Engeland: Huddersfield Town
Huddersfield Town heeft eigenlijk alle ingrediënten om de gedoodverfde degradatiekandidaat te zijn. The Terriers eindigde vorig seizoen slechts als vijfde in de Championship maar wisten via de play-offs uiteindelijk de Premier League te bereiken. In tegenstelling tot het gros van de clubs uit Premier League houdt Hudderfield Town de transferuitgaven daarnaast vooralsnog op een bescheiden niveau.
Huddersfield gaf tot nog toe ‘slechts’ 44,6 miljoen euro uit. Ter vergelijking: daar koop je net Nemanja Matic van. Desondanks is de ploeg uitstekend aan de competitie begonnen. In de eerste speelronde werd het Crystal Palace van Frank de Boer op Selhurst Park met 0-3 verslagen waarna Huddersfield eveneens van Newcastle United wist te winnen: 1-0. In de laatste speelronde voor de interlandperiode werd er vervolgens gelijk gespeeld tegen Southampton.
Foto: Met zeven punten uit de eerste drie wedstrijden bezet Huddersfield momenteel een derde plek op de ranglijst, achter grootmachten Manchester United en Liverpool. Trainer David Wagner, een Duitser met Amerikaanse roots, is daarnaast een andere reden waarom Huddersfield Town een interessante ploeg is om dit seizoen te volgen. Wagner zweert bij een intensief pressievoetbal, waarmee het Manchester City vorig seizoen in de FA Cup erg moeilijk maakte. In het Etihad Stadium wist Huddersfield de ploeg van Pep Guardiola op 0-0 te houden.
Italië: SPAL
Ook SPAL gaf deze zomer, net als Hudderfield Town, weinig geld uit op de transfermarkt. Alleen is de situatie bij SPAL iets extremer. Slechts 3,3 miljoen euro spendeerde de Italiaanse promovendus aan transferbedragen. Daarbij werden wel de nodige huurlingen binnen gehaald: acht om precies te zijn. Dat SPAL weinig geld te makken heeft is verklaarbaar.
In 2013 was de club op sterven na dood. Voor de derde keer. SPAL had op dat moment al twee faillissementen achter de rug en een derde zou hoogstwaarschijnlijk de definitieve nekslag zijn. In juli 2013 toog de toenmalige burgemeester van Ferrara, waar SPAL oorspronkelijk vandaan komt, naar de familie Colombarini met de vraag om de club van een definitief einde te behoeden.
Dat de burgemeester bij de familie Colombarini uitkwam is overigens niet vreemd. De familie steunde lange tijd de amateurclub AC Giacomense uit het plaatsje Masi San Giacomo waarmee het vanuit de krochten van het amateurvoetbal op klom naar de toenmalige Lega Pro, het derde Italiaanse profniveau.
Foto: Nadat da familie Colombarini besloot om SPAL van de ondergang te behoeden werd de naam van AC Giacomense verandert in SPAL en besloot de familie om de club naar Ferrara te verhuizen. In het eerste seizoen met de Colombarini’s aan de leiding (2014/15) wist SPAL de Serie C meteen als vierde af te sluiten. Daarna volgden twee kampioenschappen waardoor SPAL momenteel in de Serie A actief is. Daarin dendert de club vooralsnog vrolijk door. Met vier punten uit de eerste twee duels kent SPAL een uitstekende competitiestart.
Spanje: Real Betis Sevilla
Sinds de promotie naar de Primera División in het seizoen 2014/15 is Real Betis allesbehalve een hoogvlieger op het hoogste Spaanse niveau. In het eerst seizoen na de promotie eindigde Betis nog als tiende terwijl de vijftiende plaats van vorig seizoen een teleurstelling was in het groen-witte deel van Sevilla. Dat seizoen zou daar weleens verandering in kunnen gaan komen.
