Sol Campbell – Tottenham Hotspur naar Arsenal
Er was een tijd, nog niet zo lang geleden, dat overstappen van White Hart Lane naar Highbury niet alleen mogelijk was omdat de beide pareltjes nog in gebruik waren, maar dat het ook nog eens zonder enige vorm van twijfel een sprong voorwaarts was. Campbell, kind van de club, bezwoer dat hij nooit naar Arsenal zou gaan. Dat het toch gebeurde, werd ook niet uitgelekt. De media dachten dat ze naar Highbury kwamen voor de presentatie van een nieuwe reservedoelman, maar ineens zat Campbell tegenover hen. Zijn aflopende contract stelde hem in staat om overal heen te gaan, maar hij koos ervoor om amper twee kilometer te verhuizen.
Nicky Barmby – Everton naar Liverpool
“Hij heeft zijn religie niet veranderd ofzo.” Gérard Houllier probeerde de overstap van Barmby ietwat te nuanceren. Onbegonnen werk. Op Goodison Park werd Barmby zo vijandig ontvangen, dat de Franse trainer besloot om hem het seizoen erop maar buiten de selectie te houden. Barmby was bij Everton uitgegroeid tot een absolute publiekslieveling, en ook in Liverpool is het hoogst ongebruikelijk dat spelers binnen de stad transfereren. Dat hij ook nog scoorde tegen Everton, maakte het dubbel pijnlijk.
Ashley Cole – Arsenal naar Chelsea
In Londen zijn er wel honderden restaurants waar je uitstekend kan eten. Natuurlijk zal José Mourinho beweren dat hij toevallig dezelfde smaak heeft als toenmalig Arsenal-linksback Ashley Cole. De disciplinaire commissie van de FA geloofde er helemaal niets van en beboette beide heren. Het kwaad was al geschied: onder het genot van een hapje en een drankje, bespraken de twee tenslotte buiten Arsenal om de overgang van die club naar Chelsea, waar Mourinho werkte. Cole werd op die manier persona nn
Fernando Torres – Liverpool naar Chelsea
De Reds hadden ternauwernood Steven Gerrard binnenboord gehouden enkele jaren eerder. Toen de oliemiljarden van Chelsea Fernando Torres riepen, stonden ze kansloos. De Spanjaard diende een transferverzoek in en ging voor 60 miljoen euro over naar Stamford Bridge. Eenmaal in Londen was hij nooit meer het onverzadigbare doelpuntenmonster, de angstaanjagende machine die op zijn beste dagen in Liverpool zowel te sterk, te snel, te slim als te dodelijk was voor de beste verdedigers ter wereld.
Robin van Persie – Arsenal naar Manchester United
Van Persie werd wel eens cynisch een veredeld afscheidscadeau aan Alex Ferguson genoemd. Met de Rotterdammer erbij in zijn voorhoede kon de legendarische Schot inderdaad zonder al te veel moeite afscheid nemen met zijn dertiende landskampioenschap. Van Persie was tenslotte geen rare noodaankoop, maar gewoon een uitstekend stukje zakendoen: de topschutter dreigde gratis weg te lopen en kon dus voor een spotprijsje opgehaald worden. De magiër bracht Old Trafford net zo lang in vervoering tot hij het niet meer op leek te kunnen brengen om in de absolute top te voetballen.
