Het heeft er alle schijn van dat de Franse spits Olivier Giroud in ieder geval de tweede seizoenshelft, maar misschien wel definitief, zijn heil elders gaat zoeken. Om die reden wordt Giroud in dit artikel verder buiten beschouwing gelaten. Het aantrekken van Aubameyang geeft Arsenalsupporters een broodnodige oppepper na de zoveelste karakterloze nederlaag in dit seizoen, dinsdagavond bij Swansea City(3-1). Hoe kunnen ze hun nieuwe aankoop inzetten? ELF Voetbal zet de opties op een rij.
?? @Aubameyang7 #YoPierre pic.twitter.com/UpbAhnIvDG
— Arsenal FC (@Arsenal) 31 januari 2018
Optie 1: In een tweespitsensysteem
De waanzinnige snelheid en productiviteit van Aubameyang zijn dusdanig dat niemand zou mogen beweren dat Arsenal Aubameyang ‘niet nodig’ heeft. Zijn kwaliteitenpallet maakt hem een toevoeging aan iedere selectie in het mondiale voetbal. Toch rijst de vraag hoe het nu verder moet met Alexandre Lacazette, de Fransman die deze zomer met bombastische superlatieven gepresenteerd werd. Allebei zijn het pure afmakers, die afhankelijk zijn van wat er achter hen gebeurt om te functioneren. Het ligt niet voor de hand om ze samen te laten spelen, maar met Özil vlak achter ze zou je het zeker kunnen proberen. De Duitser weet prima hoe je iemand vrij voor de keeper zet.
Optie 2: Met vleugelspelers
Dit lijkt niet de opties die Arsène Wenger verkiest, anders is het moeilijk te verklaren dat hij snelheidsduivel Theo Walcott liet vertrekken. Maar met Nacho Monreal, Hector Bellerin, Alex Iwobi en Ainsley Maitland-Niles beschikt de Fransman over vier vleugelspelers die allemaal moeilijk te houden zijn als de turbo aangezet wordt. Het veld van het Emirates Stadium is groter dan de meeste andere grasmatten in de Premier League. Het zou verleidelijk kunnen zijn voor Wenger om dan ook maar in te zetten op een wapen waar tactisch maar weinig aan te doen valt, snelheid.
Optie 3: Winning through the middle
Deze optie biedt Wenger misschien wel de grootste keuzemogelijkheid, terwijl hij zo ook in staat is zijn beste spelers op hun beste plekken op te stellen. Begaafde voetballers als Özil en Henrikh Mkhitaryan laten zich heus lenen voor een rol op de flanken, maar zijn onbetwist op hun best als ze in de as van het veld mogen spelen. Als Wenger het aandurft kan hij een middenveld met Özil, Mhitaryan, Jack Wilshere en Aaron Ramsey de wei in sturen om achter Aubameyang te zetten. Is er wat meer zekerheid vereist, kan hij Granit Xhaka als extra slot op de deur posteren. Als het daarentegen wat avontuurlijker zou kunnen, heeft hij zelfs de mogelijkheid om Lacazette nog naast Aubameyang te zetten.
? 2015/16 Season at @BVB:
— SPORF (@Sporf) 31 januari 2018
?? Henrikh Mkhitaryan:
?? Goals: 23
? Assists: 32
?? Pierre-Emerick Aubameyang:
?? Goals: 39
? Assists: 12
? Involved in 106 GOALS together. ?? pic.twitter.com/CcfDGkGvZj
Conclusie: Afscheid van de buitenspelers?
Misschien is Wenger in de afgelopen weken afgevallen van zijn principe om de Invincibles van 2004 te spiegelen. Dat elftal had met Robert Pires en Fredrik Ljungberg een paar voortreffelijke buitenspelers. Die lopen er in Londen nu niet meer rond. Iwobi en Maitland-Niles zijn nog jong, en voor Ozil noch Mkhitaryan geldt dat ze het liefst op de flank opgesteld worden. Daarvoor in de plaats bezit hij nu wel twee centrumspitsen van de buitencategorie en een middenveld met een ongekend voetballend vermogen. Het ligt voor de hand dat hij daarop gaat inzetten.
