Dat zit ongeveer zo. Wimbledon, origineel afkomstig uit Londen, was, vooral in de jaren ’80, een gevreesde ploeg in Engeland. Niet vanwege hun geduchte combinatievoetbal, eerder omdat de ploeg bestond uit een bende hooligans op voetbalschoenen met toekomstig filmster Vinnie Jones als aanvoerder. Deze gang wist zich met extreem fysiek voetbal lange tijd tussen de Engelse voetbalelite staande te houden en won in 1988 zelfs de FA Cup. Tussen alle aanslagen op het sterrenensemble van Liverpool door had The Crazy Gang klaarblijkelijk nog kans gezien om een doelpunt te fabriceren.
Alleen raakte de club begin jaren ’90 dakloos. Toen de Britse overheid allerlei strenge eisen aan stadions ging stellen, moest het aftandse Plough Lane gesloopt worden. In de nineties kon de club opvang vinden bij Crystal Palace, terwijl het naar een permanente oplossing zocht. Die kwam maar niet, hetgeen uiteindelijk resulteerde in degradatie uit de Premier League. Op een kwade dag aan het begin van de huidige eeuw besloot het bestuur dat de enige levensvatbare optie een verhuizing naar Milton Keynes was, een beetje het Almere van Engeland. Daar zou de club dan onder de naam Milton Keynes Dons(MK Dons) gaan opereren.
Maar kom de Engelsman niet aan zijn voetbalclub. De verhuizing naar Milton Keynes viel bij het overgrote deel van de Wimbledon-aanhang op zijn zachtst gezegd niet in goede aarde. Dat er in Milton Keynes voetbal in de League One te zien was, het zou ze een zorg zijn. Zij stichtten een eigen club: AFC Wimbledon. En die moesten achterin de rij aan sluiten: in de Combined Counties League Premier Division. Het negende niveau. Verplaatsingen gingen niet meer naar Arsenal of Newcastle United, maar naar clubs met namen als Ash United en Viking Greenford. Maar hun club heette nog Wimbledon. Dat wel.
Natuurlijk mocht van Wimbledon wel het een en ander verwacht worden. Dat de club op termijn terug zou keren naar de bovenste vier divisies die samen het officiële profvoetbal behelzen stond buiten discussie. Toch is het heel snel gegaan: in amper vijftien jaar is de club zes divisies opgeklommen waarmee het nu in League One speelt. In League One inderdaad, waar het een bekend gezicht tegenkomt. MK Dons, om precies te zijn. Vorig seizoen speelde de feniks voor het eerst competitievoetbal tegen hun erfvijand: beide ploegen wonnen hun thuiswedstrijd. Uiteindelijk eindigde MK Dons een handjevol plaatsen en punten hoger op de ranglijst, maar het gat lijkt gedicht.
Vrijdagavond op Kingsmeadow, de thuishaven van AFC Wimbledon, een vervolg in deze serie. We mogen ons verwachten aan een hoop steken onder de gordel – met where were you, when you were us als onbetwiste koploper. Ook kunnen de kijkers zich schrap zetten voor de enorme hunkering in Wimbledon om dit seizoen voor het eerst een hogere eindklassering te behalen. En uiteraard mogen we ons verwachten aan een hoop lange ballen, maar die krijg je er nu eenmaal standaard bij.