Real Betis raakte met Dani Ceballos (Real Madrid) weliswaar een belangrijke speler en een groot talent kwijt, maar de ontvangen zestien miljoen euro werden deze zomer goed besteed. Met Víctor Camarasa haalde Betis een talentvolle middenvelder binnen, terwijl met Cristian Tello de nodige snelheid werd verwelkomd. De club versterkte zich daarnaast eveneens met de ervaren middenvelders Andrés Guardado en Javi García.
Maar de grootste klapper maakte Betis deze zomer met de komst van Ryad Boudebouz, die overkwam van Montpellier. De Algerijnse middenvelder was volgens Squawka vorig seizoen de speler in de top vijf competities die de meeste kansen creëerde. Dit seizoen moet hij het aanvalsspel van Real Betis vorm gaan geven. De fans van Betis hebben daar in ieder geval vertrouwen in. De club verkocht vooralsnog zo’n 48.000 seizoenskaarten, terwijl het record op 45.000 lag, en streeft er na de 50.000 te halen.
Foto: Frankrijk: Olympique Lyonnais
PSG is na de komst van Neymar dé titelkandidaat in Frankrijk, terwijl AS Monaco de belangrijkste kandidaat lijkt om plek twee op te eisen. Daarachter zou Olympique Lyonnais na twee vierde plaatsen op rij weleens kunnen gaan verrassen met een derde plaats, die vorig seizoen nog een prooi bleek voor Nice.
Over aanvallende kwaliteiten beschikt de ploeg van trainer Bruno Génésio in ieder geval voldoende. Met Memphis Depay en Bertrand Traoré heeft Olympique Lyonnais de beschikking over twee voormalige Eredivisiespelers, terwijl de spitspositie wordt bezet door Mariano Díaz. De 24-jarige aanvaller kwam deze zomer over van Real Madrid en wist in zijn eerste vier wedstrijden al driemaal het net te vinden.
Grootste blikvanger bij Les Gones is na het vertrek van Alexandre Lacazette en Corentin Tolisso echter Nabil Fekir, die inmiddels de rol van nummer tien en aanvoerder heeft. In de thuiswedstrijd tegen Girondins de Bordeaux liet Fekir met een schitterende treffer, met zijn mindere rechterbeen nota bene, al zien wat het publiek dit seizoen van hem kan verwachten.
Duitsland: Eintracht Frankfurt
Sinds de terugkeer in de Bundesliga in 2012 is Eintracht Frankfurt allesbehalve het toonbeeld van stabiliteit. Sinds de rentree eindigde Frankfurt achtereenvolgens als zesde, dertiende, negende, zestiende, waarna het vorige seizoen werd afgesloten als elfde. Dit seizoen zou Eintracht Frankfurt weleens de verassing kunnen gaan worden in Duitsland.
De onderlinge verschillen in Duitsland zijn immers klein, op Bayern München na uiteraard. Maar bij de ploegen onder Bayern kan iedereen van iedereen winnen. Duitsland is immers een land waar de ploegen fysiek sterk zijn en tot het einde blijven gaan. Een wedstrijd is daardoor niet zomaar gewonnen. Daarnaast heeft Eintracht Frankfurt onder trainer Niko Kovac, met zijn broertje Robert als assistent, een stijgende lijn te pakken.
Foto: Kovac heeft het sinds 21 maart 2016 voor het zeggen bij Eintracht. Tijdens zijn aanstelling was het devies simpel: de club behoeden van degradatie. Daarin slaagde Kovac, waarna hij vorig seizoen de kans kreeg om zijn ideeën verder vorm te geven. Het resulteerde na een zestiende plek op de ranglijst dus in een elfde plaats, waarbij tevens de finale van de DFB Pokal werd bereikt. Met onder meer het aantrekken van Jetro Willems, Jonathan de Guzman en Sebastien Haller moet Eintracht Frankfurt dit seizoen weer een stap omhoog zetten op de ranglijst.
