? Dat zou echt top zijn."
Dan moet Feyenoord wel de titel pakken. "Als ze een keer kampioen kunnen worden, dan is het dit seizoen. Ajax en PSV laten te veel punten liggen. Ajax is niet het Ajax dat het graag wil zijn. PSV is dit seizoen niet het PSV van de afgelopen jaren. Feyenoord heeft een moeilijke periode gehad. Het is straks afwachten hoe de eerste serie na de winterstop uitvalt. Feyenoord is meer een team dan vorig jaar. Ze snappen het ook wel. Karim El Ahmadi is echt een baas op het veld. Ik heb nog regelmatig contact met hem. Als enige van de huidige spelersgroep overigens. Hij woont bij me in de buurt in Rotterdam. Ik probeer nog alle wedstrijden van Feyenoord te bekijken. Ik heb FOX Sports, Ziggo Sport, RTL... Ik kan het allemaal volgen. Maar in de praktijk kijk ik alleen naar Feyenoord."
In de zomer van 2015 meldde PSV zich voor De Guzman. "Ik heb die belangstelling afgewezen. Op dat moment paste het niet om naar PSV te gaan. Het buitenland, dat was mijn ambitie. Ik was een beetje de weg kwijt, door die blessure." Even valt er een pauze. Hij benut die pauze niet om zijn glas water leeg te drinken. "Achteraf was het misschien een betere optie geweest. Dan had ik dichter bij het Nederlands elftal gezeten. PSV speelde toen ook nog in de Champions League."
Oranje
Het Nederlands elftal is genoemd. In de laatste interlands van het kalenderjaar kreeg bondscoach Danny Blind te maken met een lawine van afvallers. Vooral de middenvelders raakten bij bosjes geblesseerd. "Nee, ik hield geen rekening met een telefoontje. Ik speelde toen nauwelijks, kwam niet wekelijks in actie. Dan kun je dat niet verwachten. De trainer zag me ook niet in actie. Italië is zelfs in Nederland moeilijk te volgen. Ik moet gaan schitteren, een serie wedstrijden neerzetten. Gelukkig gebeurt dat nu. Dan mag ik langzaam aan een terugkeer denken."
Op 31 maart 2015, de avond dat Oranje toenmalig Europees kampioen Spanje met 2-0 klopte, speelde hij zijn veertiende en voorlopig laatste interland. "Of de bondscoach het verhaal van mijn blessures kent? Ik denk het wel. Ik heb Danny Blind nooit gesproken. Maar Edwin Goedhart (bondsarts, red.) kent mijn verhaal en Rien Heijboer van het Erasmus MC heeft me zelfs drie keer geopereerd. Blind zal het moeten weten."
Op het WK van 2014 speelde De Guzman mee in de groepswedstrijden tegen Spanje (5-1) en Aus - tralië (3-2) en dreef hij Brazilië tot wanhoop in de strijd om de derde plaats, waarin het gastland met 3-0 van de mat werd gespeeld. "Ik denk eigenlijk nauwelijks meer aan het WK van 2014. Jullie hebben daar meer gevoel bij dan wij. Wij dachten alleen maar aan de volgende wedstrijd. Die moesten we winnen. Het besef dat we toen derde werden, is er niet. Wanneer dat komt? Misschien als ik straks gestopt ben. Ik zag vanuit Brazilië beelden dat heel Rotterdam op zijn kop stond. De straten vol. Die afstand deed het dan waarschijnlijk."
Robben
"Louis van Gaal vormde een heel belangrijke schakel in het succes. Hij bracht een heel goed team bij elkaar. Exact de juiste 23 spelers. Hij was duidelijk. Dit gaan we doen. Eén keer scoren, dat is genoeg om te winnen. Dit is een toernooi, geen competitie. Alles draait om winst. Wesley Sneijder, Arjen Robben en Robin van Persie zijn belangrijk. Ik moest, net als de rest, ballen afpakken en die bij hen inleveren. Zij zouden het verschil gaan maken. Robben was de motor van het team. Zowel binnen als buiten het veld. Een hele fijne man, een aardige gozer. Hij bracht ons naar die prachtige momenten." 
