Het was de tijd van toptrainers als Héctor Cúper en Rafael Benitez op de bank. Van spelers als David Albelda, Ruben Baraja, Vicente, Roberto Ayala en Santiago Canizares in het witte thuistenue. Al die topspelers in het Mestalla vormden een paar jaar lang een wezenlijke bedreiging voor de gevestigde orde in Madrid en Barcelona. Tot de neergang kwam. Vorig seizoen bereikte de club de bodem. Een schrale selectie haalde zo weinig puntjes binnen dat de club tijdens de feestdagen van 2016 op een beschamende zeventiende plaats stond. De eindklassering van twaalfde kan ermee door, maar is niet om over naar huis te schrijven. Nu is alles anders.
Zondagavond had Valencia de in eigen land ongenaakbare koploper FC Barcelona te gast en het werd 1-1. Vooruit, daar zat wat geluk bij aangezien de arbitrage een Catalaanse treffer die ongeveer de lichaamslengte van Lionel Messi over de lijn was niet toekende. Valencia staat desondanks tweede in La Liga, nog voor de beide Madrileense bolwerken. Na een paar seizoenen in de grauwe middenmoot lijkt Valencia op de weg terug. Wat is er allemaal gebeurd aan de Spaanse oostkust?
Ten eerste hebben ze geprofiteerd van een haast onbegrijpelijke mogelijkheid. Ruim een jaar geleden werd Marcelino ontslagen bij de buren van Villarreal na bonje met het bestuur. Ondanks een prima periode in El Madrigal kon hij een jaar geen nieuwe baan vinden, waarna Valencia het buitenkansje aangreep. Na een periode vol met rare trainerskeuzes, op het dieptepunt werd er zelfs een Engelse analist ingevlogen, had de club in ieder geval weer een fatsoenlijke trainer.
Dan moest de ploeg nog op orde. Vooral in de as van het veld kwam Valencia vorig seizoen structureel kwaliteit te kort. In het doel toont Neto zich een betrouwbare sluit, Gabriel Paulista is in de defensie beter op zijn plaats in Spanje dan hij ooit in Engeland was. Om het feest compleet te maken is spits Simone Zaza uitstekend op schot: de Italiaan maakte er al negen in de competitie. Zo heeft Marcelino eigenlijk in weinig tijd een degelijk elftal gebouwd. En de resultaten zijn er ook naar.
Na dertien wedstrijden staat Valencia ongeslagen op de tweede plaats. De vier keer dat het punten inleverde, was het steeds in wedstrijden tegen de top drie en in de uitwedstrijd bij stadgenoot Levante. Verder wonnen ze alles, met als hoogtepunt een eclatante 4-0 tegen Champions League-deelnemer Sevilla. Ook de 3-6 in het stadion van Real Betis mocht er zijn. Het geeft supporters van slapende reuzen als HSV, Everton en Fiorentina moed: een goede trainer en een paar nieuwe spelers kunnen je al een heel eind op weg helpen.
