In café 't Pleintje aan het Sint Trudoplein klinkt op vol volume 'Voor Rood Wit Gezongen' door de geluidsinstallatie. Het clublied van PSV wordt meegezongen door bierdrinkers aan de bar van het eetcafé. Sommigen bewegen hun heupen daarbij. Andere gasten eten zittend aan de houten tafels een schnitzel met Stroganoffsaus, een varkenshaas of saté met patat. Weer anderen kijken het eten van de borden van anderen. Frits Philips kijkt toe vanuit een ingelijst portret aan de muur.
850 meter verderop, tien minuten lopen, staat het Philips Stadion, aan de Frederiklaan 10 in Philipsdorp, Eindhoven. Nicolas Isimat-Mirin (van Come on Pe-sje-vee) loopt bij de hoofdingang met een zwarte pet op zijn hoofd en een wedstrijdkaart in zijn hand. Georginio Wijnaldum wordt door drie mannen in zwarte pakken met zwarte stropdassen naar de hoofdingang geloodst.
Caballero
"Ik ben geen tenor", zegt een man in de lift naar de vijfde verdieping in het Philips Stadion. Hij bedient de lift en heeft een lage stem. "Ik kan niet zingen joh. Ik heb drie poliepen. Hoe dat komt? Ik denk door twee pakjes Caballero per dag. Zonder filter", vermoedt de bediener van de lift, gekleed in een zwarte gilet en witte blouse.
De lenzen van de camera's zijn tijdens de warming-up van de spelers van PSV en Manchester United gericht op Memphis Depay (21). Hij is veelvuldig te zien op tv-schermen op de tribune voor journalisten. Memphis rekt, strekt, passt, schiet en praat met teamgenoten van United.
Vijf minuten nadat hij als laatste speler van de Engelse topclub de catacomben in loopt, komt Memphis als laatste in de rij speler van Manchester United het veld op. Scheidsrechter Nicola Rizzoli uit Italië drukt de wedstrijdbal even tegen zijn mond. Na de Champions League-hymne loopt Memphis voorbij de spelers van PSV: omhelzingen en high fives.
Lijdensweg
#bethedifference staat op de reclameboarding langs het veld. De boodschap komt van adidas, shirtsponsor van Manchester United. Veertig minuten later maakt Memphis het verschil, voor United. Hij speelt Santiago Arias en Jeffrey Bruma uit en schiet de bal tussen de benen van keeper Jeroen Zoet. Met een lach op zijn gezicht rent Memphis naar de cornervlag en steekt zijn handen in de lucht. Daarna zijn handen op zijn hoofd en voor zijn gezicht. Dat gebeurde eerder daarvoor ook.
Twee strepen van zo'n dertig meter lang, parallel aan elkaar, lopen van de penaltystip naar de dugout. Het is het eerste spoor van de lange lijdensweg van Luke Shaw. Per brancard werd de Manchester United-verdediger de catacomben van het Philips Stadion in gereden. Op weg naar de ambulance. Shaw hield een kapje op zijn mond die was aangesloten op een zuurstoftankje. Memphis zag dat en haalde een hand over zijn gezicht. "Come on boys", riep hij toen Rizzoli de wedstrijd weer in gang bracht.
Rookpluimen
Zijn doelpunt doet Memphis weer stralen. Hij lacht in de minuten na de 0-1 bij een aai over het hoofd van Guardado (nadat ze samen op de grond vallen na een duel) en als hij een hand op de rug van Rizzoli (na een vrije trap voor PSV) legt. Tien seconden na die handlegging verstijft Memphis. Hector Moreno scoort via het hoofd van Daley Blind. Memphis sjokt met zijn ogen op het veld gericht naar de middenstip. Rookpluimen stijgen op uit het stadion. PSV-fans roepen 'Boeruuh'. Een paar keer achter elkaar.
Dat tafereel herhaalt zich kort na 22.00 uur. Memphis staat voorover gebogen met de handen op zijn knieën leunend. Supporters van PSV scanderen de naam van Luciano Narsingh op de melodie van 'in excelsis deo' van het lied 'Gloria, in excelsis deo'. Narsingh maakte met een kopbal de 2-1 voor PSV. Later op de avond zegt de matchwinner van PSV dat dit een van de mooiste avonden uit zijn leven is.
Plagen hoort erbij
Memphis trekt om 22.40 uur het zwarte Manchester-shirt over zijn mond als Rizzoli voor einde van de wedstrijd fluit. Spelers van PSV feliciteren elkaar. Memphis staart voor zich uit en loopt daarna naar Arias. Ze omhelzen elkaar. Na Brenet, Bruma en Jürgen Locadia zoeken de andere spelers van PSV Memphis ook even op.
Met een ontbloot bovenlijf en het shirt van Arias half in zijn broek gestoken wandelt Memphis van het veld. De supporters van PSV applaudisseren. "Memphis heeft bijna tien jaar bij PSV gespeeld en iedereen is nog steeds gek op hem. Iedereen gunde hem ook die transfer naar United, een echte topclub. We hebben nog geregeld contact via de app", zegt Joshua Brenet vanachter een stalen hek in een grote witte partytent met een houten vloer: de mixed zone.
"In aanloop naar deze wedstrijd zat er een beetje plagen bij. Misschien dat dat ook nog gaat gebeuren. Dat hoort er een beetje bij hè", vertelt Brenet met een glimlach. "Memphis kwam na de wedstrijd bij ons in de kleedkamer om ons te feliciteren. Hij is een sportieve verliezer, al zal hij behoorlijk chagrijnig zijn. Nee, we hebben geen shirts gewisseld, Arias was me voor, haha."
Geen interviews
Jeffrey Bruma sprak kort met Memphis. "Het was leuk om tegenover hem te staan, maar meer ook niet. Het blijft PSV tegen United. Wij wilden winnen en United ook. Ik sta hier nu iets blijer dan Memphis denk ik. Het was een hele mooie avond voor ons. Ik had dit resultaat niet echt verwacht, maar hoopte er wel op", aldus Bruma.
Even voor half twaalf wandelt Memphis voorbij. Twee diamanten in zijn oorlellen en in een zwart pak met rode stropdas. Hij omzeilt de stalen hekken met blauwe doeken en reageert niet op vragen van journalisten of hij tijd heeft óf dat ze een vraag mogen stellen. David de Gea, Juan Mata, Bastian Schweinsteiger en Chris Smalling liepen ook stilzwijgend door.
Een verslaggever van FOX Sports schudt Memphis vluchtig de hand. Daley Blind werd eerder wel tot stilstand gebracht. Memphis niet. "Nee, geen interviews", vertelt hij. Buiten de mixed zone flitsen fototoestellen van fans. Memphis geeft high fives en zet zijn handtekening op shirts en papier. De motor van de bus van United draait al.
Paultjuh Post
"Louis van Gaal's Army", roepen mensen buiten de partytent als Louis van Gaal hen tegemoet loopt op weg naar de bus. "Ik zag Memphis jonguh. Hij keek mij aan!", schreeuwt een jongen met een Brabants accent naar jongens die naast hem staan. Ze herkennen Omroep Brabant-verslaggever Paul Postman.
"Paultjuh Post! Paultjuh! Je gaat toch wel uitzenden dat wij hier stonden te zingen voor Brenet. Buiten, bij die tent." Zo'n tien meter verderop verdwijnt de bus met Louis' Red Army langzaam in de duisternis. Overschaduwd in de Lichtstad. Postman steekt een sigaret aan. De zingende jongens lopen door en zetten 'Voor Rood Wit Gezongen' in. Het gezang is nog lang hoorbaar.
