Vol verbazing keek David Villa vlak voor het beginnen van de blessuretijd eens het stadion rond. Al die liefde voor hem, hoe kon dat nou weer? De spits speelde op het teleurstellende WK in Brazilië zijn laatste wedstrijd voor La Furia Roja en was sindsdien uitgerangeerd vanwege de dringende nood aan verjonging in de Spaanse selectie. De in de Verenigde Staten spelende Villa was verleden tijd, leek het.
Door het ontbreken van Diego Costa, die wegens een conflict met zijn club Chelsea op dit moment niet traint en geen wedstrijdritme heeft, kreeg David Villa zaterdag toch zijn rehabilitatie. En waar Robin van Persie zijn invalbeurt na lange afwezigheid in mineur zag eindigen met een blessure en een dikke nederlaag tegen Frankrijk, waren het voor El Guaje minuten van glorie. Het volgepakte Santiago Bernabeu behandelde Villa met respect en dank. Voor chagrijn was geen plaats. Daarvoor had Spanje de wedstrijd tegen Italië te goed gespeeld.
Nieuwe leiders
Grijpt bondscoach Julen Lopetegui met het selecteren van Villa terug op het verleden? Natuurlijk, de Amerikaanse MLS is in principe geen competitie waar een keuzeheer van Spanje zijn spelers gaat zoeken. Zonder zijn status als 98-voudig international en zijn belangrijke rol in de successen tussen 2008 en 2012, had Villa waarschijnlijk de selectie van Spanje voor de wedstrijden tegen Italië en Liechtenstein niet gehaald. Desondanks is zijn uitverkiezing, ondanks de ambities van Spanje te verjongen na het WK 2014, gerechtvaardigd. De nieuwe aanwas heeft zich namelijk aangediend.
Drie jaar lang had Spanje geen antwoord op de vraag wie nou de nieuwe Villa moest worden in Spanje. De opties bieden zich nu langzamerhand aan. Alvaro Morata heeft sinds zijn megatransfer naar Chelsea een vaste basisplaats bij een Europese topclub en presteert over het algemeen prima bij La Furia Roja. Ook Diego Costa is mits wedstrijdfit geen koekenbakker in het rode shirt. De man die Santiago Bernabeu zaterdag in vuur en vlam zette, is echter normaliter niet eens een spits. Francisco Román Alarcón Suárez, kortweg Isco, deed zaterdag als ‘nummer 9’ wat Spanje al jarenlang van hem verwacht. De natie in vuur en vlam zetten.
Met een prachtige vrije trap, een knappe tweede goal en een magisch optreden als valse spits maakte Isco de zo geroemde Italiaanse verdediging niet één, maar vijf koppen kleiner. Het was zonder twijfel zijn beste wedstrijd voor Spanje ooit en daarmee is de hoop dat hij Spanje naar nieuw succes kan leiden groter dan ooit. Met toptalent en ploeggenoot Marco Asensio aan zijn zijde begint de wereldkampioen van 2010 eindelijk een nieuwe vorm te krijgen. De wedstrijd van Spanje tegen Italië was niet enkel een voetbalfeest voor de neutrale kijker, het was de aankondiging van een nieuw Spaans tijdperk.
Villa’s invalbeurt was niet de belangrijkste rentree van de avond. Dat was die van Spanje als nationaal voetbalelftal. Het land dat het afgelopen decennium de eindtoernooien domineerde, is terug van weggeweest.