Oranje beleeft nu een zware periode. De laatste kwalificatie-interland tegen Luxemburg bekeek De Guzman voor de televisie. "Dat weekend was ik in Rotterdam. Het was slordig van Nederlandse kant, maar we pakten de drie punten. Die 1-3 was niet gemakkelijk. Nederland is zulke resultaten niet gewend. We zijn niet meer het land dat kleine landen met 0-5 oprolt. Dat gebeurde echt zes of acht jaar geleden. Of ik iemand van het huidige team heb gesproken? Nee."
In het Nederlands elftal worden andere kwaliteiten gevraagd dan in het buitenland. "In de periode van het WK speelde ik voor Swansea City. Daar liep ik niet zoveel. Was ik een echte spelverdeler. Bij Oranje moest ik juist veel meer lopen. Veel meer in de bal komen. Voetbal in Nederland betekent één tegen één, loopvermogen is belangrijk."
Tactiek spreekt De Guzman aan. "Ik wil een trainerscursus gaan volgen. Ik moet langzaam aan mijn toekomst denken. Hier in Italië duurt een cursus drie tot zes weken. Ik zou graag de Nederlandse school toepassen. Technisch, aanvallend spel. Maar het liefst wil ik eerst zo lang mogelijk doorgaan. Voetbal is het mooiste spelletje dat er is. Zolang ik fit ben, is daar geen enkele twijfel over mogelijk."
Feyenoord
Zijn oudste zoon Jaden speelt dit seizoen bij Feyenoord Onder 10. "Een talentje hoor. Hij is nu net tien jaar, maar helemaal voetbalgek, een echt Feyenoord-supportertje", waarna hij zijn telefoon pakt. "Hier. Ik moet je dit filmpje laten zien." We zien een fanatiek meelevende De Guzman junior op de tribune van De Kuip. "Hij heeft nog geen vaste positie op het veld. Vaak staat hij rechtsback. Hij traint drie keer in de week onder Andwélé Slory (oud-speler Feyenoord en Oranje, red.). Via de app voetbal.nl zie ik altijd heel snel de uitslagen van zijn wedstrijden. Daarna bel ik hem. Als het goed is gegaan, praat hij uitgebreid. Anders is het vaak kort 'ging goed'."
Net als zijn zusje Sinadine van acht jaar gaat Jaden naar een Engelstalige school in Rotterdam. "Ik vind het goed als ze al vroeg Engels leren. Mijn ouders spreken geen woord Nederlands. Toen mijn kinderen twee en drie jaar waren, gingen we bij mijn ouders op bezoek in Toronto. Toen kwamen Jaden en Sinadine telkens naar mij toe, omdat ze opa en oma niet konden verstaan. Vond ik jammer. Ook mijn vriendin Sarah spreekt alleen Engels. Mijn dochter zit op atletiek, bij PAC in Rotterdam." 
Opnieuw komt de telefoon tevoorschijn. Bij een korte sprint in een indoorhal troeft een meisje de andere deelneemsters af met een straatlengte voorsprong. "Ze is echt snel. Ook doet ze aan paardrijden. Ze zijn het gewend dat papa er niet vaak is. Toen ik in 2014 naar het WK ging, zag je op Schiphol allemaal die huilende kinderen. Die twee van mij niet. 'Dag pap, we zien je weer op tv.'"
Nu vraagt Jaden regelmatig wanneer papa weer voor Feyenoord gaat spelen. "Hij zou dat hartstikke mooi vinden. Hij is mijn grootste fan." En? "Ik sta overal voor open. Komt de club met een mooie aanbieding, dan zal ik die altijd in overweging nemen. Feyenoord blijft altijd speciaal voor me. Het voelt als mijn club."
