Het is maar een spelletje
Zo nu en dan moet je pas op de plaats maken. Nog voor er een bal getrapt was, had San Siro het kippenvel al overgebracht. Davide Astori, ooit nog een tijdje jeugdinternational bij Milan, werd met een indrukwekkende minuut stilte geëerd. Toen een enkele gek erdoorheen begon te brullen, reageerde de rest met oorverdovend applaus. Voetbal wordt, zeker in Italië, nooit irrelevant, maar wist zich hier wel prachtig in context geplaatst.
Arsenal kan heus nog wel voetballen
Je zou het haast vergeten na weken van willoze veegpartijen, gelaten ondergaan door een lamgeslagen Arsenal. De 0-1 was nog wat gelukkig, maar de 0-2 was van een schoonheid waar het mooiste Arsenal zich allerminst voor had geschaamd. Mesut Özil had een prachtig passje in huis en de beweging waarmee Aaron Ramsey doelman Gianluigi Donnarumma, toch geen matig keepertje, naar huis stuurde was eveneens fraai. Na rust kropen de Gunners terug in hun schulp, waar ook een knock-out tot de mogelijkheden leek te behoren. Het toonde een broos vertrouwen, maar voetballen kunnen ze.
Wenger grijpt allerlaatste strohalm
De League Cup werd hem niet. In de FA Cup struikelde hij voor het eerst over de eerste horde. In de Premier League is Manchester City meer dan dertig punten weg, en zelfs kwalificatie voor de Champions League gaan de Gunners van Arsène Wenger niet meer halen. Dat de Fransman nog steeds zit, is enkel aan de terechte eerbied voor zijn staat van dienst toe te schrijven. Donderdagavond haalde hij wat respijt: enkele duizenden meegereisden uit Londen zagen een uitstekend Arsenal in de eerste helft. Als al het overige wisselgeld op is, zijn Europese uitzeges valuta waarin de meeste voetballiefhebbers zich graag laten uitbetalen.
AC Milan zakt door de ondergrens
Gennaro Gattuso had een betere dag uit kunnen kiezen voor de slechtste wedstrijd onder zijn leiding tot dusver. Want dat is het enige juiste woord voor de vertoning van de Rossoneri. Eufemistisch zou je het ‘pover’ of ‘matig’ noemen, maar in balbezit leek het er maar hoogstzelden op dat de thuisploeg überhaupt een plan had. Arsenal slaagde erin om de opbouw te laten verzorgen door de rood-zwarte spelers die daar het minst bedreven in waren. Bijgevolg regende het fouten, voornamelijk met Leonardo Bonucci in balbezit. Zoals Gattuso zelf in een inmiddels gevleugelde uitspraak uitlegde, zijn ploeg is sometimes maybe good, sometimes maybe sh*t.
Twee ploegen die geen aspiraties hoeven maken
Het is moeilijk voor te stellen dat dit ploegen zijn die op 16 mei in Lyon om de beker kunnen vechten. Milan zou daar natuurlijk sowieso al een opmerkelijke comeback voor moeiten volbrengen volgende week. Ook Arsenal kandideerde zich in Italië niet echt. In de eerste helft toonden sommige spelers bij vlagen hun klasse, maar de tweede helft werd met de minuut triestiger. Milan grossierde in simpel, onnodig balverlies. Arsenal had met iets meer brille en durf de tweestrijd hier in het slot kunnen gooien, maar toonde helemaal niets. Voor de kwartfinale lijkt het afdoende, maar het is onwaarschijnlijk dat Arsenal de finaleplaats van hun laatste deelname in 2000 zal evenaren.
