David Moyes
Wie geen fan is van David Moyes kan in iedere discussie munitie te over aanwenden uit zijn laatste twee klussen: de Schot werkte weinig succesvol bij Manchester United en Sunderland. Wie hem wel een warm hart toedraagt, zal wijzen op zijn dienstverband op Goodison Park, Moyes werkte meer dan een decennium succesvol bij Everton. In november nam hij het over bij West Ham en dat gaat tot nu toe prima. Uit bij Manchester City bood zijn ploeg flink weerstand, om vervolgens vier punten te halen tegen Chelsea en Arsenal. Een klinkende 0-3 zege bij Stoke City bracht hem stevig in het zadel.
Sam Allardyce
Als er nog bewijs nodig was voor het bestaan van wat in Nederland met een modewoord een ‘kartel’ zou worden genoemd, is dat voldoende geleverd door de aanstelling van Sam Allardyce bij Everton. Deze krasse verschijning maakte het ambt van bondscoach van het land dat voetbal uitvond te schande. Zijn beloning is dat Everton, toch niet de minste club, hem nu aanstelde. Voorlopig nog met succes ook: de opvolger van Ronald Koeman is erin geslaagd om de defensie dicht te metselen. Nu zijn mond nog, want ook zijn recente uitspraken over zijn voorganger kunnen onmogelijk voor chique door. Voor een man met een dergelijk brandmerk tellen alleen daden, geen woorden meer. Als hij over drie weken op Anfield van Liverpool wint in de FA Cup, dan pas willen we hem weer horen.
Roy Hodgson
Wie op televisie wijs kan worden uit zijn gemompel, krijgt niet het idee dat Roy Hodgson een tiran is die zijn spelers door de modder jaagt. Hodgson, ook al een voormalig bondscoach, lijkt een typische Engelse manager: vriendelijk en niet in het bezit van spectaculaire tactische kennis. Toch is wat hij op Selhurst Park aan het doen is best bijzonder. Na een rampstart met nul uit zeven werd er verrassend van kampioen Chelsea gewonnen. Daarmee was het sprokkelseizoen geopend: Palace verloor al zeven wedstrijden niet meer en staat niet eens meer in de degradatiezone. Hoe idioot het ook is dat Frank de Boer al na een handvol wedstrijden werd bedankt, het werpt vooralsnog wel vruchten af.
Alan Pardew
Veel ijdeler dan de man die berucht werd om zijn dansje tijdens de FA Cup-finale van 2016 zal je ze niet snel tegenkomen. Van deze mannen zal voor hem de klus om het publiek voor zich te winnen het minst zwaar zijn: na jarenlang het extreem verdedigende voetbal dat Tony Pulis zijn ploeg liet spelen zal de aanhang van West Bromwich Albion alles tolereren. Nou ja, alles behalve degradatie. Pardew is de enige in het kwartet die zijn ploeg momenteel boven de rode streep uit moet gaan zien te loodsen. Een klus die hem niet makkelijk zal vallen, gezien het materiaal dat volledig in een door Pulis gegoten betonvulling is gegooid.
